Melek : hadi resimlere bakalım
Reyyan : ne resmi
Umut : Hazar dedemin resimlerine anne
Reyyan : Miran dayanabilir misin
Miran : dayanırım
Reyyan : hadi sen resimleri getir o zaman
( Miran tüm resimleri getirir )
Umut : anne bu kucağında ki bebek kim
Reyyan : sensin o oğlum
Umut : ben ne kadar küçükmüşüm
Reyyan : sen erken doğdun oğlum o yüzden
Miran : annen varya annen sırf sen yaşa diye canından vazgeçti Umut efendi sende anneni ağlat
Umut : anne
Reyyan : Miran çocuğun üstüne gitme. Bende fazla alınganım bu sıralar ondan
Melek : anne bu kız ben miyim
Reyyan : sensin o kızım
Umut : bu kadın kim
( Dilşah'tan bahsediyor )
Reyyan : babanızın annesi sizinde babaanneniz
Umut : ama benim babaannem var
Miran : o da babaanneniz oğlum
Melek : peki annen nerde baba
Miran : hastanede kızım. Umut doğmadan sıkıntılar yaşadık orda kalıyor
Umut : onun evi hastane mi
Reyyan : hasta oğlum ondan hastanede kalıyor
Melek : biz onu görücek miyiz
Miran : bilmiyoruz kızım iyileşsin bakarız
Umut : anne Hazar dedemin resmini bulamadım ben
Reyyan : bak burda
( Reyyan ve Miran'ın düğününde olan resmi gösterir )
Reyyan : seni görmedi oğlum ama seni çok seviyordu. Ablanı hiç bilmiyordu çünkü deden öldükten sonra sen doğdun oğlum sonradan ablan geldi
Melek : anne baba dedem nasıl biriydi
Reyyan : sen anlat Miran
Miran : deden iyi biriydi kızım sırf ben onun oğlu olduğumu bilmeden kaç defa annenizi bana emanet etti. Güveniyordu bana
Reyyan : biliyordu çünkü bana bir şey olmasına izin vermezdin
Miran : siz daha doğmadan hatta belki sen doğmadan önce kızım ailelerimiz hiç anlaşamazdı böyle değildi ama annen için kaç defa bana bir şey yapmadı hatta koruduğu bile oluyordu
Umut : keşke onu da görseydik
Reyyan : bu konuyu kapatalım mı çocuklar babanız da kötü oldu
Melek : tamam. Anne bu kız kim
Reyyan : sensin o meleğim
Melek : ben miyim
Miran : evet sensin
Umut : anne burda bizim de resimlerimiz varya Masal ve Güneş'in de resmi olacak mı
Reyyan : sağ salim doğsunlar da olur
Melek : anne Umut'un doğumunda hani sen kötü olmuşsun ya bu sefer de olmaz demi
Reyyan : olmaz kızım doktorla konuştuk biz
Melek : anne bir yalnız konuşalım mı
Miran : sizin benden gizliniz mi var Melek hanım
Melek : baba Umut için
Reyyan : ben sana sonra anlatırım gel kızım
( Reyyan ve Melek Meleğin odasına giderler yatağa otururlar )
Melek : anne hani benim bir ailem yoktu ya
Reyyan : kızım senin bir ailen yoktu ama artık biz varız ben baban Umut Masal ve Güneş var annem. Sen bizi annen ve baban olarak görmüyor musun
Melek : siz benim ailemsiniz anne olur mu öyle şey. İkizler doğduğu zaman hani sen Umut'un doğumunda kötü olmuşsun ya ben bir kere annemi kaybettim bu sefer de kaybetmek istemiyorum
Reyyan : Meleğim olmayacak annem ne bana ne de kardeşlerine bir şey olmayacak. Eğer doktor aynı şey olur deseydi ben seni ve Umut'u bırakamazdım annem
Melek : babamı bırakır mıydın
Reyyan : ben bir kere babanı bırakmayı bile göze aldım kızım sırf Umut doğsun diye ama bu sefer ne sizi ne de babanı bırakmayacağım
