( Reyyan ve Miran konağa gitmiştir çocukları alıp eve gitmişlerdi )
Melek : iyisin demi baba
Miran : iyiyim kızım merak etme
Reyyan : Meleğim kardeşin nerede
Melek : kesin mutfakta çikolata arıyordur
Miran : Reyyan almasın bir de
Reyyan : alamaz merak etmeyin ben hepsini sakladım ve yerini sadece ben biliyorum
( Umut odaya girer )
Umut : anne
Reyyan : söyle annem
Umut : çikolata yok mu
Reyyan : sen çikolata mı arıyordun
Umut : evet
Melek : anne dün çok yedi
Reyyan : hani fazla yemiyorduk Umut bey
Umut : evde varsa alabilir miyim
Reyyan : yok sana çikolata hadi
Umut : asiye teyzeye derim o verir
Reyyan : veremez çünkü yerini sadece ben biliyorum
Umut : ama anne ya
Reyyan : olmaz küçük bey çikolata istiyorsun ya hasta olursan Umut
Umut : hasta olur muyum
Reyyan : çok çikolata yersen eğer olursun bebeğim
Umut : istemiyorum o zaman
Reyyan : aferin benim bebeğime ben sana veririm istediğinde hem dün biz hastanedeyken de çok yemişsin ben sorucam anneannene
Umut : abla sen söyledin demi
Melek : ben söyledim tabi
( Umut ve Melek koşarak odadan çıkar )
Miran : Reyyan çok güzel bir aile olmadık mı sen ben ve çocuklarımız
Reyyan : hayallerimden bile güzel bir aile olduk. Masal ve Güneş'de gelsin çok mutlu olucaz biz
Miran : şu intikam olayı olmasaydı ne olurduk acaba sen ve ben
Reyyan : Ayşe babaanne dedemi eğer unutsaydı böyle olmazdı ben hala o konakta hapis olacaktım seni bilmeyecektim bile Miran Şadoğlu diye biri var diye bilmeyecektim Umut'un Meleğin ve ikizlerin annesi olmayacaktım bile
Miran : iyi ki mi diyorsun
Reyyan : iyi ki birbirimizi sevdik Miran iyi ki
Miran : iyi ki güzelim iyi ki
Reyyan : hadi sen uyu biraz bende Umut ve Melek ile ilgileneyim biraz
Miran : tamam ama dikkat et
Reyyan : merak etme sen beni. Bizi
( Reyyan Umut ve Meleğin yanına gider Miran'da uyur Umut ve Melek konuşuyordu Reyyan'da dinler )
Umut : abla kardeşlerimiz doğduğu zaman annem ve babam bizi yine severler mi
Melek : severler niye sevmesinler ki
Umut : babam hep kızı olsun istiyordu ya beni sevmezlerse
Melek : severler Umut babam niye kız istemiş biliyor musun
Umut : hayır
Melek : anneme benzesin diye istemiş
( Reyyan Umut'un ve Meleğin konuşmasından sonra odaya gider yatağa oturur ağlar )
Miran : güzelim ne oldu niye ağlıyorsun
Reyyan : Miran Umut ve Meleğin konuşmasını duydum. Umut ikizler doğduğu zaman bizi severler mi diye soruyordu sen hep kız istiyordun diye ya beni sevmezlerse diye sordu
Miran : Melek ne cevap verdi
Reyyan : severler dedi ne diyecek kız
Miran : tamam ağlama bak dayanamıyorum seni böyle görmeye. Gel sen uyu biraz kendine gel ben konuşurum Umut ile
Reyyan : tamam
( Reyyan uzanır Miran'da Umut ve Meleğin yanına Umut'un odasına gider oturur )
Umut : baba annem nerde
Miran : ağlıyordu oğlum
Umut : neden
Melek : bizi mi duydu
Miran : aynen öyle kızım sizi duymuş ve ne kadar üzüldü bir bilseniz. Oğlum ne demek öyle kardeşlerim doğduğu zaman bizi yine severler mi. Biz sizi hep sevicez siz bizim canımızsınız
Umut : ama sen hep kız istiyormuşsun ablam öyle diyor
Miran : benim için kız ve erkek fark etmiyor oğlum. Ben sen doğmadan bile annene hep kızımız olsun diyordum. Senin erkek olduğunu öğrendiğim zaman da çok mutlu oldum ben annen daha da mutlu oldu ama
Umut : neden
Miran : ben ve annen için cinsiyet hiç fark etmedi oğlum sen varsın ablan var bir de kızımız olsun istedik. Ben annene benzesin diye kızım olsun istedim. Annen de bana benzesin diye oğlumuz olsun istiyordu ve sen benim kopyamsın
Umut : ablam kime benziyor
Miran : Hazar dedenin gözleri aynı ablanın gözleri gibiydi
Melek : baba Hazar dedemin hiç resmi var mı
Miran : var kızım benimle annenle hep resimleri var
Umut : bakalım mı
Miran : ondan önce sen annenden ve kardeşlerinden özür dile küçük bey
Umut : ama kardeşlerim beni duymaz ki
Miran : duyarlar oğlum merak etme sen özrünü dile yeter annende çok üzüldü ağladı hatta
Melek : hadi Umut özür dile sonra da Hazar dedemin resimlerine bakalım
( Miran ve çocuklar odaya gelir yatağa otururlar Reyyan'da oturur )
Umut : anne
Reyyan : söyle oğlum
Umut : ben özür dilerim senden ve kardeşlerimden
( Reyyan Umut'un kardeşlerim demesine çok sevinmişti )
Reyyan : biz sizi hep sevicez oğlum sizi de kardeşlerinizi de. Ama bir daha öyle düşündüğünü düşündüğünüzü duymayayım çünkü biz sizi de kardeşlerinizi de çok sevicez
Umut : affettin mi beni anne
Reyyan : affettim oğlum
