( Mahfuz gider Miran ve çocuklar gelir Miran Reyyan'ın yanına oturur )
Miran : Reyyan'ım iyi misin güzelim
Reyyan : çocukları anneme bırak gel
Miran : bir şey mi oldu
Reyyan : Sultan hanım gelsin konuşalım Miran dayanamıyorum artık
Miran : biliyorum Reyyan. İçin yanıyor ama sakin olmak zorundayız çocuklar var
Reyyan : o da bizim kızımız değil miydi Miran
Miran : öyleydi ama olan oldu. O doğsaydı belki Melek ile karşılaşmayacaktık Masal ve Güneş olmayacaktı
Reyyan : öyle ama ben sevdiklerime bir şey yaparlar ise dayanamam Miran kızımızı öldürdüler belki Umut annesiz kalacaktı onlar yüzünden sen kaza geçirdin gözümün önünde kalbin durdu. Babamızı öldürdüler dayanamıyorum Miran ya seni kaybetseydim ya Umut annesiz kalsaydı
Miran : bundan sonra size kimse bir şey yapamaz. Annem sizi üzer diye hastaneye kaldırmadım mı hatta ben istemedim mi yıllardır annemi özlüyordum Reyyan ben sizin için yaptım
Reyyan : Dilşah hanım belki benim yaşadıklarımı bilse
Miran : hayır Reyyan kaç yıl geçti açma şu konuyu
Reyyan : çocuklar öğrenir diye mi
Miran : öğrenirlerse bir daha yüzüme bile bakmazlar Reyyan yapma bunu
Reyyan : geçmiş geçmişte kaldı Miran yapmam öyle bir şey. Sen benim sevdiğim adamsın kocamsın daha da ötesi çocuklarımın babasısın daha ne isterim ben
Miran : bende seni çok seviyorum Reyyan'ım
( Miran çocukları Şadoğlu konağına götürür Sultan'ı çağırırlar Sultan gelir )
Reyyan : ne istediniz benim evladımdan Sultan hanım
Sultan : ben bir şey yapmadım hatta yapmak da istemedim ama
Reyyan : sizin oğlunuz öldü benim de evladım mı ölsün dediniz
Sultan : ne yaptı ise Füsun Aslanbey yaptırdı
Reyyan : ne oldu ise siz kendiniz yaptınız. Ben gördüm o an ah ederken hiç de yapmak istemiyor gibi değildiniz
Sultan : Reyyan benim oğlum öldü o zamanlar ne haldeydim biliyorsunuz o an bana ne dediyse onu yapmak zorunda kaldım
Reyyan : bende evladımı kaybettim ama oğlum için ayakta durdum Sultan hanım ya siz kızınızı bırakıp gittiniz
Miran : Aslan eğer ölmeseydi ben öldürürdüm Reyyan için yapardım bunu. Reyyan'ı kaçırdı ya evladımı öldürseydi ne olacaktı
Sultan : sizin evladınız öldü
Reyyan : o öldü ama Umut nerdeyse annesiz kalacaktı Sultan hanım bu ne olacak
Sultan : ne
Reyyan : Füsun Aslanbey baklava göndermişti zehir varmış bilmiyordum yedim. Bir evladım öldü ama bana tutunan evladım annesiz kalacaktı
Sultan : Reyyan ben özür dilerim
Reyyan : boşuna özür dilemeyin ben herkesi affettim ama sizi affetmem
Sultan : Reyyan bak bende evladımı kaybettim sende kaybettin
Reyyan : siz doğduğu zaman kaybetmişsiniz oğlunuzu ama daha benim kızım doğmamıştı bile. Sizin oğlunuz benim yüzümden ölmedi ama siz benim bebeğimi öldürdünüz
Sultan : isteyerek olmadı Reyyan haberim bile yoktu böyle bir şey yapacağını bilmiyordum
Miran : tamam yenge biliyoruz ama Reyyan'ın demek istediği şey biz Aslan'a bir şey yapmadık neden bizim bebeğimiz öldü
Sultan : Füsun'un derdi Aslan değildi başka bir derdi vardı ama neydi derdi bilmiyorum
Reyyan : babamı öldürdü kızımı öldürdü belki oğlumda ölebilirdi annesiz kalabilirdi bunun hesabını kim verecekti Sultan hanım
Sultan : Gönül dedi felç kalmış ama hak etti
Reyyan : orası öyle zaten
( Sultan gider Miran Reyyan'ın yanına oturur Reyyan'a sarılır )
Reyyan : Miran ben dayanamıyorum. Her şeyi unuttum affettim ama ben kızımı unutamıyorum
Miran : güzelim kızımız rüyanda demedi mi adını kardeşine verdik yanımızda gibi olucak diye
Reyyan : öyle ama ben ikizler doğduğundan beri rüyamda göremiyorum Miran kızımı
Miran : Reyyan o zaman benim sana söylemem lazımdı ama
Reyyan : olan oldu Miran. Hadi git çocukları al gel
Miran : sende kendine gel o zaman Umut ve Melek anlıyor ikizler hissediyor
Reyyan : tamam
( Miran çocukları almaya gider Umut konağına gider )
Umut : anne
Reyyan : annem
Melek : iyi misin anne
Reyyan : iyiyim kızım. Miran Masal'ı ver bana
( Miran Masal'ı Reyyan'ın kucağına verir Reyyan Masal'ı öper )
Reyyan : Umut Melek hadi kıyafetlerinizi değiştirin annem
( Melek ve Umut odalarına gider )
Miran : size bir şey olmasına izin vermeyeceğim
Reyyan : biliyorum. Hadi kızları hazırlayalım bugün dışarda yiyelim çocuklara da değişiklik olur
Miran : tamam siz ne derseniz o Reyyan hanım
Reyyan : sen al Masal'ı ben Umut ve Meleğe bakayım
( Miran Masal'ı alır yatak odasına gider ikizler ile Reyyan Meleğin odasına gider )
Reyyan : Meleğim dışarı çıkıcaz kızım yemek yemeğe
Melek : tamam anne
( Reyyan Umut'un odasına gider )
Umut : anne
Reyyan : Umut'um yemek yemeğe gidicez dışarda
Umut : : tamam anne
( Reyyan ve Miran hazırlanır ikizleri hazırlarlar çocuklar da hazırlanır Reyyan ikizler için ne olur ne olmaz diye mama da hazırlar )
