Revamping Affinity

ra 23

I never really thought na ganito kahalaga ang bagay na nakalimutan ko. Sobrang laking gulat sa akin lahat ng naririnig ko mula sa kanila.

"No! Ako ang mahal niya!" galit na sabi ni mama sabay lapit sa amin. Bigla na lang niyang pinaghahampas yon lalaki.

"Hindi niya mahal ang babaeng 'yan. Ginawa niya lang 'yan dahil kailangan naming makuha ang kumpanya kay Euphy. Ahas ang babaeng 'yan. Inaagaw ka niya sa akin," lalo akong nagualt dahil doon. Inaagaw ko? Sa kaniya? Sino ba?

Hindi makalapit si mama sa amin dahil yakap siya noong lalaki. Nakayakap naman sa akin si Priam na para bang pinoprotektahan niya din ako.

"Stop!! Ikaw ang mali. Nilapitan ka lang ng anak ko dahil kailangan naming makakuha ng ebidensiya tungkol sa pagkamatay ni Ian. Matagal ka ng dapat nakakulong hindi lang natuloy dahil biglang nagkaamnesia si Euphy," seryoso niyang ani.

Lalo naman akong nagulat doon. Mas lalong tumulo ang luha ko, my mother killed my father? Oh god, what is happening.

Malakas akong napahikbi na narinig ni Priam kaya mas lalo niya akong niyakap.

"This is the reason why. Kaya ayokong maalala mo ang lahat. I don't want to hurt you," pagpapatahan niya sa akin. I never thought, ganito kalala ang nangyari sa amin noon.

"Hahahahahaha!" biglang tawa ni mama. Napatingin naman kami sa kaniya dahil doon. Mabilis niyang tinulak yung lalaki at kinuha ang steak knife. Naging alerto ang dalawang lalaki dahil doon.

"Sa tingin niyo, bakit siya nacoma?" tumatawang niyang ani. Napakunot naman ang noo ko dahil sa sinasabi niya.

"Don't tell me," bulong ko.

"Oh. Mukhang may idea ka na, dear." masaya niyang ani. Unti unti siyang lumapit sa amin ngunit biglang humarang yung lalaki.

"Ikaw?" nanghihina kong tanong kay mama. Nakangiti siyang tumango.

"Yes! Tumpak! Hindi mo man natatandaan pero tinawag kita kaya bigla kang nasagasaan. I plan it all, yung pag-alis mo sa bahay. Yung pagpunta sa bahay ni Priam. Everything! Alam kong may alam ka na that time kaya ko ginawa 'yon," tumatawa niyang ani.

She looks like a killer with that, shit. Nakatingin siya ng masama sa akin habang nakangiti ng nakakatakot. Dumagdag pa ang hawak niyang steak knife.

Hawak noong lalaki ang braso ni mamang may steak knife.

Napabitaw ako ng yakap kay Priam dahil doon. Everything is planned. Planned by my mother. My mother tried to kill me. Nakatitig lang ako kay mama as I processed the whole information.

Nagulat kaming lahat ng biglang may umalingawngaw sa labas ng bahay namin. The noise sounds like a police siren. Panic surface in my mother's face. Hindi ko na alam kung anong nangyari ng biglang may naramdaman akong tumusok sa katawan ko.

I saw my mother's face paled habang nakatingin sa akin. Tiningnan ko naman ang parteng biglang sumakit. I saw the steak knife deeply rooted ni my stomach. Nakita ko pang may dugo sa braso ni Priam even the man is groaning in pain.

"Kasalanan mo ang lahat ng ito. See you soon, my dear." rinig kong sabi ni mama bago binunot ang kutsilyo sa tiyan ko at hiniwa ang leeg niya.

I felt something sticky covered my whole face. Nakatitig lang ako kay mama. I heard voices pero wala akong maintindihan sa sinasabi nila. I can see some polices in my peripheral vision na papalapit sa amin.

I just stared at my mother as she breathed her last air. Kitang kita ko kung paano lumabas ang dugo sa leeg at bibig niya. My vision suddenly became blurry. I felt someone carry me bago dumilim ang lahat.

Unti unti kong minulat ang mata ko. My head hurts dahil sa biglaang paggising. Ano bang nangayri? Totoo ba 'yon?

"You're awake," rinig kong sabi ng doctor na nasa harap ko.

I think he's checking my vitals, nasaktuhan lang na nagising ako.

"I still need to check something, don't worry. Nakikita mo naman siguro kung nasaan ka ngayon. I don't know the whole story but you relatives just buy some foods. Babalik din sila mamaya," nakangiti sabi noong doctor habang nagchecheck pa din ng kung ano ano.

Hindi naman ako nakasagot imbes ay tumango na lang.

"Drink some water first. Ganan talaga since, 1 week ka ding tulog," sabi niya sabay abot ng isang basong tubig sa akin.

Tinulungan naman niya akong umupo para makainom ng tubig. Tinulungan din niya akong uminom.

Nagulat kami ng biglang bumukas ang pinto. Doon ko nakita si Priam. Magulo ang buhok niya. He's even wearing a simple shorts and shirt. Mukhang madalian ang pagpunta niya dito.

Napahinga siya ng malalim ng makita ako at biglang tumakbo sabay yakap sa akin.

"Thank god," nanghihina niyang sabi. Mahigpit masyado ang yakap niya na napansin noong doctor kaya napatawa naman siya.

"Bro. Kagigising kang niya. Dahan dahan," natatawang ani noong lalaki sabay tap sa balikat ni Priam.

Madaling lumayo sa akin si Priam. Nakita ko pa ang mabilis niyang pagpunas ng luha niya. Narinig ko naman ang pagtawang muli doctor.

"So gay. Ano bang nangyari sa'yo bro? Hindi ka man lang nagabalang mag-ayos," natatawa sabi noong lalaki. Sabay tingin sa kabuuan ni Priam.

"I dreamed of her. Nagflatline siya kaya bigla akong napasugod dito. Thank god dahil gising na siya," nakangiti niyang sabi. Unti unti din akong napangiti dahil doon.

"Oh. lover boy," the doctor teased. Napatingin naman ng masama si Priam sa lalaki.

"Oh really, Creon? Sino kaya ang under sa ating dalawa?" bawi niya doon sa lalaki. Sumama naman ang timpla ng mukha noong lalaki dahil doon.

Ngiting tagumpay si Priam dahil napaalis niya yung doctor dahil doon. Napangiti naman ako dahil doon. Ang dami niya talagang kakilala.

"You okay?" nag-aalala niyang tanong pagkasara noong pinto.

Tumango naman ako. I still can't speak. Parang may tumutusok sa lalamunan ko kapag tinatry ko.

"Thank god, you're okay now. I thought my dream will come true. But the opposite of it happens," hingang maluwag niyang sabi. Lumapit naman siya sa akin at umupo sa tabi ko.

He slowly caress my hair. Nakatitig lang siya sa akin.

"I thought I will lose you," naiiyak niyang sabi sabay yakap sa akin.

I thought I will lose myself too.

-------------