(Zawgyi)
လူအိမ္ေျခအနည္းငယ္သာရွိေသာ ရြာကေလးတြင္ သူေရာက္ရွိေနကာ ရြာလူႀကီးနဲ႔ ေတြ႕ဆံုရင္း လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရးအခက္အခဲကို ေျဖရွင္းရန္ ၊ က်န္းမာေရးအတြက္ ရြာေဆးခန္းေဆာက္လုပ္ရန္ ႏွင့္ အထက္တန္းပညာသင္ေက်ာင္း ေဆာက္လုပ္ရန္ကို ေဆြးေႏြးေနစဥ္ mediaေတြက ကင္မရာကိုကိုင္ကာ ႐ွဳ႕ေထာင့္ေပါင္းစံုကေန ႐ိုက္ေနေလသည္ ။ ေဘးနားက အေကာင္ငယ္ကေတာ့ ရြာမွာတည္ထားေသာ မိဘမဲ့ကေလးေက်ာင္းက ကေလးေတြနဲ႔ ျပံဳးရႊင္ကာေနေလသည္ ။
သူေျပာတဲ့ ပံုရိပ္ျမႇင့္တင္ေရးဆိုတာကို ပစၥည္းေလးေဝ ၊ ဓာတ္ပံုေလး႐ိုက္ျပီး အလာပသလႅာပေလးေျပာ႐ုံနဲ႔ ၿပီးမယ္ထင္ခဲ့ေပမယ့္ အခုသူက ဘာမွမရွိတဲ့ေတာရြာေလးကို စံုစမ္းကာ ေရာက္ရွိလာျခင္း ။
"ဒီလို ႀကီးျမတ္တဲ့မင္းႀကီး စုတ္ခ်ာလွတဲ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရြာကို လာမယ္လို႔ မေမွ်ာ္လင့္ရဲခဲ့ဘူး အခုေတာ့ ဒီကအဘိုးႀကီးက ေသေပ်ာ္ပါၿပီ "
လက္ကိုဆြဲကိုင္ကာ စကားေျပာလာေသာ ရြာသားအဖိုးႀကီးေၾကာင္း ေအာင့္သက္သက္ျဖစ္ေပမယ့္ ျပံဳးျပလိုက္ရသည္ ။ ေတာက်တဲ့ေနရာကလူေတြဆိုေတာ့ လူကို႐ိုေသရေကာင္းမွန္းမသိဘဲ သိပ္ကိုေရာေရာေထြးေထြးလုပ္လြန္းတယ္ ။
"ၾကင္ယာေတာ္က နတ္သားေလးၾကေနတာပဲ ျဖဴေဖြးႏုဖတ္ေနတာပဲ က်ဳပ္တို႔နဲ႔ကြာပါ့ ...မင္းႀကီးနဲ႔ လိုက္ဖက္လြန္းပါ့ေတာ္ ..."
ေဘးနားကအသံေၾကာင္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ အေကာင္ငယ္ကို ဝိုင္းဝန္းခ်ီးက်ဴးေနၾကေသာ အေဒၚႀကီးေတြၾကားတြင္ ထိုေကာင္ကေတာ့ အျပစ္ကင္းစင္စြာ ရယ္ေမာျပေနေလ၏ ။ သူအေၾကာင္းကို သိေနေသာ ကိုယ္ကေတာ့ ႏႈတ္ခမ္းတစ္ဖက္ကို မဲ့လိုက္မိသည္ ။ သူနဲ႔ကိုယ္ရဲ႕ စိတ္ေနစိတ္ထားေတြက သူမသာကိုယ္အသုဘပဲ မလား ။
"အဲ့ဒါဆို ကၽြန္ေတာ္တို႔ မိဘမဲ့ေက်ာင္းကို သြားအံုးမယ္ ..ကေလးေတြ ကိုကိုတို႔ ေက်ာင္းကိုသြားရေအာင္ "
ကေလးတစ္အုပ္နဲ႔သူက ရြာသားေတြကိုႏႈတ္ဆက္ကာ ကၽြန္ေတာ္လက္ေမာင္းကိုလာတြဲတဲ့သူ႔ေၾကာင္း လွမ္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ သူကဟန္ေဆာင္ကာ ရယ္ျပေနေလသည္ ။ သူ႔ရဲ႕မ်က္လံုးေတြက ကိုယ့္ရဲ႕စိတ္ဒုကၡေရာက္မႈကို သေဘာက်ေနသလို သူ႔ရဲ႕ႏႈတ္ခမ္းေတြက အားပါးတရျပံဳးျပေနေလ၏ ။
