လူနှစ်ယောက် ထီးအတူဆောင်းရင်
အရပ်ရှည်တဲ့သူကသာ
ထီးကိုကိုင်သင့်ပါတယ်ဆိုတဲ့ အယူအဆမျိုး ဘယ်မှာများရှိပါသလဲ..?
အကို့ဆီမှာတော့ ရှိပါတယ်...။
ခုလဲ တထွာလောက် ပိုရှည်တဲ့အရပ်နဲ့
သူ့ကို ထီးမိုးလို့ထားပါတယ်...။
လမ်းမကြီးပေါ် ပေစောင်းစောင်းနဲ့
ဟိုဘက် ဒီဘက် လျှောက်သွားနေတဲ့သူ့နောက် အကိုတယောက်
ခြေလှမ်းကျဲကြီးနဲ့လိုက်လို့နေပါတယ် ...။
ကားရှင်းလို့သာတော်တော့တယ်..။
မဟုတ်ရင် နဂိုကမှ
နှစ်ယောက်ပေါင်းလို့
တပိဿာပြည့်ရဲ့လားမသိတဲ့
ကိုယ်တွေဟာ ကားဘီးအောက်မယ်
ပြားကပ်လို့ နေလောက်ပီ ထင်ပါတယ်....။
ဘောက်ဆတ်ဆတ်နဲ့လျှောက်နေရင်းက
သူကပဲ စကားစရပါတယ်....
"တကယ်ဆို အကိုမလုပ်သင့်ဘူး
တစ်setလုံးမှာမှ ပေါင်က တချောင်းတည်းပါတာ"
"အဲ့တာကို တွေ့ရာလူ ကျွေးလိုက်လို့ ဖြစ်မလား?"
"တွေ့ရာလူမဟုတ်ဖူးလေ အာ့တာ
ထုတ်ဝေသူရဲ့ကလေး"
"ထုတ်ဝေသူဆိုလဲ ဘာအရေးလဲ
အရင်တခါ စာမူခတောင် အပြည့်မရသေးဘူးမလား!!!"
"ထားတော့ အကို နေခဲ့လိုက်တော့"
အတော်လေး လှမ်းတဲ့ထိ လျှောက်ပီးခါမှ သူ သတိထားမိတယ်....
ပါမလာဘူးပဲ....
နောက်ဘက် ပြန်လှည့်ကြည့်တော့
ခပ်ဝေးဝေးမယ်
အကိုရယ် မတ်တတ်ကြီး...
သူ အသံကိုမြှင့်လို့ အော်ခေါ်ရပြန်တယ်
"ဘာလို့ လိုက်မလာရပြန်တာလဲ"
"မင်းပဲ နေခဲ့ဆို"
"နေခဲ့လို့ရမလားဗျ
ကျနော့်မယ် ထီးမှ မပါတာ..."
သူ့ဆီ လျှောက်လာနေတဲ့အကိုက
Black suitနဲ့
မော်ရှီးစောလို့နေတယ်..။
သွသူ ပြန်ကြည့်တော့
ဝတ်ထားတဲ့
T shirtအဖြူကပါးပီး မိုးရေနဲ့ကပ်လို့...
တိုနံ့နံ့ဆံပင်ကလဲ
ဟိုတချောင်း ဒီတချောင်း..
ရေနစ်ထားတဲ့ ကြွက်စုတ်ကမှ
သူ့ထက် ကြည့်ကောင်းလိမ့်မယ်ထင်ပါတယ်...။
