သူ ဒီရက်ပိုင်း TV programတခုကို
အစွဲကြီးစွဲနေသည်..။
တကယ်ဆို sport channelတွေကလွဲ
သိပ်အာရုံမရခဲ့တဲ့သူက
အကို မရှိတဲ့တပတ်တာကာလမှာ
ညဘက်တွေ အိပ်မပျော်ဖြစ်
Tv မှ လိုင်းပေါင်းစုံလျှောက်ကြည့်ရာမှ
ရှာဖွေတွေ့ ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်..။
နောင်ဘဝဆိုတာ တကယ်ကိုရှိပီး
အရင်ဘဝကိုလဲ ပြန်ရှာဖွေလို့ရနိုင်ပါသတဲ့
လူဝင်စားတော်တော်များများမှာ
ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့တနေရာရာမှာ အမှတ်အသားပါလေ့ရှိပါတယ်တဲ့...။
Wow...ဟုတ်ပီလေ
အာ့နေ့ကစလို့ ရေချိုးရင်းကြည့်
မှန်ထောင်ပီးကြည့်
တကိုယ်လုံး ကြည့်
မှည့်တွေ သာ ရေလို့ မဆုံးပေမဲ့
ဘာအမှတ်အသားမှမတွေ့ !
ဒုက္ခပဲ ဒါဆို ငါလေး
အရင်ဘဝက
လူမဟုတ်ခဲ့ဘူးလား!!!
အတွေးတွေထဲ တဝဲလည်လည်နဲ့...
တရက်လေးဝေးရင်တောင်
Dramaမျိုးစုံခင်း လွမ်းချင်းချခဲ့တဲ့သူက
တပတ်ပြည့်လို့ အကိုပြန်လာတော့မှ
လွမ်းဖို့သတိရတယ်..။
ငိုင်တိုင်တိုင်နဲ့ သူ့ကို ကြည့်လို့ အကိုက သနားသွားတယ်...။
တပတ်ကြီးတောင်ဝေးနေလို့
အတော်လေး ခံစားနေရတယ်ထင်နေပုံပဲ..
"မားက အတော်လေးနေပြန်ကောင်းနေပီ
နောက်တပတ် ရုံးပိတ်ရက်ကျမှ ထပ်သွားကြည့်ရမယ် ...
ဒီတခါသွားရင် ခွေးပေါက်လေးလဲ လိုက်ခဲ့လေ"
စကားပြန်တောင်မရတော့
အကိုက အကဲခတ်သလိုကြည့်တယ်..။
ခုမှ သတိရ!
"အကို!"
"ဘောင်းဘီချွတ်!"
" ဘာရယ်?"
အကိုက ကြောင်ပီး ရပ်နေသေးတယ်.. ><
တကတည်းဗျာ..
"ဒါဆို ကျနော်ပဲ ချွတ်မယ်"
"အကိုကကြည့် တင်ပါးကို !"
"မြင်ရလား?"
"ဘာမြင်ရမှာလဲ?"
"အမှတ်အသားတခုခုပေါ့"
မျက်နှာကြီးနီလို့ အကိုရယ်
ထအော်ပါလေရော...
"ဧည့်ခန်းထဲ ဘောင်းဘီကြီး ချွတ်ပီး
ဘာကို မြင်စေချင်နေတာလဲ?
ခု ပြန်ဝတ်!"
