Behind the skies and lies

Kabanata 13

"Oh? Nawala lang ako tumabi ka na diyan sa darleng ko!" Singhal ni Von nang makita si Rad sa tabi ko pagbalik niya.  Agad naman siyang ngumiti at bumaling kay Mike na hanggang langit ata ang ngiti. "Here, Mikee."

"Awiee! Ang sweet moo! Thank you!"

"Always welcome."

Hindi rin naman sila nagtagal dito dahil alam nilang busy kami. Plus, hindi talaga sila pwede dito kahit na ngitian pa nila mga babae, pag oras ng laban, walang pogi pogi dito.

"You guys are not allowed here. Mamaya mga spy lang talaga kayo!" sabi nga ni Iza noong pinapalayas niya sila Dom pagkatapos kumain.

We continued our work. We divided our class. The other team was assign for Trisha's gown while the other team was for Andrei's. Overall guide si Mike kaya haggard na haggard ang lola mo. We are also deciding na din sa magiging look nila. We do really want to standout and be remarkable as a team.

"Everything is in control?" I asked Mike.

"Oo teh! Gumora ka muna sa iba mong duty," sagot niya habang madami tela sa katawan.

"Sige. Pasabi na lang kila Iza."

"Kebs teh!"

Sakto ako ng dating. Nandoon na stage ang mga kasamahan ko sa pag aayos. May pinasa ako sa kanilang design ng stage. Majority ng members at representatives ay nagandahan dito kaya ito ang susundin namin. We just need the materials.

"Nakabili na ng materials?" I asked Jenna.

"Ah oo. Kaso may mga ilang kulang pa. Here oh. Nagvolunteer si Marcus na bumili. I think you should go with him."

"I'll ask him na lang if he wants me to tag along. Thank you!"

Medyo may ilan pa kami kailangan bilhin. Sa palengke mahahanap ang iba at sa national bookstore naman ang ilan. I'm just glad na medyo nawala na ang init ng araw.

"Hi!" Bati ko nang makita si Marcus. He smiled upon seeing me. "Need mo ba ng kasama sa pagbili? I can join you."

"Sure. Tara para makapagsimula na."

Sabay kaming naglalakad papuntang parking lot. And just like Raden, pinagbuksan niya ako ng pinto. I whispered him a thank you. I'm a bit uncomfortable. Hindi naman kasi kami close and  I'm an awkward person. I'm not good in conversation. I'm just good at listening.

"Sa NBS muna tayo before palengke," suhestiyon niya. "You agree? Mukhang kailangan natin dalian."

"Yeah. Ano oras na din and ang layo pa matapos ng gown namin."

"Ang stressful di ba? But I think this is really helpful to engage ourselves in managing our time properly," aniya. Parang hindi siya naiisstress sa nangyayari sa buhay namin ngayon.

"I agreed. We are more focused 'no? And I can see more eagerness and determination."

"Di ba? This kind of activity awakens the passion in ourselves."

With this kind of conversation and atmosphere, I became comfortable around him. He has a good sense of humor. Wala talaga akong ginagawa tuwing nagsasalita siya kung hindi ang makinig at humanga sa ganda ng flow ng mindset niya.

He's so mature.

"We got it all. You think?" sabi niya habang chinecheck ang binili namin.

"Yeah. I think so. Kaya tara na."

"Okay but stay here. Bili muna kita ng drink."

"Ha? Ano ka ba? Wag na. Tara na sa school."

"Tsk. I'll buy you something good. Rest ka muna."