Found In The Wild Waves

Chapter 17

Close...

Halos triple ang dami ngayon ng tao sa buong school dahil ito ang unang araw ng sports fest. The noise actually annoys the hell out of me lalo na't hindi naman ako interesado sa mga pinag-uusapan nila. Karamihan sa naririnig ko ay puro mga babae at ang pinakainaabangan ng lahat na sport which is basketball and most specially, kahit saan ay naririnig ko ang pangalan ng tatlo lalo na ang pangalamg Dylan Lopez.

Nang maramdaman ang pag vibrate ng cell phone ko ay walang gana kong sinagot 'yon.

"Good mo-"

"Walang good sa morning kapag boses mo agad ang narinig ko." putol ko sa sasabihin niya.

"Agang-aga pero ang init na agad ng ulo mo!" reklamo niya mula sa kabilang linya.

"Bakit? Nahawakan mo?"

"Ang alin?"

"'Yung ulo ko." Bagot na sagot ko.

"Huh?"

"Wala! Sabi ko bakit ka napatawag?"

"Let's eat breakfast!"

Natigilan ako. "Kumain na 'ko."

"Hindi ko tinatanong."

I rolled my eyes. When will he stop pestering me?

"E di kumain ka mag-isa mo."

"Samahan mo na kasi ako!" Parang batang anyaya niya.

"Ayoko."

"Bahala ka! Kapag pangit ang laro ko mamaya, kasalanan mo 'yon!"

Sarkastiko akong napangisi. At ako pa ang sinisi? Paano ko naman naging kasalanan 'yon?

"Ayos lang, pangit ka rin naman. What a perfect combination you've got, Dylan!" Natatawang pang-aasar ko. If i can just see his face, for sure, pikon na naman siya.

"Pumunta ka na kasi dito!"

"Bakit ba? Hindi ka ba makakakain ng wala ako, ha? Ako ba'ng ngunguya ng kakainin mo?!"

"Pumunta ka na lang dito sa cafe. Dalian mo dahil gutom na 'ko!" Utos niya.

"E di magutom ka. 'Di naman ako ang mahihirapan!"

"Aba at-"

Inis ko siyang binabaan ng linya. Bakit ba nag-iinarte siya ngayon?

But despite of being annoyed, i still found myself walking towards the cafe where Dylan is right now.

On my way there, aksidente kong nakasabay ang dalawang babae kaya naman aksidente ko ring narinig ang pinag-uusapan nila. It's not actually my fault, tho. Masiyado lang talagang malakas ang boses nila.

"Sino kaya 'yung kasamang babae ni Dylan?"

"Girlfriend siguro niya?"

"Eh? How can you say so?"

"Ano ka ba naman! Siyempre sabay silang nakain ng breakfast so obviously, girlfriend niya 'yon!"

I actually don't kung sino man ang pinag-uusapan nila, but they said that it's Dylan and he's currently in the cafe right now. Gayunpaman ay hindi ko na lang alintana 'yon dahil may kasama naman daw so probably, they're not talking about the Dylan that i know.

On the glass wall of the cafe, i already saw Dylan who's walking towards a table. I unconsciously smiled just by looking at him from this distance, but my smile immediately vanished when i saw him sat in front of a girl. Wala akong ideya kung sino 'yon pero nang saglit na tumagilid ang ulo niya ay sigurado ako sa nakita ko.