SELAM DOSTLARIM UMARIM YENİ BÖLÜMÜ BEĞENİRSİNİZ💜
SİZLERİ SEVİYORUM💙
Multi:bölüm şarkımız(Mert ve Eceye gelsin)
Bora'dan
Nerdeydi bu kız nerdeydi? Yarım saattir onu arıyordum ama yoktu.Ona bir şey olursa kendimi asla afettmezdim.
Ona fazla yükselmiştim kabul ediyordum ama bu kadar kırılacağını bilmiyordum.Sinem ve Aryayı o halde görmem tuhaftı benim için.Sinem 2 ay çıktığım bir kızdı.Arya ise daha sabah okulumza gelmiş tanımadığım birisiydi.
Sinem asla dayak yiyecek bir insan değildi elbette ama Aryaya karşılık verememesi...
Çalan telefonla düşüncelerimden ayrılırken umarım güzel bir haber vermek için aramışlardır beni diye düşündüm ve telefonu kulağıma koydum.
"Bulabildin mi?" Ardanın sesiyle onunda bulamadığını anladım ve derin bir nefes alarak "hayır" dedim.
"Abi kafayı yicem nerde bu kız?"dedim önümdeki binanın duvarına yumruk atarken."sakin ol bulucaz."dedi arda ve devam etti."Bizim arada geceleri takıldığımız parka baktın mi belki ordadır."
"Hayır bakmadım"dedim belki de ordaydı.O parka arada gece kacamaklari yapar takılırdık.
Ardaya bakacağımı söyleyip telefonu kapattım ve parka doğru yürümeye başladım.Umarım ordaydı.Saate baktığımda dokuzu geçmek üzereydi dokuzda yurtta olmazsak ailemizi ararlardı.Benim ailem için sıkıntı yoktu ama diğerlerini bilmiyordum.
Parka ulaşınca etrafıma baktım.Bankalara,salıncağa,çimenliklere,çardağa ama yoktu.Parkın çıkışına doğru ilerlerken ağcın önünde oturan birini gördüm.Biraz daha yaklaştığımda o olduğunu anladım.Telefonumu çıkarıp Merte kızlara ve ardaya onu buldugumu ortak salonda geçmelerini gerektiren bir mesaj attım.
Aryaya doğru adım atarak beni farketmesini istedim ama beni farketmeden gökyüzüne bakmaya devam etti.Donacaktı bu soğukta bu haliyle üzerinde sadece okul gömleği ve eteği vardı.
"Yeni kız"dedim yanına vararak.Birden korktuğu için geri çekildi ama benim olduğumu görünce eski pozisyonuna döndü.Gidip yanına oturdum ve kafamı onun gibi gökyüzüne çevirdim.O konuşana kadar konuşmayacaktım.
*****
Arya'dan
"Neden burdasın?"En son dayanamamış sormuştum.Nerdeyse 10 dakikadır burda böyle yan yana oturuyorduk.
"Herkes seni arıyor"dedi.
"Herkesten kastın ne?"bunu alayla söylemiştim.
"Kızlar ve biz"dedi omuz silkerek.
Kızlar beni kesin çok merak etmişlerdi telefonumu da kapatmıştım.Çıldırmış olmalıylarda.Beni dövmek isterlerse izin verecektim kesinlike çünkü bunu haketmiştim.
Kollarımı kendime dolayıp ısınmaya çalıştım.Farkinda olmasamda üşümüştüm.
"Üşüdün mü?"diye soran bay gamzeli puşta gözlerimi devirdim.Tabiki de üşümüştüm ama bunu onun bilmesine gerek yoktu.
"Hayır"dedim soğuk sesimle.Çünkü bugün dinlemeden beni suçlamıştı.
"Belli oluyor"dedi alayla.Ona bakmıyordum ama sesindeki alay bariz belliydi.Omuzlarıma konan ceketle neye uğradığımı şaşırdım.Bu neydi şimdi?Neden burdaydı?Neden ceketini üşüyorum diye bana veriyordu?bu çok saçmaydı.
"Gerek yok" dedim ceketi omuzlarımdan iterek ve ayağa kalktım.Benimle kalkmamla oda kalktı.
"Üşüyorsun"dedi bastırarak.Sinirlenmiş beyimiz.
ŞİMDİ OKUDUĞUN
KOLEJ
Novela JuvenilGamzelerinin müptelasıyım!!! Birbirini sevmeyen iki grup daha sonra düşmanlıktan doğan aşklar. Kitap tarfımca yazılmış olmakla birlikte iznim olmadan kopyalanamaz veya paylaşılmaz! Pişman olmayacaksın:) Kapak tasarımı:sssadecesenveben
