Reyyan : hoşbulduk yenge geçelim mi masaya size bir haberimiz var
Ayşe : tamam siz geçin o zaman
Reyyan : anne babamı da ara o da gelsin duysun haberi
Zehra : tamam kızım
( Herkes masaya geçer otururlar Mahfuz'da gelir Reyyan ve Miran ayaktadır )
Zehra : kızım hadi söylesenize
Handan : çatlatmayın insanı hadi
Nasuh : inşallah güzel bir haberdir yoksa
Miran : güzel bir haber hatta iki haber diyelim bence
Reyyan : bencede
Ayşe : söylesenize artık evladım
Miran : doktor doğumdan sonra imkansız demişti ya bir daha çocuğunuz olmaz diye
Handan : devam et
Reyyan : hamileyim
Zehra : ne
Miran : hemde ikiz
Zehra : kızım bu doğru mu
Miran : ben bu konuda şaka yapmam
Mahfuz : hayırlı olsun çocuklar
( Zehra Reyyan'a sarılır )
Zehra : kızım ben çok sevdindim
Reyyan : bizde annem ama Umut bey pek sevdindi diyemeyiz
Cihan : neden
Miran : kıskanıyor
Cihan : gel bakalım Umut bey seninle bir konuşalım
( Umut Cihan'ın kucağına oturur )
Cihan : hani senin şimdi kardeşlerin olacak ya annen de babanda sizi ve kardeşlerinizi çok sevecek
Umut : öyle mi
Handan : öyle tabi bak bizim Cihan deden ile 3 çocuğumuz var
Umut : ikisi nerde
Handan : biri evlendi başka şehire gitti diğeri de burda değil. Anneannenin de 3 çocuğu var hem bak kızlar hiç kıskanıyor mu
Gül : hayır
Umut : ama benim bir tane ablam var zaten
Reyyan : oğlum olsa ne olacak hem sen bizim için ablandan daha da kıymetlisin
Miran : öyle ablanı da seviyoruz ama sen doğduğun zaman az daha annen ölüyordu küçük bey
Reyyan : sen bizim umudumuzsun ablan meleğimiz kardeşlerin de mucizemiz olacak
Miran : tamam mı oğlum
Umut : tamam
Zehra : bunu da çözdük
Handan : Cihan az gelsene benle
( Cihan ve Handan mutfağa gider )
Cihan : ne oldu Handan
Handan : ben kızımı özledim
Cihan : Hüma varya Handan
Handan : ben onu mu diyorum Yaren'i ve Azat'ı özledim kaç yıldan beri görmüyoruz Azat desen aramıyor etmiyor
( Handan ve Cihan dizide İstanbul'a Azat ve Gönül'ün yanına gitmişti ama hikaye de gitmedi )
Cihan : Handan ikisi de mutlu
Handan : Yaren mutlu mu Cihan
Cihan : mutlu değil ama kocasını öldürdü o ve bunu hak etti Reyyan'a neler yaptı ailemize neler yaptı
Handan : hak etti ama unutma iki evladından ikisi de yanımızda değil ve ben evlatlarımı özledim bir gidip görsek
Cihan : tamam avukat ile konuşurum ben görüş günü gideriz
( Handan ve Cihan avluya çıkar otururlar yemek yerler )
Zehra : kızım ne istiyorsunuz cinsiyeti
Reyyan : bizim için fark etmiyor anne sağlıklı olsunlar da ama kız olsun istiyoruz zaten bir oğlumuz var ama Miran bana benzeyen bir kızımız olsun istiyor 6 yıldan beri. İnşallah bu sefer olur
Handan : çocuklar haydi siz gidin oyun oynayın aşağı da Gül sizde gidin göz kulak olun bu miniklere
( Çocuklar gider )
Reyyan : zaten olacaktı ama ben koruyamadım onu bu sefer de olmaz ise
( Reyyan ağlamaya başlar )
Miran : Reyyan ağlama güzelim hadi
( Umut masaya gelir )
Umut : annem neden ağlıyor
Miran : gel oğlum
( Umut Reyyan'a sarılır )
Reyyan : annem özür dilerim oğlum
Umut : neden özür diliyorsun anne
Miran : Reyyan yapma böyle senin elinde değildi
Mahfuz : gel Umut biz aşağı gidelim
( Mahfuz ve Umut aşağı iner )
Zehra : kızım kim ister ki evladını kaybetmeyi bir de şöyle düşün doğsa bile sağlıklı olmayacaktı belki de ağlama annem ikizler de hissediyor
Miran : Zehra anne haklı
Reyyan : dede bizim başka bir düşmanımız yok demi
Nasuh : bizim tek düşmanımız Aslanbey'lerdi şimdi bak Ayşe ile pardon Azize ile evliyim bak
Ayşe : üstüme iyilik sağlık Nasuh pişman mısın
Nasuh : yok
Miran : bu konunun kapanacağı yok galiba yemek de yedik müjdeyi de verdik biz gidelim o zaman
Ayşe : kalsaydınız ya çocuklar
Reyyan : yarın okul var babaanne birde çocuklar var onlar ile konuşmamız lazım bu konuyu
Ayşe : iyi tamam
