( Umut telefonu Meleğe verir )
Melek : anne
Reyyan : Meleğim korkmuyorsun demi kardeşlerin hasta diye
Melek : iyiler demi anne
Reyyan : iyiler annem korkma sen. Biz şimdi kardeşlerinin olduğu odaya giricez tamam mı annem korkmayın siz
Melek : tamam anne
( Reyyan telefonu kapatır )
Miran : korkmuşlar mı
Reyyan : Umut o kadar kıskanıyordu çok korkmuş Miran. Melek Umut'tan alışık ama Umut öyle değil
Miran : hadi girelim sen telefonla konuşurken doktor çıktı iyilermiş
( Reyyan ve Miran odaya girer otururlar ikizlere bakıyorlardı ikisi de )
Reyyan : Masal'ım Güneş'im çok korkuttunuz bizi. Biliyor musunuz abiniz evde ağlamış size bir şey olacak diye korkmuş
Miran : Umut'tan beklenmedik şeyler
Reyyan : öyle deme Miran kıskanıyor filan ama kardeşlerini nasıl seviyor biliyoruz. Benim kızlarım çok şanslı
Miran : öyleler. Reyyan kaç yıl boyunca bekledim ben biliyor musun
Reyyan : kızımız olsun diye demi
Miran : evet. Melek'te kızımız ama o kaybettiğimiz kızımız gibi olmadı
Reyyan : benim yüzümden öldü
Miran : hayır güzelim senin suçun yok ben seni o gün kulübede bırakmayacaktım. Umut iyi sağlıklı ya o yetmez mi
Reyyan : ya ona da bir şey olsaydı Miran ya kızımız gibi oğlumuzu da kaybetseydik. Ben Umut var diye hemen toparladım kendimi. Umut'un doğum gününe az kaldı
Miran : bir yıl daha oldu demek
Reyyan : Miran Umut bir gün öğrenecek. Doğduğu gün dedesinin öldüğünü
Miran : kimse belli etmez Reyyan dedem konuşur Zehra anne ve babaannem ile
Reyyan : o neyse de babamızın öldüğü gün
Miran : babamda böyle yapmamızı isterdi meleğim üzülme
Reyyan : Umut'un doğum gününden 1 ay sonra da Melek gelmişti. Ne kadar çok şey yaşadık acı çektik. Her şeyi unuturum Miran ama evladımı kaybettim ben onu unutmam. Eğer Füsun Aslanbey felç kalmasaydı ben soracaktım hesabını
( Miran Reyyan'a sarılır )
Miran : tamam bak bana
( Reyyan Miran'a bakar )
Miran : evladımızı kaybettik. Umut annesiz kalabilirdi ama evlatlarımız var Reyyan ben onlar için durdum
Reyyan : seni çok seviyorum Miran'ım
Miran : bende seni meleğim. Bende seni çok seviyorum. İkizler uyumuş sende uyu
Reyyan : Miran Umut uyumuş mudur bensiz uyumuyor o biliyorsun. Umut'u getir de gel
Miran : Reyyan'ım Melek ne olacak
Reyyan : Miran Melek anlıyor ama Umut daha küçük zaten ikizleri kıskanıyor
( Miran'ın telefonu çalar )
Miran : efendim Zehra anne
Zehra : oğlum Umut ağlıyor sakinleştiremedik de
Miran : Reyyan sen konuş Umut durmuyormuş
( Miran telefonu Reyyan'a verir Zehra Umut'a verir )
Reyyan : Umut'um
Umut : anne hani ikizler iyiydi neden gelmediniz
Reyyan : annem serum takmışlar kardeşlerine uyuyor onlar şimdi sabah geleceğiz bir tanem
Umut : ama ben nasıl uyuyacağım
Reyyan : hani benim odam var ya o konakta o yatakta uyu bir tanem. Ben yanındaymış gibi olurum
Umut : anne gelin ben sen olmadan uyuyamam
Reyyan : Umut'um bir tanem kardeşlerin hasta annem nasıl geleyim ben
Umut : sen ikizleri daha çok seviyorsun anne sende babamda
Reyyan : Umut olur mu hiç öyle şey annem sen benim bir tanemsin bir tanecik oğlumsun. Bebeğimsin sen benim
Umut : ben senin bebeğin değilim anne
( Reyyan ağlamak üzereydi )
Reyyan : Umut'um annem
Umut : ben senin Umut'un değilim anne
( Umut telefonu kapatır Reyyan ağlamaya başlar )
Miran : meleğim ne oldu
Reyyan : Umut. Ben senin bebeğin değilim dedi. Sen ikizleri daha çok seviyorsun anne sende babamda dedi Miran
( Miran Reyyan'a sarılır )
Miran : ağlama güzelim ağlama Reyyan'ım. Umut daha küçük Reyyan'ım o yüzden böyle düşünmesi normal de Umut kıskanmıyordu bu aralar ne oldu da böyle dedi sana
Reyyan : bilmiyorum ara annemi ne olmuş öğrenelim
( Miran Zehra'yı arar hoparlöre verir )
Miran : Zehra anne ne olmuş Umut'a
Zehra : iyiydi oğlum ne oldu ki
Miran : Reyyan ile konuştu. Reyyan ağlamaya başladı. Ben senin bebeğin değilim demiş. Sen ikizleri daha çok seviyorsun anne sende babamda demiş
Zehra : iyiydi ama oğlum ne oldu ki birden bire
Reyyan : anne ikizleri kıskanıyordu Umut ama zamanla geçti bu aralar hiç kıskanmıyordu. İkizler ile ilgili mi konuştunuz
Zehra : babaannen ve deden konuştu ama
Ayşe : ikizler gelince hayatınızın nasıl değiştiğini konuştuk kızım kıskanacağı bir şey demedik
Reyyan : babaanne neler dediğini duymadınız siz.
( Telefonu kapatırlar )
Reyyan : Miran doktor ile konuş ikizler eğer iyi ise konağa gidelim Umut bu halde iken burda duramam ben
Miran : tamam
( Miran doktor ile konuşur ikizlerini hazırlarlar konağa giderler )
Reyyan : Umut nerde
Zehra : senin odanda kızım
( Reyyan odaya çıkar )
Reyyan : oğlum. Umut'um
Umut : ben senin Umut'un değilim anne
( Reyyan odanın kapısını kapatır yatağa oturur Umut'u kucağına alır sırtını yatak başlığa dayar )
Reyyan : biliyor musun oğlum ben kaç yıl boyunca babana benzeyen bir oğlum olsun diye hayaller kurdum. Hayallerim gerçek oldu doğduğundan beri babanın kopyasısın. Sen bebekken baban seni az kıskanmadı. Ben senin için her şeyden vazgeçtim oğlum babandan senden bile. Doğumda iken tek korkum seni bir kere bile göremeyecek olmamdı. Ya bensiz annesiz kalsaydın o yüzden çok korkuyordum. Babana küçük yaşta annesini kaybettiğini söylemişler baban ne haldeydi biliyordum oğlum gördüm çünkü. Senin o halde bensiz kalmandan çok korkuyordum oğlum
