Ne Zamandır Sendeyim✓

8.

Okuyup oy verirseniz çok sevinirim🥺 okunmalar ve oylar artınca çok mutlu oluyorum gerçekten. Bu ilk hikayem ve elimden geldiğince emek vermeye çalışıyorum .Umarım sizlere sevdirebilmişimdir. İyi okumalar <3

3 ay sonra

Görüntülü konuştukları günden beri selin hiç toparlayamamıştı kendini. İş - ev arasında geçiyordu bütün günleri. Kızlarla eskisi gibi sık sık takılmıyor vakit geçirmiyordu. Bütün neşesi, gülüşü, mutluluğu.. Kısacası hayat enerjisi gitmişti sanki sarışının.
Sık sık ağlama krizleri yaşıyordu. Yıllardır içinde tuttuğu her şey şimdi ona fazlasıyla zarar veriyordu. Yaşadığı fazla stres ve kaygılardan dolayı panik ataklar yaşamaya başlamıştı. Zayıflamıştı da. Kendini berbat hissediyordu. Neden yaşadığını sorgulamaya başlar olmuştu.
Leyla ve azra ne kadar sarışının yanında olup ona destek vermek isteselerde selin duvar örmüştü çevresine. İkili ne zaman arasa selin aramaları kısa tutar, buluşmak isteseler sarışın tarafından reddedilirlerdi. Aynı durum nil içinde geçerliydi. 2 ay öncesine kadar bu kadar uzaklaştırmamıştı kendisini kumraldan. Ama bu son 2 aydır ruh gibi yaşıyordu. Kumrala karşı bile mesafeli davranıyordu artık. Nil ne kadar sorsa da bir şey olmadığını söyleyip geçiştiriliyordu.

Ne olduğunu merak ediyordu nil. En yakın arkadaşıyla arasına mesafe sokan şeyin ne olduğunu anlamaya çalışıyordu. Onu yavaşça kaybettiğini hissediyordu ama elinden hiçbir şey gelmiyordu. Yıllardır hiç böyle davranmamıştı selin. Bu durum fazlasıyla üzüyordu kumralı. Geceleri aklından çıkmıyordu sarışın. 'nerde hata yaptım acaba? Onu farketmeden üzdüm mü yoksa?' soruları gitmiyordu aklından. Diğer kızları da uzaklaştırmıştı kendisinden. Hüseyin'in teklifini kabul etmediği için araları hala limoniydi şimdi de selin konusu da eklenmişti üzerine. Aslında 2 aydır sadece selin aklını kurcalıyordu. Umursadığı tek şey selin olmuştu. Onun için endişeleniyordu. Ve hiç bir şey bilmemesi işi zorlaştırıyordu. Belirsizlik kemiriyordu içini. Eski selini geri istiyordu. Ne olursa olsun bunun için çabalayacaktı.

*****
Azra ve leyla sıkıntıyla nefes vermiş akşam saatlerinde selin'in binasının önünde duruyorlardı. Selin hariç diğerlerinin misafirliğe gittiğini sarışının annesi sayesinde öğrenmişlerdi.
Selin kendini uzaklaştırdığı günden beri sarışının annesi betül abla ile daha da yakınlaşmışlardı. Annesi de ne olduğunu bilmese de kızının son bir kaç aydır ne kadar çöktüğünü görebiliyordu. Kızlara ne kadar sorsa da onlar da bir şey söylemiyordu betül anneye.
Fakat dün betül annenin telefonda söyledikleri kızları bu saatte binanın önüne getirmesine sebep olmuştu. Selin'in işten istifa ettiğini ve izmir'e teyzesine yakın bir yerde ev kiraladığını söylemişti. Şok olmuşlardı. En yakın arkadaşlarına hiçbir şey söylememesi ikiliyi sinirlendirmişti. Nil yüzünden yaşadığı sıkıntıları anlıyorlardı hak veriyorlardı da. Fakat gideceğini en yakınlarına bile haber vermemesi hayal kırıklığı yaşatmıştı ikisine. En azından bir elvedayı hak ettiklerini düşünüyorlardı.

Azra dayanamayıp zile bastı. Kapı açıldıktan sonra İkili binaya girmiş kapıyı tıklatmışlardı. Gergin hissediyorlardı. Sanki bir yabancının evine gider gibi. Oysa 3 ay öncesine kadar ne kadar da güzel gidiyordu her şey. Güzel gidişin uzun sürmeyeceğinin farkındalardı. Elbet bir yerde patlak vereceklerini biliyorlardı ama yinede bu şekilde olmasını beklememişlerdi.

Selin kapıyı açınca önünde bu saatte arkadaşlarını görmeyi beklememişti.Ne diyeceğini bilmiyordu. Kızları kendisinden uzaklaştırarak hata yaptığının farkındaydı ama dayanamıyordu. İstanbul'dan, Nil'den, anılarından.. Her şeyden uzaklaşmalıydı artık.
"bu saate geleceğinizi tahmin etmemiştim ailem sandım. Bir şey mi oldu yoksa? Haber vermeden geldiğinize göre". Kızlara baktığın da ne kadar özlediğini fark etti. Onlarla muhabbet etmeyi.. şakalaşmayı... her şeyi özlemişti. 'keşke her şey daha farklı olabilseydi' diye düşündü içinden.
"evet oldu selin. bize izmir'e neden gideceğini anlatarak başlayabilirsin mesela" dedi azra sinirli bakışlarla. Bugün selin'in ağzına sıçmayı düşünüyordu. Bütün sinirini kusmalıydı yoksa mümkün değil rahatlayamazdı.
Azra Selin'i kolundan tutup salona iteklemiş ve sarışından bir açıklama beklemeye başlamıştı.
Selin şaşırmıştı. "siz n-nasıl öğrendiniz? Daha kimseye söylememiştim ailem hariç."
"gidip yerleşince mi anlatacaktın bize selin? Ne yapmaya çalışıyorsun anlamıyorum. Söylemeye değer bile görmedin mi bizi bu kadar mı değerimiz yok sende?"
Selin şaşkın bakışlarla azraya bakıyordu. Ne diyeceğini bilememişti. Bu kadar sinirleneceklerini tahmin etmemişti.
Selin'in sessiz kalması azrayı daha fazla sinirlendirmişti.
" söylesene diyorum sana! " selin'in yakasını bir eliyle tutup kendine çekti.
"aylardır senin için ne kadar endişelendiğimizin farkında değil misin sen? sana ulaşamayınca annenle iletişim kurmaya başladık artık. Ve dün bize taşınacağını söyledi. Ne ironi ama değil mi? Kaç yıllık arkadaşım dostum dediğim insanın taşındığını başkasından duyuyorum. Bu normal geliyor mu sana? Cevap versene! "
Sesini ilk defa arkadaşlarına karşı bu kadar yükselmişti azra. Leyla azrayı tutmaya çalışıyordu. Bu kadar sinirleneceğini bilse tek gelirdi.
Selin ve azra'nın gözleri dolmuştu. Selin yere bakıyor hiç bir tepki vermiyordu. Azra selin'in yakasını bırakıp iki eliyle yanaklarını kavradı.
"neden bu kadar öfkeliyim biliyor musun? Öfkeliyim çünkü hayal kırıklığına uğradım. Sen bu kadar berbat haldeyken kendini bizden uzaklaştırmana sinirlendim. Yanında olamadığımız her gün kötü hissettik selin. Leyla, nil ve ben.. Hepimiz aylardır eksik hissediyoruz sen olmayınca. " Selin'in akan göz yaşlarını baş parmağıyla silerken kendi göz yaşlarını tutamıyordu.
" eski selini çok özledik. Lütfen uzaklaşma bizden" ağlamasını tutmaya çalışıyordu azra ama başaramıyordu. Sonlara doğru sesi kısılmıştı. Bütün öfkesini kusunca konuşacak gücünü kaybetmişti sanki.
Azra ayakta duracak gücü bulamayınca yere çöküp selini kendine çekip sarıldı. Bu manzaraya daha fazla dayanamayan leyla da diğerleri gibi yere çöküp ikiliye sarıldı.
Azra daha fazla içinde tutamayacaktı. 'Artık ne olursa olsun' diyordu. Bugün bildiği her şeyi anlatacak ve onu artık yalnız bırakmayacaktı.
"biliyorum" dedi bir anda azra. Leyla kızacaktı belki ama umrunda değildi.
"neyi biliyorsun anlamadım" dedi sarışın. Leyla yaşadığı duygusallıktan dolayı o da selin gibi anlamamıştı. Azranın her şeyi söyleyeceğinin farkına varmamıştı hala.
"bak biliyorum kızacaksın ama umrumda değil artık-"
Leylanın jeton yeni düşmüştü ve bir eliyle azranın ağzını kapatıp konuşmasına engel olmaya çalıştı.
Leylanın elinden kurtulup kendini geri çekti.
"susmayacağım artık leyla. Dediğim gibi umrumda değil artık çünkü öğrendiğim günden beri rahat değil içim. İlk başlarda saklamak bu kadar zor gelmemişti ama şimdi seni bu halde görünce tutamıyorum artık içimde. Neden bu kadar dağıldını bilip de yardımcı olamamak ne kadar kötü hissettirdi bilemezsin."
Selin anlamamıştı.Gerçeği kendisi hariç kimse bilmediğinden azrayı dinlerken imkan bile vermemişti kızların gerçeği bilebileceğine.
" b-ben anlamıyorum de-"
Azra göz devirerek derin bir nefes verdi.Leyla gibi anlamamakta ısrar ediyordu arkadaşı.
"Diyorum ki nil'e olan aşkının seni bu duruma düşürdüğünün farkındayım"
Selin şoka girmiş gibi bakıyordu.Nasıl ve ne zaman öğrenmişlerdi? Nil öğrendiyse eğer mahvolurdu.
Selin tam bir şey diyecekken leyla lafa girdi. "Boşuna inkar etmeye çalışma yıllardır bizden sakladığını biliyoruz selin."
Selin'in gözlerinde ki korkuyu görünce konuşmaya devam etti. Her şeyi baştan konuşurlarsa daha iyi olacaktı.
"Merak etme nil'in bir şeyden haberi yok sadece ben ve azra biliyor"
Selin'in yüreğine su serpilmişti sanki o an.Öğrenme ihtimalini düşünmek bile istemiyordu çünkü.
"Sen sorular sormadan her şeyi anlatacağım.bu akşam her şeyi konuşacağız. Her şeyi." Dedi azra ikisine bakarak. Uzun bir akşam olacaktı.

Azra nasıl öğrendiğini sonra da leylaya anlatıp neler düşündüklerini anlattı. Selin şaşkınlıkla dinliyordu.Demek o yüzden acilen eve gitmişti.Mantıklı gelmemişti zaten azranın o gün ki tavrı.Şimdi her şey daha mantıklı geliyordu.
Azradan sonra selin de o fotoğrafın anısını anlattı.Nil'e nasıl kapıldığınızdan yıllar içinde neler yaşadığını uzunca anlattı. Anlatırken ağlamasını tutamamıştı hiç. Leyla ve azra da sarışını dinlerken gözleri dolmuştu.Hiçbir şeyden haberleri olmadan neler yaşamıştı arkadaşı.
"Biraz uzun oldu farkındayım ama detayları vermesem kızacak gibiydiniz. İşte bu kadar.Benim umutsuz hayat hikayem." Acı bir gülümsemeyle baktı kızlara. Yaşadıklarını ilk defa sesli bir şekilde anlatması ne kadar rahatlatsa da üzmüştü de. Tekrardan hatırlamakla yarasına tuz basmıştı. Göz yaşlarını silerek ayağa kalktı. "Bizimkiler yarım saate gelirler bu halde görmesinler bizi odama geçelim."
Kızlar ayaklanmış selin'in odasına geçmişlerdi.
Azranın hala soruları bitmemişti.Nil'i konuşurlarken izmir işi aklından çıkmıştı.
" gerçekten gidecek misin şimdi İzmir'e? Ayrıca nil gideceğini ve işten ayrıldığını biliyor mu? Ona söylemen gerek selin.Bize belli etmemeye çalışsada o da çok üzgün. Ne zaman konuşsak seni çok özlediğini söylüyor.Zaten Hüseyin'le de araları eskisi gibi değil."
Azra haklıydı.Nil'in hiçbir şeyden haberi yokken kendini çekmişti sarışın.Nil'in ne kadar yalnız hissedeceğini düşünememişti. Onu çok özlemişti. 3 aydır hastane de oldukları zamanlar hariç birbirileriyle iletişim kurmamışlardı. Nil ne kadar mesaj atıp arasa da selin soğuk davranmıştı. Nil de pes etmişti. O da selin gibi soğuk davranmaya başlamıştı. Belki düzelir diye düşünüyordu nil. Zamana bırakmak en iyisiydi.
"Neden araları bozuk bir şey mi oldu?" Dedi merakla. Konuşmadıkları için bir şeyden haberi yoktu.
"Görüntülü konuştuğumuz gün anlatmıştı ya. Hüseyin'in teklifini kabul etmeyince araları açılmış. Hala tam düzelmiş değil. Evlenemeye hazır hissetmiyormuş nil." Dedi Leyla.
Selin kafasını salladı. Bugün hazır hissetmese başka bir gün evleneceklerdi işte selin için fark eden bir şey yoktu.
"Ne diyeceğimi bilmiyorum kızlar. Onunla konuşmaya cesaret edemiyorum. Eğer söylersem soracağı soruları cevaplayamam bu daha kötü yapar aramızı."
Hepsi susmuş bir çözüm bulmak için düşünüyorlardı.
Leyla sıkıntıyla nefes verdi. "Ne zaman taşınacaksın şimdi eşyaları falan nasıl halledeceksin?"
"Bir teyzem orada yaşıyor zaten.Diğer teyzem de yurtdışına taşınacak o yüzden evini ben kiraladım. Belirli eşyalar dışında her şeyi bıraktı bende onları tamamlamak için diğer teyzemle konuştum o halletti. iş başvurusu da yaptım görüşmek için çağırdılar bu yüzden gideceğim 1 hafta sonra. Her şey tamam yani."
" tek başına yapabilecek misin peki? Yalnız kalmak seni daha kötü etkileyebilir" dedi leyla.Yalnız gitmesini istemiyordu. Aklında bir fikir vardı fakat kabul eder miydi sarışın bilmiyordu.
"4 yıldır en kötüsünü yaşıyorum zaten leyla daha ne kadar kötü olabilirim bilmiyorum."
"Seninle gelmeme izin ver. Biliyorsun benim bir ailem yok sadece ablam var. O da evli zaten ve onlara yeterince yük oluyor gibi hissediyorum.Eğer istersen seninle gelirim ve yalnız kalmamış olursun."
Leylanın söyledikleri sarışının gözlerinin dolmasına sebep olmuştu. İlk defa bu kadar sevildiğini önemsendiğini hissediyordu.
"Seni de kendi hayatımın karmaşıklığına sürükleyemem leyla bu doğru olmaz"
Leyla güven vermek istercesine selin'in bir elini avuçlarının arasına almıştı.
"Benim ablam ve sizden başka kimsem yok. Ailem sizsiniz. Sende gidersen yalnız hissedeceğiz. İş başvurusu yaparım eğer kabul edilirsem gelirim yanına kabul mü?"
Selin aslında yalnız kalmak istemiyordu. Leyla'nın da geleceğini söylemesi mutlu etmişti ama yinede bencillik olur diye düşünüyordu.
"Emin misin leyla? Bu kolay bir şey değil biliyorsun. Bu kararı alabilmek bile benim için çok zordu. Ailemi,arkadaşlarımı,işimi..her şeyimi arkada bırakmaya karar vermek hiç kolay olmadı. Ama yine de gelmeyi istersen kapım açık biliyorsun. Seninle yeniden ev arkadaşı olmak güzel olur."
Azra ikilinin ellerini ayırmış surat asmıştı. "Heyy bende burdayım farkındasınız değil mi? Sizde giderseniz ne yapacağım burada tek başıma ama"
Selin azranın tavrına güldü. Az önce ki öfkeli kız gitmiş şimdi de şekeri çalınmış çocuk gibi davranıyordu.
"Senin sevgilin var hatırlatırım hani. Onunla mutluyken anın tadını çıkarmalısın. Sevgine karşılık bulabilmek düşündüğünden daha zor olabiliyor çünkü. Sen bulmuşken bırakma sakın. Sevgini hissettir göstermekten çekinme. Benim gibi içinde tutmak zorunda değilsin en azından şanslısın.
"Tamamm bu kadar duygusallık yeter beni daha fazla ağlatamazsın bugün" gülerek kızları kendine çekip sarıldı.
"İyi ki varsınız. Beni ne kadar sinir etseniz de seviyorum sizi işte."
"Ama yemeği daha çok sevdiğine eminim" dedi leyla gülerek. Arkadaşına takılmak her zaman hoşuna gidiyordu.
Azra yakalanmış gibi iki ellerini de kaldırmıştı. "Tüh yakaladınız beni. Beni bu kadar iyi tanıyor olmanız sinir bozucu ama."
Üçü de gülerken ortamın kasvetli havası gitmişti bile. Bugün ne kadar ağlamış olsalar da sonunda rahatlamışlardı. Konuşup dertleşmek hepsine iyi gelmişti.