თავში ათასი ფიქრი ერეოდა, ვერ გებულობდა როგორ უნდა მოეშორებინა ეს საშინელი გრძნობა რომელიც მის არსებას მთლიანად იპყრობდა. ჯინი არასოდეს ყოფილა სუსტი ადამიანი, პირიქით საკმაოდ ჭკვიანი და ცინიკოსი გახლდათ. ზუსტად იცოდა რა უნდოდა ამ ცხოვრებისგან და მიაჩნდა რომ ყველაფერი კონტროლქვეშ ქონდა. ახლა მთელი მისი ცხოვრება თავდაყირა დადგა. კითხვის ნიშანი დაესვა ირგვლივ ყველაფერს. უჭირდა იმის გაცნობიერება რომ მის ირგვლივ მხოლოდ სიყალბე იყო. რათქმაუნდა ძმას ენდობოდა, მით უფრო რომ ჩანაწრი ნახა, მაგრამ რაც საკუთარი თვალით იხილა უფრო მეტად უმყარებდა ტკივილს და იმედგაცრუებას. თითქოს მან და თეჰიონმა ადგილები გაცვალეს. თაე რომელიც მუდამ დამფრთხალი იყო ყოველთვის ჯინის ძლიერ ზურგს ეფარებოდა. ახლა ყველაფერი პირიქითაა, ჯინი თავს ისე გრძნობს როგორც პატარა დაუცველი ბავშვი და თავის ხელში აყვანას ცდილობს რადგან იცის მისი სისუსტე კრისტალს ყველა კარტს გაუხსნის. ეს კი თეჰიონისა და ჯისუს დასასრულს ნიშნავს. დაქანცული ჯინი ცხელ წყალს უშვერს ერთიანად მოდუნებულ სხეულს და ცდილობს მომავალი ქორწილის ორგანიზებით დატვირთოს გონება.
..................
- ჯიმინ, ჯუნი სადაა? - ეკითხება ჯისუ ჯიმინს სახლში შესვლისთანავე.
- ოთახშია და მოთქვამს - სარკასტულად გაეპასუხა ბიჭი და თვალით ზემოთ ანიშნა გოგონას, ჯისუც უკანმოუხედავად გაემრთა მითითებული მიმართულებით.
- ჯიმინ კარგი რა - უსაყვედურა შუგამ. - ასეთი სარკაზმი რა საჭროა?
- სარკაზმი? რას ამბობ ძმაო, საოცრად კმაყოფილი ვარ იმ ფაქტით რომ გუშინდელი ღამე რომელიმე ლამაზმანის მკლავების მაგივრად მოტირალი ნამჯუნის გვერდით გავატარე, მისი მუცლის ღრუს შიგთავსის წმენდაში.
- იუუუ, საწყალო, რა გიჟური ღამე გქონია - გადაიხარხარა შუგამ თუმცა მალევე გაახსენდა რა ვითარებაც იყო და სასწრაფოდ დამუწა პირი.
YOU ARE READING
მემკვდრეები (დასრულებული)
Actionადამიანი სასაცილო არსებაა, დიდი ამბიციებით და მოკლე ჭკუით. დროს რომელიც თითქმის არ აქვს დაუსრულებელ ბრძოლაში ფლანგავს. ირგვლივ მხოლოდ შურია, სიძულვილი, ძალაუფლების წყურვილი. სრული წყვდიადი
