CAPTIVATED

Chapter 24

It took me minutes to recover. Tinitigan ko pang maigi ang batang bitbit. Hindi talaga maipagkakaila na galing kami sa iisang tatay.

He has a spitting image of my father. He has the shape of my father's face... the eyes, lips... Kung kanina'y naisip kong may nakuha siya sa kaniyang ina, marahil ay dahil 'yon sa kulay niya.

He has a snow-like skin. Kaya ganon na rin ka-obvious ang mga pasa sa katawan. Para siyang pinaputing version ni Kyle.

Papasa si Kael bilang anak ko, kung tutuusin. I have the spitting image of my father, too. Sampal 'yon sa akin dahil kahit gaano ako kagalit sa ginawa niya kay mommy, I always see him in me every time I see myself in the mirror.

Kyle and I are like carbon copies of my father. Si Kyron naman, malambot ang features dahil nakuha lahat kay mommy.

My heart stopped beating for a while when Kael fixedy hair. His little fingers touched my head. When I smiled at him, his eyes watered.

Inilapag ko siya sa tapat ng pintuan namin. Agad siyang yumakap sa hita ko.

Gamit ang libreng kamay, pinunasan ko ang namamawis niyang noo. I even saw him close both of his eyes as if he's been wanting to be taken care of.

Nang makapasok sa bahay, napahinto si Kyron sa panonood ng tv nang makita niya ako. Kyle, who was on his laptop looked at the kid beside me.

"You're la—" hindi natuloy ang sasabihin sana ni mommy nang makita niya si Kael sa gilid ko.

Hindi ko alam kung sa awa ba, o ano, o baka hindi ito ang unang pagkakataon na nakita ni mama si Kael, dahil lumapit sa kanya ang bata.

My mom carried Kael. Nakita ko ang mga tanong sa kanyang mga mata.

"You... met your father?" tanong niya nang sundan ko siya.

She opened the fridge to get ice on the freezer. Pinapasadahan ang pasa ni Kael. Lumapit ako at itinuro ang nasa likuran.

Naawa ako nang hubaran ni mommy si Kael. He's so thin. I can even count his ribs.

Lumapit sina Kyle at Kyron para parehas na bumati sakin. Parehas rin silang may mga kuryosong mga matang sumusulyap kay Kael.

"No, Ma. His mother was in our gate." sagot ko sa tanong niya.

"That—" sambit niyang hindi ko na naintindihan ang kasunod.

"She was crying and asked for money." Pag kwento ko.

"Binigyan mo?"

"For hospital bills daw." saad ko na mukhang hindi nagustuhan ni mommy.

"Hospital bills?!" saad ni mommy pago padabog na bitawan ang cold compress.

Ikinagulat 'yon ni Kael. I moved closer to them to get Kael from our table.

Nagpahatid ako ng pagkain nang makapasok sa kwarto. Panakanaka kong tinatapunan ang kapatid na maganang kumakain.

"Gusto mo bang mag ice cream?" I politely asked him.

I saw how his eyes sparkle. He smiled and opened both of his arms.

"Can I get a hug instead?" tanong niya na ikinagulat ko.

"How old are you, Kael?" I asked while the two of us shared a warm hug.

"I'm turning seven next month. Nine days away from your birthday, Ate."

Nagulat ako sa sinabi niya pero sinabihan ko siyang ipagpatuloy muna ang pagkain.

"Your bruises..." naninimbang na saad ko. I wanna know things about him.