Miran : keşke en başından anlatsaydın bana
Reyyan : o zaman onu anlatsaydım benim neden öleceğimi de sorardın bende anlatamazdım
Miran : sen o yüzden mi anneme karşı
Reyyan : Miran annen Azra'nın gerçeği öğrenmesinden sonra kızını elinde tutmak için her şeyi yaptı seni oğlumu ne olursa olsun elimden almak istedi hatta elinde olsa öğrendiği an kalkar oynardı
Miran : o kadar mı seni sevmiyordu
Reyyan : Umut'un odasını neden sana ve Azra'ya yaptırdı sanıyorsun
Miran : Reyyan en başından bana anlatsaydın onu evden gönderirdim
Reyyan : ama o senin annen
Miran : benim annem öldü Reyyan 27 yıl önce öldü sana karşı böyle davranmasına izin vermezdim en başından anlatsaydın gerekeni yapardım
Reyyan : biliyorum ben seni. Sen benim için ve çocuklarımız için her şeyi yaparsın
Miran : yaparım
( Miran'ın telefonu çalar )
Miran : efendim ağa
Fırat : Miran işiniz bittiyse gelin Umut ağlamaya başladı durduramıyoruz da
Miran : tamam biz geliyoruz
( Telefonu kapatır )
Reyyan : ne olmuş Umut ve Melek iyi mi
Miran : iyiler ama Umut ağlıyormuş durduramamışlarda
( Arabaya binerler )
Miran : ne oldu bu çocuğa birden bire bebekken de bu kadar ağlamazdı
Reyyan : abi olacak benim oğlum kıskanıyordur. Nasıl olacak Miran 4 çocuk Umut zaten durmuyor
Miran : bir yolunu buluruz
Reyyan : hadi gidelim çocuk ağlamaktan helak olmuştur şimdiye
( Reyyan ve Miran Fırat'lara gider Umut'un yanına oturur )
Reyyan : bebeğim ne oldu oğlum
Zeynep : kardeşi olacağını söyledik o ne diye sordu sonra bebek filan dedik başladı ağlamaya
Reyyan : oğlum niye ağlıyorsun
Umut : ben onları istemiyorum
Miran : kimleri
Umut : ben kardeş istemiyorum
Reyyan : Zeynep sen Meleği al bizi yanlız bırakın
Zeynep : tamam canım
( Zeynep ve Melek odadan çıkar )
Reyyan : bebeğim neden istemiyorsun kardeşlerini
Umut : onlar doğduktan sonra beni sevmeyeceksiniz
Miran : olur mu hiç öyle şey oğlum biz seni de ablanı da kardeşlerini de sevicez
Umut : hep onlarla ilgileneceksiniz
Reyyan : Umudum yapma annem böyle hem onlarla ilgilensek bile seni de ablanı da çok seviyoruz biz
Miran : onlar doğduğu zaman küçücük olacak senin gibi koşup konuşmayacaklar
Reyyan : sen doğduğun zaman da aynıydı oğlum
Umut : peki beni yine de sevecek misiniz
Reyyan : biz seni hep sevdik oğlum
Miran : anlaştık mı Umut bey
Umut : anlaştık
Reyyan : o zaman sırada ki gideceğimiz yer Şadoğlu konağı
Umut : oleyyy
( Umut Fırat'ların yanına gider )
Miran : çok güzel demi Reyyan
Reyyan : ne güzel
Miran : ailemiz
Reyyan : ailemiz diyorsun annemler filan mı
Miran : hayır biz ve çocuklarımız
Reyyan : çok acı çektik ama değmedi mi belki o intikam olmasaydı ne Umut nede ikizler olacaktı ben hala o evde hapis olacaktım sen babaannenin esiri olacaktın
Miran : o intikam için bile mi iyi ki diyorsun
Reyyan : hayır iyi ki seninle evlendim diyorum yoksa nerden görecektim seni
( Reyyan ve Miran Fırat'ların yanına gider )
Zeynep : hayırlı olsun canım
( Zeynep ve Reyyan sarılır )
Fırat : hayırlı olsun Reyyan
Reyyan : sağolun
Miran : biz konağa gidicez gelicek misiniz
Fırat : Şadoğlu mu
Miran : evet haberi vericez
Zeynep : gidelim o zaman
( Beraber Şadoğlu konağına giderler )
Umut : babaanne
Reyyan : aynı sen Miran bu çocuk demi Fırat sende şahittin o hallerine
Fırat : hemde ne bağırırdı Zeynep bu Miran konağa girer girmez Umut gibi babaanne diye bağırırdı
Zehra : hoşgeldiniz çocuklar
Ayşe : benim Miran kılıklım gelmiş
Umut : babaanne neden bana Miran kılıklım diyorsun
Ayşe : anlattım ya oğlum babanda senin gibi konağa her geldiğinde babaanne diye bağırırdı
Handan : hoşgeldiniz çocuklar
