×Ο Αναρχικος×

Κεφαλαιο 58

Με το που μπαινω σπιτι κλειδωνω την πορτα και αφηνω το κλειδι μεσα ετσι ωστε αμα ερθει κανας Κωστας να μην μπορεσει να μπει .

Δεν θα τον πολυ πειραξει να κοιμηθει με την Ισμηνη .

Ακου εκει

Ο αλλος περιπλανιοτανε και εκανε βολτουλες ενω εμενα η ψυχολογια μου να ειναι πιο σκατα απο ποτε και να εχω την κολλητη μου και τον αδερφο μου να με κοροιδευουν και αυτοι .

ΠΟΙΟΙ ;

Η ΚΟΛΛΗΤΗ ΜΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΔΕΡΦΟΣ ΜΟΥ .

μονο και μονο που το σκεφτομαι δακρυα ξανα πεφτουν απο τα ματια μου.

"Γαμω" λεω καθως σκουπιζω με το μανικι μου τα υγρα μου ματια.

Τι ηθελα ερωτες ;

Οχι , καλα να παθω .

Ηθελα και τα επαθα.

*τουκ τουκ*

Ακουω την πορτα απο διπλα μου να χτυπαει .

Παω να δω απο το ματακι .

Ο στεφανος ..

"Ανοιξε μου γαμω, σε εχω παρει ποσα τηλεφωνα " μου λεει και κοιταζω το κινητο μου .

Ισχυει, με ειχε παρει 10 φορες .

Χεστηκα .

Ανενοχλητη πηγαινω προς το δωματιο μου για να βγαλω τα βρεγμενα μου ρουχα .

Με το που μπαινω στο δωματιο κλεινω κατευθειαν το πατζουρι και το παραθυρο .

Τον εχω ικανο να μπει απο εκει .

Αφου ξεντυθηκα , εβαλα τις ζεστες πιτζαμουλες μου και ανοιξα το ερκοντισιον στο ζεστο γιατι το βλεπω να παθαινουμε καμια πνευμονια εδω .

Αφου εκατσα κατω απο ζεστα παπλωματακια μου πηρα το λαπτοπ και εβαλα μια χαλαρη μουσικη να παιζει για να με ηρεμησει .

Εντωμεταξυ ολη αυτη την ωρα τα δακρυα δεν ειχαν σταματησει.

Αρχισε να χτυπαει το κινητο και βλεπω την μητερα μου να με παιρνει.

Παιρνω μια βαθια ανασα .

"Ελα μαμα " της λεω με ευχαριστη φωνη .

"Ελα αγαπη μου, τι κανετε τα παιδακια μου ;" με ρωταει μεσα στην χαρα .

"Να εγω εδω στο σπιτι καθομαι στο λαπτοπ και ο κωστας λογικα θα ειναι με την ισμηνη " της λεω σαν να μην τρεχει τιποτα .

"Ενταξει κοριτσι μου, εχεις και χαιρετισματα απο τον φαδερ εδω μου κανει νοηματα γιατι ειναι μπουκομενος με ενα κομματι πιτσα " μου λεει και γελαει .