Kalbimin Komşusu

16.BÖLÜM

Arkadaşlar her bölüm başı Defne ye devam ediyorum. Eğer Toprak la başlayacaksam yazarım. İyi okumalar.

Sabah sanki uykumu tam almış gibi hissediyordum. Aynadaki sırıtık yüzüme baktım. Neredeyse kahkaha atcaktim. Sanırım dün olanlardan dolayı. Ama hangisinden. Ayrılmaları mı yoksa bana anlatması mı? Büyük bı ikilemdeyim ama olsun. Mutluyum ya o bana yeter.

Mutfağa girip en sevdiğim kahvaltıyı hazırladım. Aslında belli bı malzemesi yok. Çok çeşit olması önemli benim için. Yani önce gözüm doysun. Yoksa karnım zor doyar.

Zeytinleri masaya koyup diğerlerini uyandırmaya gittim.

Azra zaten uyanmış telefon oynuyordu.
" Hadi kızım yürüsene, masada oyna ama bişey yeme sakın!"
" Tamam ya, daha yeni kalktım zaten. Hemen nasıl yiyim"

Anneannemin odasına girdim ama yoktu. Hemen telefonumu çıkartıp aradım. Çoktan kalkıp komşuya gitmiş. Ey anneanne biz sana misafirliğe geliyoruz sen başka biryere gidiyon. Bu nasıl iş.

Tekrar mutfağa girdim.
" Noldu kız anneannen nerde?"
" Kalkıp komşuya gitmiş"
" Toprak?"
" Bilmem, gitmedim yanına"
" Neden?"
" Çünkü-"
" Ayy yoksa öptümü seni, untancından mı?"
" Oha kızım ne salladın! Hem Başak var"
" Yoo yok. Başak anlattı bana ayrılmışlar"
" Vah vah"
" Hadi git çağır, gelsin çocuk yoksa ben hepsini yirim"
" İyi tamam"

Toprak'ın kapısı çaldım. 'Gel' dedi. Bende 'müsait misin?' dedim. Sonra içeri girdim. Yüzüme bakıp gözlerini devirdi. Elimle 'ne var' işareti yaptım.
" İlla öcünü alıcan demi?"
" Aldım zaten içim rahat"
" Artık ömrün boyunca rahat olursun"
" Aynen" yüzüme bakıp
" E neden geldin" dedi. Hakikaten ben buraya neden gelmiştim. Unuttuğumu belli etmemek için
" Bı nedeni mi olmak zorunda?"dedim. Bir adım atıp yanıma yaklaştı ve
" Değil mi?"dedi. Ama sen öyle söyleyince bana bı nedeni olması lazımmış gibi geliyor. Bakışlara bak ya, çirkin. Yok yok gıcık daha iyi.

" Bilmem, ben sana sordum?"
" Kısaca seni görmeye geldim desene sen"
" Ne alakası var. Kahvaltıya çağıracaktım"
" Öyle olsun" bu çocuk tek kelimeyle GICIK. Aman neyse. Beynim yandı resmen. Hemen yemek yemeliyim.

Kahvaltımızı bı güzel yemiştik. Beynimin yerine geldiğini hissediyordum. Artık rahatça havuza girebilirdim. Tabi bulaşıkları unutmayalım. Azra'yla beraber yıkadık. Toprak bey bizi rahatsız edemeyecek. Anneannem onu komşularla tanıştıracak.

Haha şuan dik bir şekilde oturup ellerini dizlerine koymuş bir şekilde sorulan binlerce soruya cevap veriyordur. Yani öyle olması lazım.

Yaklaşık bir saattir havuzda yüzüyorum. Birazda güneşlenelim yani! Şezlonga havlumu serip üzerine uzandım. Kulağıma sevdiğim bir şarkının sözleri geldi.

"Tenime yazılmışsın
Elimden ne gelir,
İçime kazınmışsın
Beynim kalbime yenilir"

Yavaşça kalktım. Şarkıyı esas şarkıcılar söylemiyordu. Nerden geldiğini merak etmiştim. Yan evden geldiğini anlayınca hemen koşarak çitlere doğru gittim.

Sarışın yakışıklı birisi gitar çalarak şarkı söylüyordu. Beni fark edince hemen gülümsedi.
" Selam"
" Selam, ne güzel çalıyorsun"
" Teşekkürler, uzun zamandır çalmıyordum. Hâlâ hatırlıyor muyum diye test ediyim dedim"
" Unutmamış sın belli ki"
" Beğenmene sevindim. Anneannen mi?"
" Evet, tatil için geldik"
" Hımm. Diğer kız ve erkek kim?"
" Azra kankim. Toprak anneannemin eski komşusuymuş, bizim de yeni komşu. Gereksiz birisi işte. Dinlemek isterdim ama yemek hazırlamalıyım"
" Peki" dedi hafif gülerek.

Ne hazırlasam ya? Çok açım ama ne yemek yapıcağımı bilemiyorum.
" Kanka tost yap işte"
" Öf be iyi tamam. Her gün aynı şeyi mi yiycez burada ya?"
" Sen hazırlasan evet kankicim"
" Çok biliyorsan kendin hazırla"
" Tamam tamam kızma hemen. Hadi ya açım benn"
" Git içeride bekle"

Azra mutfaktan çıktı. Evin kapısı bir hışımla açıldı ve ardından sertçe kapatıldı. Kim olduğuna baktım. Toprak'tı
" Hey! Neden yaptın bunu?"
" Sence?"
" Nerden bileyim?"
" Tamam o zaman ben sana söyliyim"
" Söyle" dedim. İkimizin de sesi oldukça yükselmişti.

Biraz heyecanlı bir son oldu gibi.
Sizce Toprak neye kızdı?

Hayırlı Ramazanlar...