ရှောင်းကျန့်တစ်ယောက်
ph screenကို
သေချာစိုက်ကြည့်နေရင်း
တစ်နေရာအရောက်
စိတ်ဟာ ထောင်းခနဲဖြစ်သွား..
သေချာ ပြန်ရစ်ကြည့်ပြီးတဲ့နောက်..
Ph ကို ဖတ်ခနဲ
ဆိုဖာပေါ်ပစ်တင်လိုက်ရင်း
မကျေမနပ်ရွတ်လိုက်တယ်..။
"လျှာတစ်လစ်နဲ့ကောင်က
ဘာတုန်း
ဘာကိစ္စ လျှာကထွက်နေရတာတုန်း.."
အလယ်က ခါထွက်နေတဲ့
သကောင့်သားကိုလည်း
နည်းနည်းမှ မကျေနပ်..
အနားသာရှိရင် ဆံပင်ငုတ်တိုတွေကို
စုဆွဲပြီးကိုင်သာဆောင့်လိုက်ချင်တယ်
ရုပ်ကိုက
တစ်စက်ကလေးမှ ချစ်စရာ
ကောင်းမနေဘူး...။
လာပါပြီ
လူမမြင်ခင်
အသံအရင်ကြားရ..
အသံပေါင်းစုံရွတ်လို့
အတော်လေးမြူးနေပုံရတယ်..။
အရိပ်သုံးပါးဆိုတာကို
ဝမ်ရိပေါ်ဟာ သိုင်းကားနာမည်လို့
တစ်သက်လုံးမှတ်ယူလာပုံပဲ...။
ခုလည်း သူ ဒီလောက်တည်တင်းနေတာကို
အမှတ်ပဲမထားမိလေသလား..
ဂရုကိုမစိုက်တာလား..
တနေ့တာ ကြုံသမျှဆုံသမျှ
အနားကပ်လို့
ကရားရေလွှတ်
တတွတ်တွတ်ပြောနေတော့တာပဲ.. ။
အရိပ်ပြလို့ အကောင်မမြင်
အကောင်ပြရင်
သရဲထင်ပြီးပြေးမယ့်
ငနာလေးကို
Phထယူပြီး screenကို
အနီးကပ် ကပ်ပြလိုက်တယ်..။
"ဒါက ဘလိုတွေဖြစ်နေတာလဲ"
"အဲ့ဒါက..."
ပြောရင်းနဲ့ ရယ်နေသေး..
"ဒီ ဘေးကလူက
ဘာလို့ လျှာထွက်နေတာလဲ..
ပြီး မင်းကရော ဘာကိစ္စ
ဝိုင်းဖက်တာကို ခံနေတာလဲ .."
ပေကလတ်ပေကလတ်လုပ်နေတဲ့ရုပ်ကို
မကြည့်ချင်တာနဲ့
အိပ်ခန်းဘက်ထွက်လာခဲ့လိုက်တယ်..။
ရေချိုးခန်းကနေ သီချင်းတအေးအေးနဲ့
ထွက်လာတဲ့ ဘဲနာလေးက
သူ့လက်ထဲက ခေါင်းအုံးနဲ့စောင်ကို
မြင်တော့
အနောက်ကနေ အပြေးလိုက်လာတယ်..။
"ဒါကဘာလဲ
ဘယ်သွားအိပ်မလို့လဲ.."
စာကြည့်ခန်းရှေ့အရောက်
သူနောက်ပြန်လှည့်ပြီး မေးလိုက်တယ်..။
