DANSÇI|Park Jimin

28

Günlerdir Jimin'i görmüyordum. Yeni barışmış olduğumuz için bu beni daha da kötü bir duruma sokuyordu. Bu onun işiydi. Biliyordum. Çoğu zaman görüşemeyecektik ama yine de üzülüyordum işte.

Ona yeni sarılabilmiştim ve şimdi ondan kısa süreli de olsa ayrılmak zorunda kalıyordum. Kısacık bir zamanda bile ona bağımlı olabiliyordum. Bu çok tehlikeliydi. Saatlerdir uyanık olmama rağmen kalkmadığım yatağımda biraz daha yuvarlandım. Cırtlak pembe yorganıma sarıldım. Jimin gelene kadar yumuşak yorganımla idare edecektim. O geldiğindeyse daha yumuşak olan ona sarılırdım.

Dianayla buluşmuş birşeyler içiyorduk. Yeni idol olduğum için herkes benimle fotoğraf çektirmek ve sürekli konuşmak istiyordu. Birkaç kişi sanki kırk yıllık arkadaşmışız gibi gelip masamıza oturmaya bile çalışmıştı. Benim hayranlarımın yanında bir de çocukların hayranlarıyla da yakın temasa geçiyorduk. Onu da tanıyor ve çok seviyorlardı. Onun alakası yoktu ama ben eski bir armydim. Onlar için sevdikleri ve birlikte büyüdükleri adamların kız arkadaşları bir çeşit gelin gibiydi. Bize biraz gıcık oluyorlardı ama ben de idolümün sevgilisi olduğunu öğrensem ben de gıcıklık yapardım. Tabii desteklerdim de.

"Sonra da kook adamı dövdü. İnanabiliyor musun? Tavşan suratlım git gide bana benziyor." Arkadaşımın anlattıkları karşısında kahkaha atmaktan ağlıyordum. Cidden bizden sonra en sevdiğim çiftlerdi. Ve ileride evleneceklerdi. Acaba biz de jiminle evlenir miyiz diye düşünmeden edemiyordum. Çocuklarımın ona baba diyeceğini her hayal ettiğimde yüzümde salak bir gülümseme oluyordu. Ve bazen utanıp yüzümdeki gülümsemeyi kendime tokat atarak siliyordum.
"Siz favori çiftlerimden birisiniz. Tabii bizden sonra." Söylediğim şey otuz iki diş sırıtmasına neden oldu.
"Ne dersin, bir iki günlüğüne bizimkilere baskın yapalım mı?"
"Konserlere mi gidelim diyorsun?"
"Evet." Yüzümde sinsi bir sırıtış belirdi. İyi olabilirdi. Böylece beni nadiren arayan sevgilimin ne boklar gediğini öğrenebilirdim.