( Konağa yaklaşmışlardı Umut ve Melek uyanmıştı Umut Azat'a sorular sorarken Melek'te salondan konağın kapısını izliyordu )
Gönül : Melek gelir annenler şimdi telaşlanma
Melek : Gönül yenge korkuyorum ya anneme bir şey olduysa
Gönül : bir şey yoktur sen merak etme annen güçlü senin bir şey yoktur
Umut : Azat amca kardeşlerim böyle mi olacak Naz gibi
Azat : evet böyle küçücük olacak sonra senin gibi büyüyecek onlar da
Melek : annemler geldi
( Avluya çıkarlar Melek Reyyan'a sarılır Umut'ta )
Reyyan : annem iyiyim ben kardeşlerinizde iyi
Melek : iyisiniz demi anne bir şey yok
Reyyan : yok annem korkmayın
Umut : niye hastaneye gittiniz o zaman
Miran : hadi bakalım saat kaç olmuş doğru yataklara
( Çocuklar odalarına gider uyurlar ReyMir Azat ve Gönül salona gider oturur )
Gönül : Reyyan Melek çok ağladı iyisiniz demi
Reyyan : iyiyiz. Çocuklar Umut'un doğumunda olanları biliyor Melek bir de bu konularda hassas biliyorsunuz ben bir kere daha annemi kaybettim bu sefer de kaybetmek istemiyorum dedi bana
Azat : anlatmasaydınız keşke
Miran : saklayamazdık Reyyan anlatmak istedi bende karışmadım
Gönül : bilmeleri lazımdı zaten ama sen hamileyken anlatmasaydın keşke
Reyyan : her şeyi o kadar detaylı bilmiyorlar. Ama ben korkuyorum ister istemez. Kime bırakıcaz çocukları bilmiyorum doğumdan sonra bir de hastanede kalıcaz e çocuklar ne olacak Umut hemen hasta oluyor
Gönül : biz varız Zeynep var Fırat var annen yengen babaannem bakarız biz onlara
Reyyan : Umut ben olmadan uyumaz
Miran : Reyyan ben yanında kalıcam çocuklar ile de gider gelirim bir şey olmaz
Azat : kafana takma Reyyan biz varız bakarız
Reyyan : sağolun içim rahatladı
Miran : saat kaç olmuş baksana hadi Reyyan hanım doğru uyumaya
Reyyan : Miran
Miran : hiç Miran deme bugünleri çok arayacaz hadi kızlarım uykusuz kaldı
Reyyan : kızların öyle mi iyi
( Reyyan yatak odasına gider )
Azat : Miran sen yandın bir de ikizlere hamile
Gönül : geçer bugünler de çocuklar iyi olsun da. Miran hep kız istiyordu Reyyan anlatıyordu. Sonunda geliyor küçük cadılar
Miran : cadı demeyin kızlarıma onlar benim meleklerim
( Azat ve Gönül konağa gider Naz Azat'ın kucağındaydı Miran'da yatak odasına gider )
Miran : iyi misin güzelim
Reyyan : iyi olduklarını duydum ya iyiyim. Miran ben hala çok korkuyorum ya bu sefer de kaybedersek
Miran : olmayacak öyle bir şey korkma sende bu sefer izin vermem ben
Reyyan : vermezsin demi
Miran : vermem
Reyyan : dünyanın en güzel babasısın. Hani diyordun ya ben iyi bir baba olabilecek miyim diye oldun hemde çok güzel bir baba oldun. Çocuklar çok şanslı
Miran : sende çok güzel bir anne oldun güzelim kendine haksızlık etme. Umut için canından vazgeçtin benden vazgeçtin sırf o yaşasın diye
1 hafta sonra sabah
( Miran Meleği görür )
Miran : günaydın Meleğim nereye
Melek : Gül ile konuştum da baba orda kalsam olur mu yan konak zaten bir şey olmaz
Miran : annene de sorsaydın kızım. Ben tek başıma bir şey diyemem
Melek : annemin doğumuna da az kaldı baba zaten ben orda kalırım
Miran : tamam Meleğim ama annen gelmeni isterse
Melek : biliyorum hemen gelicem
Miran : aferin benim Meleğime sen merak etme annene de söylerim ben
( Melek çantasını alır Şadoğlu konağına gider )
Umut : günaydın baba
Miran : günaydın oğlum
Umut : annem nerde
Miran : annen uyuyor. Annene ve kardeşlerine sürpriz yapalım mı
Umut : ne sürprizi
Miran : kahvaltı hazırlayalım salıncakta yeriz
Umut : ablam nerde
Miran : Gül ablan ile konuşmuş konakta kalmak istedi
Umut : baba bende Ömer'lerde kalabilir miyim
Miran : olmaz oğlum
Umut : neden ablam gidiyor
Miran : ama ablan yan konakta sen ise mahallenin diğer ucuna gitmek istiyorsun
Umut : ama ya
Miran : oğlum ablanı yan konağa gitmek istedi diye izin verdim. Bir şey olsa hemen gelir ama sen öyle mi. Annen çok üzülür bak
Umut : üzülür mü
Miran : evet
( Mutfağa giderler )
Asiye : günaydın Miran bey günaydın Umut
Miran : günaydın Asiye siz Lütfü ile bugün kahvaltı hazırlamayın biz Umut ile Reyyan'a sürpriz yapıcaz
Asiye : peki o zaman biz size mani olmayalım hadi Lütfü
( Asiye ve Lütfü mutfaktan çıkar Miran Umut için sandalye koyar tezgahın önüne )
Miran : hadi bakalım Umut bey krep de yapalım mı
Umut : ballı dürüm
Miran : onu da yaparız oğlum sen yeter ki iste
( 5 dakika geçer )
Umut : baba
Miran : söyle oğlum
Umut : ben ne zaman okula başlayacağım
Miran : senin daha okula gitmen için yaşın küçük oğlum
Umut : abi oldum ama ben
Miran : öyle öyle ama annen veya ben olmadan durmuyorsun hiç bir yerde
Umut : peki ne zaman başlayacam
Miran : 2 yıl sonra
Umut : annemin çalıştığı okula mı gidicem
Miran : sende ablan da oraya gidecek oğlum
Umut : Masal ve Güneş ne olacak
Miran : onlar o zamana kadar 2 yaşına gelecek anneannen babaannem filan bakar. Hadi Umut annen uyanmadan hazırlayalım kahvaltıyı
