UNFORGETTABLE MEMORIES OF YESTERDAY

26

"Aray ko naman!" sigaw ko pagkagising ng mauntog yung ulo ko sa edge ng coffee table, jusmeyo bakit ganito position ko?

"What a nice day!" I stood and open the curtain, tanaw ko ang mga malalaking building,  tumatama pa ang sinag ng araw sa forehead ko, ang liwanag na, charot HAHAHAHA.

Chill na chill akong pumunta sa bathroom, feeling ko magiging maganda yung araw na ito para sa akin. I take a bath, change my clothes, do my make up, eat my breakfast, brush my teeth, grab my bag and wait! nakalimutan ko kung asan si Marie.

Pupunta sana ako sa kwarto niya ng makita ko yung sulat na nakadikit sa pinto ng kwarto ko. Teka!
bakit di ko napansin yung sulat nato kanina? binasa ko ito, ay shutek!

"Bibi Ayla, una na si Mareng Jaydee sayo!
di kita ginising kasi rinig ko yung hilik mo
lab yu"

Shetay nang iwan ang kumag. Chi-neck ko muna kung na lock ko naba yung pinto bago ako umalis, naglakad lang ko, malapit-lapit lang naman dito yung school.

"Galing mo!" inirapan ko si Marie after niya niligpit mga gamit niya. "Hilig mo mang-iwan- una si Ram tapos ako nama-" napatakip ako sa bibig ko ng na realize ko kung ano yung salitang lumabas sa bibig ko. Nag peace sign ako sa kanya ng makita kong nag-iba ang timpla ng mukha niya.

"It's okay" she said at inakbayan ako.

Kumusta na kaya vivi ko?

"Sandali" sabi ko kay Marie, we stop from walking at umupo sa may bench. "Text ko muna vivi ko"

Inirapan lang ako ni Marie, selos siya eh wala siyang vivi.

"Ay? humanap kana kasiiiiii" sabi ko sa kanya, patuloy parin sa pagtitipa. "Wag mo sabihing siya pa din-omj?"

Napangiti nalang si Marie sa sinabi ko, so totoo nga? si Ram padin hanggang ngayon!

"Kung ano man yang iniisip mo, nagkakamali ka" sabi niya, tinitingnana isa-isa ang sasakyang dumadaan.

"Bakit di mo sinabi sa kanya na siya padin? balita ko wala siyang vivi ngayon eh" sabi ko sa kanya.

"Magmumukha akong despereda pag ganon Isla, ako ang nakipaghiwalay kaya paninindigan ko to" she gave me a small smile so I give her my oo nga no- look. "Tapos ka na sa kalandian mo jan?"

"Segi tara na" sabi ko at tumayo na. "By the way, asan ka kagabi? mga around 7?" naalala ko kasi kagabi na kumatok ako sa kwarto niya pero wala akong responce na nakuha.

"Ahh yun? kagabi? ano nag-bumili ako ng pagkain sa baba kagabi" ngumiti siya ng alanganin sakin at alam ko ang meaning ng ngiti na yon, may tinatago siya sakin. Biglang tumibok yung puso ko dahil sa iniisip ko, imposible naman yun.

"Bakit di ka nagpaalam sakin para masamahan man lang kita" sabi ko sa kanya.

"Akala ko tulog kana eh, tulog ka talaga nung panahong yon" tumawa siya. Parang may something sa tawa niya, di ko maintindihan. Para talagang may tinatago siya sakin eh, plastic yung tawa niya, alam ko yon dahil hindi abot sa mata niya yung tawa.

"May hindi kaba sinasabi sakin Marie?" natahamik siya bigla sa tanong ko. "Meron ba?"

Kung meron man sana sabihin niya sakin para matulungan ko siya kung ano man yun, ayoko ko kasing may tinatago siya sakin dahil parang nagmumukha akong walang kwentang kaibigan pag ganon eh.

"Tinatago? ako-wala, bakit naman ako may tinatago?" tanong niya pabalik sakin, iniiwasan niya yung tanong ko.
Napailing nalang ako, kung ayaw niya sabihin sakin, okay lang naman sakin antayin ko siyang siya na mismo ang magsabi sakin.