ဝမ်ရိပေါ်တယောက်
Street Dance ကအပြန်
ကရတာ အရှိန်မသေနိုင်ပဲ
အိမ်ထဲကိုတောင်
ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို twistလုပ်ရင်း
ဝင်ချလာပါတယ် ..။
အိမ်ထဲ ဝင်လာတဲ့သူ့ကိုကြည့်လို့
အကို မျက်လုံးပြူးသွားပါတယ်..။
"ဘောင်းဘီက ဘလိုဖြစ်တာလဲ"
ရုတ်တရက် သူ့ဘေးနားရောက်လာပီး
သူ့ဘောင်းဘီကို
အတင်း ဆွဲတင်ပါတော့တယ် ..။
"ဘလိုတောင်
မထော်မနန်းတွေ ဖြစ်လာတာလဲ.."
"မူးများလာတာလား.."
သူ့မျက်နှာနား ကပ်လို့
နှာခေါင်းလေး တရှုံ့ရှုံ့နဲ့
အနံ့ခံနေပြန်တယ်..။
ဖျတ်ခနဲ သူ နမ်းလိုက်တော့..
"ဘာတုန်းဟ "ဆိုပီး
နောက်ကို ဆုတ်လို့သွားတယ်..။
"ဒီလောက် အနီးကပ်ကြီး
လူကို ရန်ခုန်အောင်လာလုပ်နေတာကိုဗျ
ဘာမှ သောက်မလာဘူး.."
"ဒီဘောင်းဘီကလဲ ကျွတ်နေတာ
မဟုတ်ဘူး
နဂိုကတဲက ဒီပုံစံပဲ.."
"စတိုင်ဗျ စတိုင်.."
ရှောင်းကျန့် အမြင်မှာတော့
ဒါဟာ ဘောင်းဘီကျွတ်တန်းလန်းပဲ..။
အနီးစပ်ဆုံး ဥပမာခိုင်းရရင်
အိမ်သာထဲမယ်
ရှူးပေါက်နေရင်းတန်းလန်း
ရုတ်တရက် အသံတခုခုကြားလို့
လန့်ဖြန့်ပီးပြေးထွက်လာရတဲ့အခါ
ခုလို ဟိုမရောက် ဒီမရောက်ပုံ
ဖြစ်လာတာပဲ..။
ဒီဇိုင်းဆရာနှယ် တကယ်ပဲ
သြောချရပါတယ် ..
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်
လုံလုံခြုံခြုံမြင်နေရတာကိုပဲ
ကျေးဇူးအထူးတင်ရပါတယ် ..။
ခေါင်းမယ်လဲ အပြာတချောင်း
အစိမ်းတချောင်းနဲ့
အရောင်ပြောင်းတတ်တဲ့
ပုတ်သင်ညိုခေါင်းထက်ကို
သာနေပြန်တယ်..။
"အကို ..
ကျနော် မော်ရှီးစောတယ်မလား.."
နှုတ်ခမ်းတထော်ထော်နဲ့
လေလာဖောပြန်တော့..
ဖောင်းနေတဲ့ ပါးတစ်ဖက်ကို
အသာဆွဲလို့..
"ခု မစောတော့ဘူး
ညဘက်ရောက်လို့
မိုးတောင်ချုပ်နေပီ
မင်းရဲ့တို့လို့တန်းလန်းဘောင်းဘီကြီးကို
သွားလဲပါတော့ကွာ..
မြင်ရတာ မသက်မသာနိုင်လိုက်တာ"လို့
ပြောလိုက်ရတယ်..။
