KOLEJ

-27.Bölüm-

Merhaba,
Nasılsınız?

Hayırlı ve güzel iftarlar❤

İNSTAGRAM:sevdanasay

Bu bölümü güzel okuyucum berragumrukcu 'ye ithaf ediyorum. Beğenmen dileklerimle bebeğim❤️

UMARIM BEĞENİRSİNİZ VE OY VERİRSİNİZ❤️

*****

Doktorlar hala çıkmamışlardı içeriden. Korkuyla gözyaşlarım akarken ne yapacağımı bilmiyordum.

Sevim teyze fenalaştığı için onu Bi oda da uyutmuşlardı. Dinç kalmaya çalışsam da olmuyordu. Borasız bir hayat düşünmek istemiyordum.

Odadan çıkan doktor ve arkasında ki hemşire bizden uzaklaşırken doktora döndüm.

"durumu n-nasıl?"

Derin bir nefes alarak cevap verdi. "Bora beyin ameliyatı zorlayıcıydı. Lakin başarıyla tamamlandı. İç kanama riskinden dolayı az önce odaya girdik. Sorun yok yani henüz. Malesef söylüyorum ki akciğerleri zedelendiği için uyandığı zaman bile Bi süre nefes sıkıntısı çekecek. Abartılacak bişey değil Bi kaç haftaya geçebilir. Geçmiş olsun"

Arkasını dönmüş gidecekken hızla konuştum. Onu görmeye ihtiyacım vardı.

"onu görebilir miyim?"

"males-"

"lütfen buna ihtiyacım var" dedim kedi bakışlarımı atarak.

"yalnızca 5 dakika." başımı salladım. Doktor giderken yanıma gelen hemşireyi takip ettim. Kıyafetlerimin üstüne hemşirenin verdiği önlüğü giyip, maske, eldiven ve galoşu ayağıma geçirdim.

(galoş:Ayakkabı üzerine geçilen poşet)

Kapıyı yavaşça kapatırken arkama dönmek Borayı o halde görenek istemiyordum. Ama hızlanmalıydım. Doktor sadece 5 dakika demişti.

Arkamı dönünce ağzımdan koca bir hıçkırık kaçtı.

Bora'm...

Ne haldeydi böyle? Ağzındaki maske, parmağında bulunan alet ve vücuduna bağlı kablolar. Biraz daha yaklaştım. Yüzü çizikler ve Morluklarla doluydu. Kollarında boynunda kabuklaşamış çizikler vardı.

5 dakikayı düşünüp hızla yanına oturdum. Elime aldığım sol eli soğuktu. Eğilerek minik bir öpücük kondurdum. Tekrar yüzüne bakınca kuruyan ve moraran dudakları dikkatimi çekti. Biraz yükselip dudaklarımı dudaklarına bastırıdım ve fısıldadım.

"seni seviyorum"

Eski pozisyonumu alıp elini okşamaya başladım.

"Özür dilerim sevgilim. Özür dilerim. Böyle olacağını bilseydim asla ordan çıkmana izin vermezdim. Lütfen beni affet. Seni çok seviyorum Bora seni çok seviyorum. Uyan. Yalvarırım uyan. Sesine, gamzelerine, herşeyine ihtiyacım var. Hem bak uyanırsan bir daha asla sevginden şüphe etmiyeceğim. Ki zaten etmiyorum. " gülümsedim zamanım azalıyordu.

"Annene ve kız kardeşine benden bahsetmişsin. Güzel demişsin. Annenle tanıştım biliyor musun? O çok tatlı biri. Sana benziyor biraz. Babanda burda. Arda, Mert, Ece, Sıla herkes burda. Hepimiz burdayız. Seni bekliyoruz. Lütfen uyan beni bırakma. Seni seviyorum Bora. Seni çok seviyorum... "

Yüzüne yaklaşıp yanağına, kaşının üstündeki çiziklere, çenesine ve en son dudaklarına dudaklarımı değdirdim.

Burnumu saçlarının arasına gömüp derin derin soludum. Kokusu her şeye bedeldi.