Please Love me( Book 1)

chapter thirthythree:

ENZO'S POV

"Nagseselos ako!Mahal kita!Mahal na mahal!hindi bilang bestfriend ko!Mahal kita!Sana ako nalang...
Sana ako naman.."

Paulit ulit yang bumabalik sa utak ko.Mahal ako ni Tricia!Hindi ko alam kung dapat ba akong matuwa. Sinaktan ko siya. I broke my promise and I hate myself for that. Hindi niya kase ako binigyan ng chance mag explain sa kanya, hindi niya din ako binigyan ng chance para sabihin kung ano din ang nararamdam ko.She just left! Tatlong taon na ang nakakaraan pero nandito padin ang pain and longingness. Pinakawalan ko siya, ang babaeng matagal kong minahal ako mismo ang nanakit.Damn it!

"Tita where is Pat?"
tanong ko kay tita Connie pagkatapos ng isang buwan na wala kaming communication ni Patricia.I'm really sorry for her namimiss ko na siya.

"Hindi ba niya sinabi seyo?"seryosong sabi ni Tita.Napakunot ang noo ko at bigla akong kinabahan.

"She left. Sumama siya sa daddy niya para ipagpatuloy ang pagaaral sa U.S.!"

Para akong binagsakan ng langit at lupa ng mga panahon na 'yon I was so broken and devastated at that time.

"Tricia understandand and support all of your bullshit! she always smile even you've done nothing for her! It's obvious that she's a keeper but It's also obvious that you don't deserve her."galit na sabi ni Zion.

"I know I'm asshole! I took her forgranted.. Pero hindi ko iyon sinasadya!She is so important to me!"sabi ko kay Zion.Kita ko ang galit sa mga mata niya.
He laugh sarcastically.

"I love her Enzo!At babawiin ko siya!Mahal ko siya alam mo yan pero ipinaubaya ko siya dahil ikaw ang mahal niya!

Bigla ko siyang sinuntok..Hindi siya lumaban pero kita ko ang nagaapoy na galit niya.

"You don't know what you've got till it's gone.."

Yan ang huling araw na nagkita kami Zion. Galet na galet ako sa kanya.Galet ako dahil mahal niya si Tricia.Mas galet ako sa sarili ko ng mga panahon nayan dahil binalewala ko siya.

"Im sorry Enzo!I heard what happened." sabi ni Monica.

Nung araw na hindi ako nakapunta sa birthday ni Tricia siya talaga ang kasama ko. Walang 'kami'.May boyfriend si Monica that time at buntis siya. Kahit papaano ay naging magkaibigan kami. She had miscarriaged nung mga panahon na iyon,ako ang tinawagan niya dahil hindi alam ng boyfriend niya na buntis siya at hindi din alam ng parents niya.I have no choice pero kapalit non ay pagkawala niya.

"I know you love her and she love's you."sabi ni Monica.

Hindi ako sumagot I just listen to her I was broken and devastated ng mga panahon na iyan.

"Pareho kayong manhid! I'm sorry kung ako ang naging dahilan Enzo."

"Don't blame yourself It was me. Mahal ko siya pero hindi ko maamin sa sarili ko. Mahal ko siya pero hindi ko maparamdam dahil natatakot akong saktan siya.."

Seryosong sagot ko kay Monica I want to cry that time.

"Masyado kase ikaw indenial sa feelings mo. Kaya pareho kayong nagkasakitan.You've already hurt her."

Lalong kumirot ang puso ko sa sinabi ni Monica.Yes I'm a big jerk!

"If you love her tell her! Hearts are often broken by words left unspoken."

Ng mga panahon na 'yan naging matalik kaming magkaibigan.She was there for me.

"Never give up on Tricia dude! if you really want her.It's difficult to wait,But it's more difficult to regret."sabi ni Maico.

Isa siya sa mga napaghingahan ko ng sama ng luob ng mga panahon nayan.Ang gago!Meron din palang panahon na pwede siyang maging seryoso.

Naging CEO na ako ng Martinez group of company.Hanggang ngaun walang araw na hindi ko siya iniisip walang araw na hindi ko siya hinintay.Minsan pinuntahan ko siya don, pero nasaktan ako sa nakita ko 19th birthday niya noon.

Habang ako ay nakatingin sa malayo.I saw her nakangiti at masaya.Lalo kong naramdaman ang pagsisi hindi ako makalapit sa kanya lalo na kasama niya si Zion.

"Zi ano ba ang kulet mo!"

"Sige na Tricia isa lang!"

Nagkakatuwaan sila that time.Hindi ko alam ang mararamdaman ko..Sobrang galet ako sa sarili ko masakit para sakin na tumatawa siya pero hindi ako ang kasama niya.

Nagising ako sa realidad ng tumunog ang cellphone ko it was Sunny.

"Hello.."sabi ko.

"Oh my god Enzo!What took you so long?"inis na sabi niya.Pasalamat siya kahit papano tinitiis ko ang pagkataklesa niya para makibalita kay Tricia.

"What?marami akong trabaho sa office"inis na sabi ko.

"Ang sunget mo!malapet na matapos ang shop!"

Yes!ginawa ko lahat ng makakaya ko para lang sa mall namem ilagay ni Sunny ang bakeshop na matagal ng pangarap ni Tricia. Kung alam lamg niya kung gaano ako kaproud sa kanya. Hindi ko maiwasan mapangiti she named it Chocolate & Berries..

I just hope she's still my Pat.. I just hope na mahal pa din niya ako.Kung hindi man, I'll do everything kahit na magmakaawa ako kahit sabihin ko sa kanya na 'Please Love me' again.

"So?babalik ba siya pag tapos na yan?" sarkastikong sabi ko. I heard her laughed.

"I'm bu--"naputol ang sasabihin ko ng nagsalita si Sunny.

"She's coming back..."