ဒီနေ့ အိမ်ကို ရှောင်မားမား
လာလည်မယ်ဆိုတာကြောင့်
ရိပေါ်တစ်ယောက်
မနက် အစောကြီးထလို့
ဟင်းချက်ဖို့ပြင်ဆင်နေပါတယ်...။
ပုံမှန်ဆို အကို ချက်နေကျဆိုပေမဲ့
ဒီတရက်တော့ သူချက်ရမှကို ဖြစ်မှာ....
ရှောင်မားက
မကြာသေးခင်ကမှ
နေပြန်ကောင်းလာတာမို့
သူ့ဘက်ကသေသေချာချာ
ဂရုစိုက်ပေးဖို့လိုတယ်လို့တွေးတယ်...
ဒါတောင် အကိုက မယောင်မလည်နဲ့
မီးဖိုချောင်ထဲ ဝင်ဝင်လာလို့
အတင်းနှင်ထုတ်ထားရသေးတယ်...။
မနက်တပိုင်းလုံး
ဟင်းချက်လာလိုက်တာ
နေ့လည်ဘက်ရောက်လို့
ရှောင်မားမားရောက်လာတဲ့အထိပဲ..။
အကိုတယောက်
စားပွဲပေါ်က ဟင်းပန်းကန်တွေကို
ဝေ့ကြည့်ရင်း အလည်တည့်၂က ကြွေပန်းကန်ခွက်ကို လက်ညှိုးထိုးတယ်..။
"ဒါ ဘာဟင်းလဲ?"
"နာနတ်သီးဟင်းချို...
နာနတ်သီးက ကျန်းမာရေးအတွက် ကောင်းတယ်ဆိုတာနဲ့...."
"ဘာလို့ ဟင်းရည်က အရမ်းနီနေတာလဲ"
"အရောင်လှအောင်
Chilli sauceခတ်ထားတာ"
ရှောင်မားမားက သူ့ရှေ့က ပန်းကန်ကိုလက်ညှိုးထိုးပြန်တယ်..။
"ဒီနံနံပင်တွေ အုပ်ထားတာက...?"
"အာ မားမား
ဒါက ငါး အစာသွပ်..."
ဝမ်းသားအားရနဲ့
နံနံပင်တွေ ဖယ်ချရင်း
ငါးဗိုက်ကို ခက်ရင်းနဲ့ အသာ ခွဲပြလိုက်တယ်....
"ဟင်...ငါးဥတွေ"
ရှောင်မားမားက ပါးစပ်အဟောင်းသားလေးနဲ့ ကြည့်လို့နေတယ်..။
"ကျနော့်ideaမိုက်တယ်မလား
နောက်တမျိုးလဲ ချက်ထားသေးတယ်.."
ဘေးကကြွေအိုး အဖုံးကို
လှပ်ပြလိုက်တယ်
"ဒါက ကြက်ပေါင်း"
"ဘေးနားက ဘာလုံးတွေလဲ?"
"အာ့တာ သံပုရာသီးတွေ
အအီပြေအောင်လို့!!!"
"မားမား အားရှိအောင်
အများကြီးစား ကျနော် နွှင်ပေးမယ်"
ပြောရင်း ကြက်ပေါင်ကို ဖဲ့တယ်
ဖဲ့မရဘူး ထပ်ဖဲ့တယ်
အားနဲ့နောက်တချက်အဖဲ့မှာ
ကြက်ပေါင်းဟာ
ပန်းကန်ထဲက ခုန်ထွက်လို့သွားပါတယ်..။
