Reyyan : ben daha ikizler doğmadan Umut'un ikizini gördüm rüyamda anne diyordu benim adım Güneş sizinle olucam gibi diyordu. Bende ilk doğan kardeşinizin adının Güneş olmasını istedim
Umut : anne ben sıkıldım
Reyyan : oğlum yapabileceğim bir şey yok annem biz baban Masal ve Güneş ile yarına kadar hastanede kalıcaz. İster misiniz babanız sizi Şadoğlu konağına götürsün biz gelene kadar orda kalırsınız
Miran : ister misiniz
Umut : anne ben sensiz uyuyamam ki
Reyyan : annem bir gece idare et her aradığın zaman konuşuruz görüntülü ararsınız tamam mı
Umut : tamam
Reyyan : Umut yapma böyle annem beni de üzüyorsun. Ablan da orda kalacak hem
Umut : tamam kalırım
Reyyan : Meleğim dikkat edin kızım bir şey oldumu arayın hemen
Melek : tamam anne
Miran : dikkat et güzelim ben hemen gelicem
( Miran ve çocuklar gider Reyyan kızları yanına alır )
Reyyan : oy siz ne güzelsiniz öyle. Keşke babamda sizi görseydi
( Kızlar ağlamaya başlar Reyyan kucağına alır )
Reyyan : acıktınız mı siz canlarım benim
( Reyyan kızları emzirmeye başlar Miran çocukları konağa getirmiş gidecekti ki )
Melek : baba
Miran : söyle kızım
Melek : beni yurda götürmeyeceksiniz demi
Miran : yok kızım olur mu öyle şey. Kaç defa konuştuk bunu Umut ve ikizler ne kadar bizim öz evladımızsa sende bizim canımızsınız. Annen de öz babası ile büyümedi bende öz babamı tanımadım. Yapma böyle kızım senin yerin bizim yanımız. Hadi sen geç bende hastaneye gideyim annenin bir ihtiyacı filan vardır sende geç içeri
( Miran hastaneye gider Reyyan'da ikizleri izliyordur )
Miran : Reyyan'ım
Reyyan : hoşgeldin
( Miran yatağın yanında ki sandalyeye otururur kızları yanına alır yatakları ile )
Miran : gözlerini açtılar mı
Reyyan : yok daha açmadılar. Melek ve Umut sıkıntı yapmadı demi
Miran : Umut hiç konuşmadı bile hep soru soran çocuk bir anda sustu Melek'te ben gelmeden beni yurda götürmeyeceksiniz demi dedi
Reyyan : konuştun demi Miran arasana annemi bir çocuklar ile konuşayım içim rahat değil Masal ve Güneş burda onlar konakta
Miran : güzelim sakin ol bir şey olsa ararlar hem kim ne yapacak kaç kişi var konakta Umut tek sıkılmasın diye Fırat ve Zeynep'de orda
Reyyan : bilmiyorum ama içim sıkılıyor Miran
Miran : sen sakin ol ki kızlarda sakin olsun
Reyyan : tamam
( Güneş yavaş yavaş gözlerini açar Reyyan görür )
Reyyan : Miran Güneş gözlerini açtı. Aynı senin gözlerin
( Miran Güneş'i kucağına alır )
Miran : meleğim oldu mu ama böyle hani annene benzeyecektin
Reyyan : olsun babası Masal'ın gözleri de benimkine benzer. Yalnız bunlar hiç ikiz gibi değil farkında mısın
Miran : farkındayım Reyyan hani ben ve sen rüyalarımızda o kızı görüyorduk ya ben bir ara bebekliğini de gördüm
Reyyan : niye söylemedin bana
Miran : aynısı Reyyan Güneş aynı ablası
Reyyan : annem gel bakalım
( Reyyan Güneş'i alır göğsüne yatırır )
Reyyan : Miran çok güzel kokuyor aynı Umut gibi
Miran : abisine mi çekmiş benim kızım
Reyyan : Miran Masal'a baksana bir Güneş kucağımda bakamıyorum ben
Miran : uyuyor güzelim sen merak etme bir gözüm onda
Reyyan : sen ne güzel bir baba oldun farkında mısın
Miran : öyle mi
Reyyan : öyle
( Masal gözlerini açmış ağlıyordu Miran kucağına alır )
Miran : annesi bak aynı senin gözlerin
Reyyan : Masal'ım benim. Miran getirde öpeyim
( Miran Masal'ı yaklaştırır Reyyan öper Güneş'i de öper )
Reyyan : çok şanslısınız canlarım siz. Miran çocukları bir arasana
( Miran Zehra'yı arar )
Zehra : Miran oğlum Reyyan iyi mi
Miran : iyi Zehra anne çocukları merak ediyor
Zehra : oğlum sen bir dışarı çık
Miran : Reyyan al sen Masal'ı
( Miran Masal'ı Reyyan'a verir dışarı çıkar )
Miran : çıktım dışarı Zehra anne
Zehra : Melek iyi ama Umut Reyyan'ın odasında yatağa oturmuş ağlıyor kimse ile de konuşmak istemiyor
Miran : Reyyan'da çıkamaz ki. Ben gelicem Umut ile konuşucam Reyyan böyle bir şey olduğunu duyarsa çok üzülür
Zehra : tamam oğlum
( Miran telefonu kapatır odaya girer )
Miran : uyudular mı
Reyyan : evet bende beşiğe koydum çocuklar nasıl
Miran : iyilermiş Umut Ömer ile oyun oynuyormuş Melek'te Gönül ve Gül ile oturuyormuş. Bende Umut giderken nasıldı biliyorsun o yüzden konuşmadım ikisi ile de
Reyyan : Miran kıskanıyor olabilir mi kızları
Miran : bilmiyorum ama ben düzeltecem. Ben şimdi konağa gidiyorum kendine ve kızlara dikkat et tamam mı
Reyyan : sen merak etme bende uyurum şimdi yatakları da burdan görüyorum aklın kalmasın burda ikisini de öp olur mu anneniz sizi çok seviyor de
Miran : derim meleğim aklın orda demi
Reyyan : annemlere ne kadar güvensem de Umut nasıl gitti gördüm üzülüyorum Miran boş yere kıskançlık yapacak
Miran : Umut akıllı bir çocuk yapmaz
