Your Highness

XVI. SLIGHTEST POSSIBILITIES

S T R O N G P A R E N T A L G U I D A N C E A H E A D

May mga bata ba rito? Skip niyo na lang 'to. 😉

-------

"So paano? I'll leave you two. Any minute from now Ebang will look for me."

Napaangat ako ng tingin sa paalam ni Tatay. My eyes travelled to the bottled of red horse na hindi pa man nila nakakalahati.

"Nag-aya kang uminom tapos aalis ka?"

Napatigil si tatay. Lumapit sa akin at ginulo ang buhok ko. I pouted.

"Kayo na lang muna mag-usap kung ganon."

Tatay vanished after kaya itinigil ko na ang paggamit ng cellphone. I immediately caught Titan's stares. Napaayos ako ng upo.

"You didn't tell me na inimbita pala ako ni Tatay para magcelebrate ng new year kasama niyo." I can smell the betrayal in his voice.

I gestured my hand in the air. "Look, I know you have plans with your girlfriend kaya hindi ko na sinabi."

"Who are you to decide for me?" his voice low but deadly.

Naalarma ako. "I was doing you a favor. Alam ko naman na you will chose your girlfriend over us kaya I don't see any reason para sabihan ka pa."

Marahas siyang napapikit. Mahigpit naman ang pagkakapit ko sa sofa. Para kasing ang laki ng kasalanan ko sa kaniya.

"I still have the right to know. Ni hindi mo ko binigyan ng pagkakataon na mamili."

"Obvious naman kasi na siya iyong pipiliin mo."

"Gaano ka kasigurado?" Kumunot ang noo ko sa tanong niya.

"Bakit? Mas pipiliin mo kami kesa first love mo?" Pagbibiro ko.

"Oo." May bahid ng galit niyang sagot.

Natameme ako.

Hindi na siya nagsalita pa. Nanatili naman akong nakatitig sa kaniya. Pinag-aaralan ang ekspresyon niya. Kinakabahan sa kanya.

When he finally opened his eyes and found mine... I felt relieved.

Wala na ang galit sa mga mata niya. Medyo namangha ako kasi papaano niya nagawa iyon?

Galit siya pero hindi man lang umabot ng dalawang minuto at kumalma na siya.

"Turuan mo'ko." Wala sa sarili kong sabi.

"About what?" mahinahon niyang tanong sa akin.

Tumayo ako para tumabi sa kanya. Tumagilid siya upang maharap niya ako bago pinulupot ang braso sa bewang ko kaya nakaharap na rin ako sa kanya.

"Hindi ka na galit sa akin?" Tumango siya sa tanong ko.

Medyo nakakailang kasi ang lapit na namin ngayon sa isa't isa. Ipinalagi ko na lang ang tingin sa labi niya kasi hindi ako makatingin ng diretso sa mata niya.

Ayan kasi may palapit-lapit pang nalalaman.

"How do you successfully manage your temper? Kapag legit na galit kasi ako umaaabot ng oras bago lumamig ng tuluyan ulo ko. Buti ka pa, ilang minuto lang."

Kahit naduduling ay naituwid ko pa rin ang pakay ko. Hindi ko pinansin ang kamay niya na nilalaro na ngayon ang garter ng pajama bottom ko.

As long as wala siyang pinapasok safe pa ako. Wag naman sanang umabot sa ganong punto.

"Depende sa kung sino iyong kasama ko."

Wala na sa mukha ko ang tingin niya dahil abala na siya katitingin sa ginagawa niya sa bewang ko. Buti na lang natatakpan ang kamay niyang malikot ng mahaba kong t-shirt.