×Ο Αναρχικος×

Κεφάλαιο 17

Σε 1 εβδομάδα κλείνουν τα σχολεία για Χριστούγενναα

Αρα αυτο σημαίνει Netflix, ύπνος , βόλτες , ψώνια και όχι μαθηματα , το κυριότερο δηλαδή .

Επίσης αφου οι γονείς μας δεν θα είναι εδώ για όλα τα Χριστούγεννα λόγο δουλειών στο Παρίσι για να μην τα περάσουμε μόνοι μας εγώ και ο αδερφός μου , καλέσαμε τα αγόρι από την συμμορία , με την Ισμήνη , τον Πέτρο και την Αριάδνη .

Σήμερα θα πάμε για ψώνια με την Ισμήνη για να πάρουμε ρούχα για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι .

Σκέφτομαι να πάρω κανένα φόρεμα αλλά θα δω .

Περνώ το κινητό μου για να μαζέψω λίγο αλλά παρατηρώ ότι πρέπει να ετοιμαστω γιατι η ώρα κοντεύει .

Πάω γρήγορα και στο μπάνιο .

Βγάζω τα ρούχα μου , κατεβάζω το κεφτέ που είχα κάνει στο μαλλί μου , μπαίνω μέσα και το ρυθμίζω στο ζεστό .

Καθώς το ζεστό νερό άρχιζε να μουσκευει τα στεγνά καστανοξανθη μαλλιά μου ακούω να ανοίγει η πόρτα του μπάνιου .

Δεν έδωσα σημασία γιατί ξέρω πως είναι ο αδερφός μου αφού κάθε φορά όταν ακούει να τρέχει νερό ξέρει ότι έχω κλείσει την κουρτίνα οπότε μπαίνει κατευθείαν .

Καθώς πήγα να βάλω σαμπουάν στα μαλλια μου η κουρτίνα ανοιγει στα ξαφνικά και αντανακλαστικά γυρνάω και κοιτάζω ποιος την ανοίγει .

Εκεί βλέπω τον Στέφανο να κάθεται και να καίει με το βλέμμα του το γυμνό βρεγμένο κορμί μου.

Εγώ αφού με κάποιον τρόπο προσπαθώ να κρύψω την περιοχή μου και το γυμνό μου στήθος με το ένα χέρι , με το άλλο περνώ την κουρτίνα από το χέρι του στεφανου , που παρεμπιπτόντως ακόμα έχει μείνει και με κοιτάει , και κλείνω την κουρτίνα .

Αφού την κλείσω βγάζω από την άκρη της κουρτίνας το κεφάλι μου που βλέπω τον στεφανο να έχει απορροφηθεί στις σκέψεις του με ένα χαζο χαμόγελο

Άραγε τι να σκέφτεται πάλι αυτό το παιδί ;

"Άνθρωπε μου είσαι ηλίθιο ; Το νερό δεν το άκουσες ;" Του φωνάζω λίγο σιγανα γα να μην με ακούσει ο αδερφός μου. 

Αυτός αφού η φωνή μου τον έβγαλε από τις σκέψεις του γύρισε και με αντίκρισε

"Ε-ε εγω-ω δεν το η-ηθελα απλός ο αδερφός σου μου ειπε-ε να έρθω να κλ-κλεισω το ν-νερο γιατί νόμιζε ότι το ειχες ξεχάσει πιο πριν και ότι δεν ήσουν στο σπίτι " μου λέει τραυλιζοντας κοιτώντας με κάπως σαν να ένιωθε άβολα