Mr.

17

zawgyi>>>

မင္းမာန္ တစ္ေယာက္ထဲ ေနမထိထိုင္မသာ ျဖစ္ေနရသည္...
သူတစ္ညလံုး အိပ္လို႔လဲမေပ်ာ္...

ညီ...ညီ့ကိုသူစိတ္ပူေနမိတယ္..

ျပန္လာမယ္လို႔ေျပာသြားေပမဲ့လည္း
သူ႔မိဘေတြက စိတ္ခ်ရတာမဟုတ္ဘူးေလ မင္းမာန္ေ႐ွ႕မွာတင္ ေဒါသထိန္းမရျဖစ္ေနၾကတာပဲ ၾကည့္ပါလား

တကယ္လို႔ ကေလးေလး သာတစ္ခုခုျဖစ္ရင္....

ဟာ!မျဖစ္ပါဘူး...
သူလိုက္သြားမွျဖစ္မယ္...

သူရန္ေနာင့္ကိုယံုသည္
ျပန္လာမယ္ဆိုတာယံုေပမဲ့လဲ ဒီတိုင္းႀကီးထိုင္ေစာင့္ေနဖို႔က် အဆင္မေျပဘူးေလ...

မင္းမာန္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ၿပီးသည္ႏွင့္ ကားကိုေမာင္းထြက္လာခဲ့ေတာ့သည္...

အခ်ိန္အားျဖင့္ ေန႔လည္ 12 နာရီ...

အေဝးေျပးလမ္းမေပၚမွ အနီေရာင္ ၿပိဳင္ကားေလးသည္ ေနေရာင္ေၾကာင့္ မပူျပင္းသည့္အလား တရိပ္ရိပ္ျဖတ္ေျပးေနေလရဲ႕...

မင္းျပန္မလာလဲ ကိုယ္ကေရာက္ေအာင္ လာမွာ ညီ...

***************************

"အဘြားက ဘာေရာဂါျဖစ္တာလဲဟင္"

လ်ွမ္းထက္ေမးေတာ့ ႐ွင္းရာက သူ႔ကိုၾကည့္ရင္း သက္ျပင္းခ်ကာ ႐ွင္းျပလာ၏

နွလံုးေရာဂါအခံနဲ႔ ေသြးတိုးလဲ႐ွိသည္ ေက်ာက္ကပ္က ႏိုင္ငံျခားမွာအထိ သြားခြဲစိတ္ထားရေၾကာင္း သိၿပီးသည္ႏွင့္ လ်ွမ္းထက္သနားေနမိပါသည္

"အဘြားက ခင္ဗ်ားကိုစိတ္ခ်ခ်င္တဲ့ပံုေပၚတယ္ ခင္ဗ်ားလက္မထပ္ဖူးလား ဒီအရြယ္ႀကီးေရာက္ေနၿပီ"

လ်ွမ္းထက္စိတ္ရင္းႏွင့္ ေျပာျခင္းသာျဖစ္သည္...

အဘြားနဲ႔စကားေျပာပံုအရ ဘိုးေတာ္ ႐ွင္းရာက လက္ထပ္ဖို႔အေရး ေခါင္းမာေနတာရယ္...

ဒီအသက္ဒီအရြယ္ႀကီးေရာက္ေနၿပီ သူ႔ကိုယ္သူ ႏုႏုထြတ္ထြတ္ေလးထင္ၿပီးႏွေျမာေနလားမသိ...
အေမစိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ယူလိုက္ရင္ၿပီးတာကို...

လ်ွမ္းထက္က ပြစိပြစိေျပာကာ ေတြးေနေတာ့ ႐ွင္းရာက သူ႔ကိုစိုက္ၾကည့္လာ၏...