6

137K 5.9K 339
                                        

zawgyi>>>

လွ်မ္းထက္သည္ အနားမွာရပ္ေနရင္း အခ်ိန္ကိုေစာင့္ေနမိ၏...

သူ႔ကို အခန္းထဲေခၚထားၿပီး ဘာမွမခိုင္းပဲ ေဘးမွာရပ္ခိုင္းထားေသာ္ျငား
အဲ့ဒီ ဦး႐ွင္းရာကို သူေဒါသမထြက္ပါေခ်...

အခု ႐ွင္းရာေသာက္ေနတဲ့ ဝိုင္ခြက္ထဲက စိတ္ႂကြေဆးေတြအေၾကာင္း သူအသိဆံုးေလ...

ဘယ္လိုလူျဖစ္ျဖစ္ မခံႏိုင္ေလာက္ေအာင္ ပူေလာင္လာၿပီး အရမ္းခံစားရခက္မွာ...

ဒါေပမဲ့ ထူးဆန္းတာက အခုခ်ိန္ထိ ဦး႐ွင္းရာအမူအရာမပ်က္ေသးပဲ
ေခ်ြးေစးေတြသာသူ့နဖူးေပၚကိုပင္စီးက်ေနသည္...

ေဆးစြမ္းျပၿပီထင္ရဲ႕ တျဖည္းျဖည္း
သူ႔လက္ကအေျကာေတြေထာင္တက္လာကာ မ်က္ေမွာင္ကိုၾကံဳ႕ပစ္လိုက္သည့္ ႐ွင္းရာ...

"မင္း...ဒီထဲ ဘာေတြထည့္ထားတာလဲ"

"ဘာထင္လဲ?"

"ဘာ?"

"ခင္ဗ်ားက ကြၽန္ေတာ့္ကို stick ေလးတစ္ေခ်ာင္းအတြက္ သိကၡာမဲ့ေအာင္လုပ္ၿပီး ကြၽန္ေတာ္ကျပန္မလုပ္ရဘူးလား?"

႐ွင္းရာသည္ သူ႔အၾကံအစည္ကိုသိသြားရကား ဟက္ခနဲရီခ်၏...

သို႔ေသာ္ သူဟန္သိပ္မလုပ္ႏိုင္...
ေအာက္ပိုင္းက ေပါက္ကြဲထြက္မတတ္ ခံစားေနရၿပီး တစ္ကိုယ္လံုး ပူေလာင္ေနပါသည္...

"မင္းက ငါ့ကိုလက္စားေခ်တဲ့သေဘာလားေကာင္ေလး"

"အဲ့ေလာက္ႀကီး မလုပ္ရဲပါဘူးဗ်ာ...
ကြၽန္ေတာ္ကေတာ့ အျပင္သြားလိုက္ပါဦးမယ္ ေကာင္းေကာင္းေနရစ္ပါ boss"

လွ်မ္းထက္သည္ အရြဲ႔တိုက္ေသာ ေလသံျဖင့္ ႐ွင္းရာကို ဦးၫြတ္ႏႈတ္ဆက္ရင္း လွည့္ထြက္လာ၏...

သူ႔အၾကံအစည္သည္က အခန္းျပင္ေရာက္သည္ႏွင့္ တံခါးကို lock ခ်ၿပီး ဦး႐ွင္းရာ ၾကာၾကာခံစားရေအာင္လုပ္ေပမည္

ဒါကသူ႔အေတြး....
အေတြးဆိုသည့္အတိုင္း အေတြးသက္သက္သာျဖစ္၍ လက္ေတြ့မွာ အခန္းျပင္ထြက္ဖို႔မေျပာနဲ႔ တံခါးကိုပင္ဖြင့္မရေခ်...

Lock... အျပင္က lock ခ်ထားတယ္...!!

"ဘယ္လိုလဲ မင္းႏိုင္သြားလား"

Mr.Onde histórias criam vida. Descubra agora