Melek : ne zaman gideriz baba
Miran : kardeşleriniz biraz daha büyüsün tatil olsun gideriz
Umut : anne sen okula gidecek misin
Reyyan : yok oğlum kardeşlerin büyüyene kadar çalışmayacağım
Umut : o zaman hiç büyümesinler
( Reyyan Umut'a sarılır )
Miran : büyüsünler oğlum
Umut : hayır büyümesinler
Reyyan : neden annem
Umut : onlar büyür ise sen okula gitmeye başlayacaksın anne
Reyyan : Umut
Umut : ben evde bizimle olmanı istiyorum anne
( Umut ve Melek bisikletlerine gider )
Miran : hatırlıyor musun Umut ve Melek sen okulda çalışmaya başladığın zaman biz giderken nasıl arkamızdan bakıyorlardı
Reyyan : Miran ama
Miran : biliyorum hayalindi ama çocuklar var Reyyan'ım Melek büyüdü anlıyor ama Umut var ikizler var. Biraz daha dayan
Reyyan : okulda çalışmaya başladığım gün öğrendim ikizleri hiç gidemedim ki
Miran : sen çocukların yanında ol Reyyan çalışma demiyorum ama çocukların sana ihtiyacı var
Reyyan : sana yok mu
Miran : bana da ihtiyaçları var ama sen evde olur isen benim aklım evde kalmaz sen okula gittiğinde aklın evde olmuyor mu
Reyyan : oluyor olmaz mı
Miran : birimizin evde kalması lazım Reyyan hem ikizler emiyor
Reyyan : büyüdükleri zaman çalışacağım Miran olmadı okula başladıkları zaman benim çalıştığım okula giderler
Miran : Reyyan'ım biliyorum hayalin ama
Reyyan : çocuklar bir büyüsün de bakarız
Miran : meleğim benim ben sana aylarca yıllarca dünyanın en iyi annesi diye boşuna demedim
Reyyan : sadece onlar için Miran. Fırat'ı arasana konak olmuş mu bir son ona göre kulübeye gidelim çocuklar rahat değil
Miran : konağı özlediler biliyorum ama Umut mutfağa girmeden duramaz ki Reyyan çocuk yani ne kadar tutabiliriz hem biz evdeyken mutfağı onarmaya gelen işçiler ses yapar ikizler uyuyamaz
Reyyan : sen ne güzel baba oldun Miran'ım
Miran : oldum mu
Reyyan : oldun. En başından beri biliyordum güzel bir baba olacağını ama böylesini hayal bile edemiyordum
( Miran Masal'ı Reyyan Güneş'i kucağına alır Reyyan Miran'a yaslanır çocukları izlerler )
Miran : eskiden yani seninle tanışmadan önce çocukları böyle sevmiyordum biliyor musun. Şimdi ise 4 tane çocuğumuz var ve hepsini ayrı ayrı seviyorum
Reyyan : onlarda seni çok seviyor. Umut'un bebekliğini hatırlamıyor musun gece uyandı mı senin kucağında uyuyordu yoksa uyumuyordu. Sen vurulduğun zaman ikisi de çok ağladı benim sancım vardı. Seni çok seviyorlar. Anneleri gibi
Miran : ne olursa olsun ne olaylar yaşadık hep sevdiklerimizi kaybettik ama sen hala benimlesin Reyyan. Babaanneme rağmen benimle kaldın aile olduk
Reyyan : biliyordum çünkü bugünlerin geleceğini. Umut'u öğrendiğimiz zaman varlığı bile bizi nasıl mutlu ediyordu doğdu ve çok mutluyuz Miran kocaman bir ailemiz oldu. Eskiden deseler ki babannen dedemle evlenecek inanmazdım
Miran : bende
( Reyyan ikizlere bakar )
Reyyan : uyumuşlar ne yapsak gitsek mi
Miran : tamam sen tut Masal'ı ben çocuklara söyliyim gidelim
( Miran Masal'ı Reyyan'a verir çocuklara haber verir toplanırlar Aslanbey konağına giderler Miran ve Fırat şirkete gider Reyyan ve çocukları bıraktıktan sonra )
Zeynep : Reyyan sizin konak tamir olmuş
Reyyan : ay sonunda çocuklar rahat değildi. İkizler uyusun uyansın gideriz
Umut : anne şimdi gitsek
Reyyan : oğlum uyumasın mı kardeşlerin
( Reyyan ikizleri yataklarına yatırır yanına bebek telsizini alır Zeynep'in yanına oturur )
Reyyan : Zeynep iyi misin
Zeynep : İstanbul'a gitmem lazım Reyyan annem rahatsızmış babam bakamıyor çalışıyor
Reyyan : bakacak kimsesi yok mu
Zeynep : komşular filan var ama aklım orda. Fırat'ında işleri var Ömer var
Reyyan : sen Ömer ile git gel Fırat anlar seni
Zeynep : anlar anlar da
Reyyan : sen Ömer ile git gel bir şey olmaz
( İkizler uyanır ağlarlar Reyyan odaya gider Zeynep arkasından gider )
Reyyan : Masal Güneş tamam annem ağlamayın
Zeynep : Reyyan ateşi olmasın
( Reyyan ikizlerin ateşine bakar )
Reyyan : ikisinin de ateşi var. Miran'ı ara gelsin hastaneye gidelim
( Zeynep Miran ve Fırat'ı ararlar Reyyan ve Miran Umut ve Meleği Şadoğlu konağına bırakıp hastaneye giderler )
Miran : Reyyan üzülme bu kadar ilk defa mı ateşleniyorlar sanki
Reyyan : Miran ne diyorsun. Onlar bizim yıllarca yollarını gözlediğimiz evlatlarımız. Farkında mısın ne kadar ateşleri vardı nasıl ağlıyorlar beni de almadılar odaya
Miran : tamam meleğim ama bak sütün kesilir ise aç kalırlar
Reyyan : anlamıyorsun sen beni
Miran : ben seni anlıyorum ama sakin ol. Umut ve Melek nasıl korktu gördün onlar konakta sen burda ağlıyorsun ikizler odada ağlıyor
Reyyan : Umut ve Melek çok korktu. Miran annemi ara
( Miran Zehra'yı arar Reyyan'a verir telefonu )
Reyyan : anne Umut ve Melek nerde
Zehra : Umut yanımda Melek Gönül'ün yanında soru sorup duruyorlar kızım
Reyyan : anne Umut ile konuşayım ben korktular şimdi
( Zehra telefonu Umut'a verir )
Reyyan : Umut'um
Umut : anne. Masal ve Güneş nasıl
Reyyan : iyiler annem korkma sen
Umut : yanlarında mısınız
Reyyan : yok annem biz ikizlerin olduğu odanın kapısında bekliyoruz doktoru
Umut : iğne yaptılar mı
Reyyan : bilmiyorum ama yapmışlardır baya ağladılar. Umut üzülme annem sende çok hasta olurdun hem
Umut : anne sen çok ağlıyordun iyiler mi
Reyyan : iyiler annem iyileşecekler ben korktum o yüzden ağladım. Ablan nerde
Umut : Gönül yengenin yanında
Reyyan : telefonu ablana da ver onunla da konuşayım annem. Korkma tamam mı Umut iyileşecek kardeşlerin
