×Ο Αναρχικος×

Κεφάλαιο 36

Αλεξίαα POV

Οι ακτίνες του ήλιου μπαίνουν μέσα στο δωμάτιο από το ανοιχτό παράθυρο χτυπώντας τα μάτια μου , αναγκάζοντας τα να τα ανοίξω .

Αφού πεταριζω τα μάτια μου για κάνα λεπτό αρχίζω να τεντωνομαι βγάζοντας περίεργους ήχους, νομίζω πολλοί με καταλαβαίνεται

Αφού πάω να βάλω της παντόφλες μου έτσι ώστε να σηκωθώ αντί να πατήσω το παγωμένο πάτωμα πατάω κάτι άλλο

Γτφ όπα μια γυμνή πλάτη

ΜΙΑ ΓΥΜΝΗ ΠΛΆΤΗ;

Ουφ ο Στέφανος είναι καλέ

ΌΠΑ ΓΙΑΤΙ Ο ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΧΩΡΙΣ ΜΠΛΟΥΖΑ ;

Κατεθειαν κοιτάζω το σώμα μου και ευτυχώς φοράω ρούχα

Αυτός τι γυρεύει εδώ , και ιδιαίτερα στο πάτωμα;

Αφού αποφασίσω να αρχίζω να τον ξυπναω , γιατί να τον σηκώσω και να τον βάλω στο κρεβάτι δεν θα μπορέσω , που να κουβαλάω τέτοιο γομαρι
Από μυς παρακαλώ
Καλά αυτό είναι αυτονόητο Αγλαϊα

Πάω κοντά στο πρόσωπο του

Τον κουράζω καλά καλά και χαμογελάω , αχχ αυτο το πρόσωπο τώρα πια μόνο εγώ θα μπορω να το έχω

Πηγαίνω αρκετά κοντά στα χείλια του

Πφφ, μπορείς να το κάνεις

Λέω από μέσα μου και ενώνω τα χείλια μας

Τον νιώθω να κουνιέται, σαν να ξαφνιάστηκε

Κατευθείαν με σπρώχνει

"Έχω κοπέλα " λέει καθώς ακόμα να ανοίξει τα μάτια του

Εγώ αρχίζω να γελάω καθώς εκείνος τότε ανοίγει τα μάτια του

"Έλα ρε , εσύ ήσουν ; Πφ και τρόμαξα " λέει καθώς πιάνει την καρδιά του

Κατεθειαν εγώ περνώ το σοβαρό ύφος , ας παίξουμε λίγο

Σταυρώνω τα χέρια μου κάτω από το ύφος μου και τον κοιτάζω με "εχθρικό" ύφος

"Γιατί ποια ήθελες να ήταν ;" Τον ρωτάω δήθεν νευριασμένη

"Έλα ρε μωρό μου , νόμιζα ότι ήταν κάποια άλλη για αυτό έκανα έτσι " λέει καθώς με τραβάει από το χέρι και με βάζει στην αγκαλιά του

Αχχ όταν με λέει έτσι , νιώθω πεταλουδιτσες μέσα μου

Κατεθειαν γυρίζω το κεφάλι μου προς τα πάνω και τον κοιτάζω , μην ξεχνάμε και την απόσταση ύψος