Taming Mr. Playboy (Night Series #2) COMPLETED

Chapter 31

Nang magising ako kinabukasan ay kaagad kong nilibot ang aking tingin sa kabuuan ng silid. Nung una ay hindi ko hindi pamilyar sa akin pero kalaunan bumalik sa isip ko ang mga nangyari. From the day we arrive at my brother’s mansion hanggang sa nakausap ko si ate Antonnette at ang muling pagkikita namin nang ama ng anak ko. Suminghap ako ng maalala ko kung anong nangyari kagabi at agad na naupo pero umigik lang ako.
“Shet ‘tong mokong na ito. Pinahirapan ako kagabi” bulong ko ng lumingon ako sa tabi ko. At doon ko nakita ang lalaking nagpahirap sa akin kagabi. ‘pero gusting gusto mo naman’ sabat ng malanding isip ko.
I stared at him looking like an innocent little baby. Napakainosente niya kapag tulog pero kapag gising naman ay hindi mo alam kung anong gagawin o kung paano mo siya pakikitunguhan. I remember our memories way back two years ago. Hindi ko alam kung bipolar lang ba siya o may dual or more personality. Napatawa na lang ako ng mahina nang maisip ko ang mga naransan kong ugali niya.
I wonder if he’s still the same like before.
Humiga ako ulit patagilid at tinitigan siya ng maigi. His thick brows and pointed nose. Down to his lips. Napatagal pa ako sa pagtitig doon dahil talagang natural ang pagkapula. I gulped when I noticed his broad shoulders. At talaga naming alam ko na agad na hubo’t hubad pa din ito kagaya ko na kinahiya ko ng sobra. Pero dahil may pag-green minded ng utak ko. Heto at bumababa ang tingin sa baba kahit na alam kong may takip pa na comforter. Umiling ako saka binalik ang tingin sa taas at eksaktong nakita ko ang magulo nitong buhok.
Wala na ang mahabang buhok nito na kinakunot ng noo ko at kulay itim na rin ito. Anong nangyari at ganito na ito? Tanong ko sa sarili ko.

“Bakit ang ganda mo pa rin kahit nakakunot at nakasimangot ka.” Hindi ko namalayan na gising na pala siya kaya bumaba ang tingin ko sa mukha niya.

“What happened to your hair?” Hindi ko maiwasan ang magtanong dahil hindi niya basta basta pinapaputol ang buhok nito ng walang dahilan.

Ngumis siya. “Wala lang.” sagot niya saka nagkibit balikat na parang hindi ito ngumisi kanina.

Tinampal ko ang balikat niya. “Aww.” Hinimas himas nito nito ang pinalo kong balikat niya. “Naging sadista ka na ha. Sabagay kapatid mo pala si Andrade kaya mana mana lang yan.” This time nilakasan ko na ang pagpalo sa kanya at inulit ulit ko pa iyon ng ilang beses. Mga mahigit lima siguro na sinasalag naman niya.

“Alam kong hindi mo basta basta pinapagupitan yang buhok mo kaya alam kong wala lang iyan para sa’yo. Nababaliw ka na kung wala lang iyan sa’yo.” Medyo malakas ang pagkakasabi ko yun sa kanya na kinatawa niya ng mahina. Saka ako pinakubabawan at tinignan ng matiim. Yung tingin na ako ang mundo niya.

“Hindi ko alam na concern ka sa buhok ko.” Ngumisi ito saka hinalikan ako ng mabilis. “But it doesn’t matter now, Gorgeous. All that matter to me is you and our Baby.” Saad niya at dahan dahang bumaba ang tingin nito sa dibdib ko. “Hi there, my babies. Mukhang lumusog kayo ha.” Akmang hahawakan na sana niya ang dibdib ko ng may marinig kaming kumatok. Halos magkasabay pa kaming napalingon doon na kinainis naman ng kasama ko.
“Kainis naman. Istorbo sa buhay ‘tong taong ito.” Rinig ko pang bulong nito sa sarili na kinahagikgik ko saka umalis ng kama para magdamit. Napapikit na lang ako nang makita ko ang dapat na hindi makita pero in fairness ang tambok nun sarap pisilin. Napamura ako sa isip ng marealize ko ang sinasabi ko.

“WHAT DO you want?” agad na bungad ko sa taong nasa labas ng pinto. Muntik ko nang isara ulit ang pinto nang mapagtanto ko kung sino iyon. “Tell Levy that breakfast is ready.” masiglang sabi ng kakambal nito na nakangisi. Mukhang alam nito ang nangyari dahil sa tingin niya. Tumango lang ako at akmang isasara na ang pinto nang magsalita siya ulit.

"Oh by the way kuya Ken. Amiel is looking for her mom. Kailangan na niya dumede sa mama niya. Huwag puro ikaw. Huwag sulitin remember may kahati ka." saka ito tumawa na parang baliw at naglakad na palayo.