30.BÖLÜM

1K 88 24
                                        

Bu bölüme bol bol yorum bekliyorum:)) Yeni kitabımada beklerim:))

Elleriyle gitarın tellerine vurduğu an ona dikkat kesildim. Bu şarkıyı biliyordum.

Sen Benim...

Zor günler geçirebilir her insan
Umudun olurum eğer bana inanırsan
Yaprakların solar da güneşi unutursan
Işığın olurum sonsuza uzanan
Işığın olurum sonsuza uzanan

Bu fırtına dinmek bilmez mi?
Bi öpüşsek her şey geçmez mi?
Kendimi adıyorum yoluna
Adına, sana

Sen benim söylenmeyen sözlerim
Sen benim unutamadığım ilklerim
Sen benim içemediğim son kadeh
Uzun yolum, şarkılarım, sevdiğim

Sen benim söylenmeyen sözlerim
Sen benim unutamadığım ilklerim
Sen benim içemediğim son kadeh
Uzun yolum, şarkılarım, sevdiğim

Bu fırtına dinmek bilmez mi?
Bi öpüşsek her şey geçmez mi?
Kendimi adıyorum yoluna
Adına, sana

Sen benim söylenmeyen sözlerim
Sen benim unutamadığım ilklerim
Sen benim içemediğim son kadeh
Uzun yolum, şarkılarım, sevdiğim

Sen benim söylenmeyen sözlerim
Sen benim unutamadığım ilklerim
Sen benim içemediğim son kadeh
Uzun yolum, şarkılarım, sevdiğim

Uzun yolum, şarkılarım, sevdiğim

Mutluluktan dolan gözlerimle onun yeşil gözlerine bakıyordum. Benim gözlerimin aynasına.

Gitarın ipini boynundan çıkartarak yere koydu ve yanıma geldi. Ben hâlâ sesinin güzelliği karşısında mest olurken o, benim gözlerimin içine bakıyordu.

" İyi misin?"
" İi..iyiyim" hafiften gülümsediğinde bende gözlerimi sildim. Gözlerimiz tekrar buluştuğunda elleriyle ellerimi tuttu.

" Biliyor musun belki de ben bir bulutum. Sende. Sonuçta yağmur olsaydın bir zaman sonra akıp giderdin kollarımdan. Ama biz ayrılmayacağız. İkimizde bulut olucaz ve biz bir olduğumuzda şimşekler çakacak, gök gürleyecek ve herkes ne oluyor diyecek. Biz o zaman ne diyeceğiz biliyor musun?"
" N-ne diyeceğiz?"
" Biz aşık olduk"

Şaşkınlık içinde ona bakarken benden bir cevap mı bekliyor diye düşünmeye başlamıştım.

" Sence de öyle değil mi?"

Hızla kafamı salladım ve " evet öyle" dedim. Toprak kocaman gülümserken kollarımı beline dolayıp başımı göğsüne yasladım. O da kollarını boynuma doladığında huzurla gözlerimi kapattım. Biz şimdi sevgili mi olmuştuk?

" Biz şimdi sevgili mi olduk" dedim kafamı yukarıya doğru kaldırırken.
" Bilmem, bence öyle oldu"
" Bence de" dedim gözlerimi tekrar kapatırken. Kafasını biraz eğip kulağıma;

" Seni seviyorum" dedi.
" Bende seni seviyorum"

Yavaşça benden uzaklaştığında merakla gözlerine baktım. Birşey mi olmuştu?

Kalbimin KomşusuBağımlısı olacağınız hikayeler. Şimdi keşfedin