ည ၁၁နာရီ..
Barတစ်ခုတွင်ဖြစ်သည်..။
ဖန်ရှင်း အသည်းကွဲသောကြောင့်
ဝမ်ရိပေါ် မူးနေပါသည်..။
ဘာဆိုင်လို့လည်းဆို ဘာမှတော့မဆိုင်
ကြေကွဲခြင်း ဋီကာကို
သေချာပင် ဇာမချဲ့ပြလိုက်ရ..
ဒင်းက မှောက်သွားလေပြီ..။
ငမူးကို ထမ်းရင်းက
ဖန်ရှင်း ကြေကွဲလှပါသည်..။
ဝမ်းနည်းနေသည့်ကြားက
ရှောင်းကျန့် မေတ္တာပါ ခံယူရဦးမည်..။
တွေ့ပါပြီ
ခြံတံခါးဝမှာ မားမားကြီးရပ်လို့..။
အို ..သူက ရှည်တာကို..အရပ်
"ကျနော်က အသည်းကွဲလို့
ရင်ဖွင့်ရုံပဲ..."
မျက်နှာသေနဲ့မို့
မျက်နှာချိုသွေးပေးရသည်..။
"ဘာမှ မတိုက်ဘူး..
သူ့ဘာသာ မှာသောက်တာ.."
ဘာမှပြန်မပြောပဲ
သူ့လူသူ တွဲသွားပြန်တော့
ရင်အေးရပါသည်..။
ပြီးတာပဲ..။
ရှောင်းကျန့်တစ်ယောက်
အလေးချိန်စီးလှသော အမူးသမားကို
ကုတင်နားရောက်အောင်
မနည်းကို ပင့်ဆောင်ရပါသည်..။
အိပ်ရာပေါ် ပစ်ချလိုက်တော့
တအီအီ အသံထွက်လာပါသည်..။
Aw...အသက်တော့ ရှိသေးသား..
ဒီလိုနဲ့ သူ တရေးနိုးတယ့်အထိ
တအီအီက မရပ်..။
ချီး..ဒင်း ဘာဖြစ်နေတာ..
မီးထဖွင့်ပြီး သေချာကြည့်တော့
ငိုနေတာရော ...
"ဟိတ်ကောင်..ထစမ်း ..
ဘာကိစ္စ ငိုနေရတာတုန်း.."
မျက်ရည်တဖြိုင်ဖြိုင်ကျနေရာက
မျက်လုံး မပွင့်တပွင့်နဲ့
အသံ ခပ်တိုးတိုး ထွက်လာပါသည်..။
"အကိုက ကျနော့်ကို မချစ်ဘူး.."
"ဟမ်.."
"ဘာလို့တုန်း.."
"ကျောပေးအိပ်နေတယ်လေ .."
မူးပြီးရစ်နေမှန်း အသိသာကြီးမို့
ရှောင်းကျန့်
စိတ်ကို ဖြန်းခနဲနေအောင်
ဆွဲဆန့်လိုက်သည်..။
