"အကို ချက်ရင် တခါတခါ အဲ့လိုပဲ.."
"အာရုံများရင်
ဆားပါနှစ်ခါထည့်ပစ်သေးတာ.."
" မင်းရော ဘာထူး..
ဟိုတစ်ခါ ငါ နေမကောင်းဖြစ်တုန်း
ပြုတ်တိုက်တဲ့ ငါးဆန်ပြုတ်ပဲကြည့်.."
"ညှီလိုက်တာမှ..ငါးအကောင်လိုက်သာဆိုအသက်မှပျောက်သေးရဲ့လား
ထင်မိတော့မှာ.."
ဖန်ရှင်းတစ်ယောက်
တဖြည်းဖြည်းတင်းမာလာတဲ့
မီးဖိုချောင် စစ်ပွဲမှာ
စားလက်စ သူ့လက်ထဲက ဇွန်းကိုသာ
ခပ်တင်းတင်း ဖိကိုင်ထားမိတယ်..။
နေ့လည်စာလေး
လမ်းကြုံဝင်လွှေးမိရုံပါ..။
ခုတော့
နားနှစ်ဖက်ပါ ငရုတ်ကောင်းခတ်ခံနေရ..။
အခြေအနေဆိုးလာရင်တော့
အိတ်ကပ်ထဲက
အသံမမြည်တဲ့ph အမြန်ထုတ်ကိုင်ပြီး
ဘေးလွတ်ရာ ပြေးရမှာပဲ..။
တအောင့်ကြာတော့
ရှောင်းကျန့်ဆီက
အသံ ဆက်ထွက်လာတယ်..။
"ဒါပေမဲ့ မင်းပြုတ်ပေးထားတာမို့
ကုန်အောင်စားတယ်လေ.."
"ချစ်တာကိုး..."
ရုတ်တရက်ကြီး လေပြေညှင်းတွေ
ထတိုက်ပြန်တော့
ဖန်ရှင်းတစ်ယောက်
နဝေတိမ်တောင် ဖြစ်သွားရပြီး
စားပွဲတစ်ဖက်ဆီမှ အသံဩဩကိုပါ
ဆက်တိုက်ဆိုသလို ကြားလိုက်ရသည်..။
"ဟီးဟီး ကျနော်လည်း ချစ်တယ်.."
နောက်တော့
စောင်မြင်ကတ်လွန်းရာကနေ
မျက်ဖြူပါလန်ချင်လာတဲ့ ဖန်ရှင်းကို
ကြည့်ပြီး နှစ်ယောက်သား
ထအော်ပါလေရော...။
"Ahhh...
ဖန်ရှင်း အစာ အဆိပ်သင့်နေတာ
ထင်တယ်.." တဲ့
ဖန်ရှင်းလည်း အဲ့ခါကျမှ
သူ့ကိုယ်သူ ပြန်သတိထားမိရုံရှိသေး..
တကယ်ကြီး သတိလစ်သွားပါရော..။
ထိုနေ့မှစ ဖန်ရှင်းတစ်ယောက်
ဝမ်ရိပေါ်တို့အိမ်ရောက်တိုင်း
ရေပင်မသောက်
ရေဘူးဆောင်လေတော့သတည်း..။
