DS #3: Billionaire's Love Shot

Kabanata 17

"Bukas magsisimula na ang interschool, excited ka?" tanong ko. We are now walking around the park. Naisipan lang namin na maglakad-lakad. My hands are in my back, watching him move.

He stared at me for a while, "Not really, magiging busy tayo pareho," sagot niya.

Napadiin ang pagkagat ko sa ibabang bahagi ng labi ko. Gusto niya kayang makasama ako lagi? Sh*t! Nagwawala na naman ang puso ko.

Huminto ako sa paglalakad. Nagtaka siya at humarap sa 'kin. Deretso akong tumingin sa kaniyang mga mata. Hindi ko alam kong ilang buwan kaming magkasamang dalawa. I was so unaware of time. Matamis akong ngumiti sa kaniya.

His forehead wrinkled. Siguro wala siyang ideya kung ano ang ginagawa ko ngayon. Ang laki ng pinagbago ng nararamdaman ko. Noon lang, I was so attractive to his grey eyes. Nasira ko ang camera niya, naging magkaklase kaming dalawa.

Napayuko ako sabay abot ng mga kamay niya. I hold his both hands. Marahan ko itong pinisil. Ang laki ng mga kamay niya. I don't know where I am getting my braveness towards my feelings on him.

He stared at me clueless. Hindi ko rin alam kung tama ang nararamdaman ko sa nararamdaman niya para sa 'kin. Siguro baka nagkakamali lang ako na nag-iiba na ang trato niya sa 'kin, hindi na 'yong suplado. Nagiging sweet na siya sa 'kin, inaalagaan niya ako.

"Hindi ba sinabi ko sa 'yo na hihintayin ko na sagotin mo ako?" paalala ko sa kaniya, "Doon mo rin malalaman kung ano ba ang tunay na nararamdaman ko," sabi ko. Malakas na kumabog ang dibdib ko. Hindi ako kinakabahan. Masaya ako na nakilala ko siya.

"Alam ko na alam mo na gustong-gusto kita. Pagkatapos ng pageant ko, sasabihin ko sa 'yo kung ano ba talaga. I am not pressuring you," saad ko sa kaniya. Napayuko ako. Para akong nagko-confess sa crush ko. Nakakahiya man pero ito 'yong nararamdaman ko, "Pero sana hayaan mo ako at ang sarili mo na mag-enjoy na kasama ang isa't-isa." I pressed my lips together. I thinking that this would be a major turn off for a man but it's not when he answers me.

"I will. Let's enjoy the rest of the day until the last day of interschool," he said in monotone.

Nag-angat ako ng tingin dahil sa gulat. I am surprised. Unti-unting sumilay ang matamis na ngiti sa mga labi ko. Nakahinga ako ng maluwag. Last day 'yong pageant ko. And he will be my trophy if happens.

Hindi ko napigilan ang sarili kong yakapin siya. This is the first time. Naramdaman ko na lang ang pagpulupot ng mga braso niya sa likuran ko. Parang gusto ko na lang magwala dahil sa kilig dahil niyayakap niya ako pabalik.

"Uy...puwedi mo naman sabihin ngayon kung may feelings ka na talaga sa 'kin, Piercian," pagbibiro ko. I sniffed his smell. Ang bango niya. Siniksik ko ang mukha ko sa tagiliran niya.

"Sabihin mo rin sa 'kin kung ayaw mo nang humiwalay sa kakayakap mo sa 'kin, Amanda," sagot niya. Agad akong tumawa at bumitaw sa kaniya.

Hinawakan ko ang braso niya at dumausdos ang kamay ko hanggang sa palad niya. I fill my fingers on his fingers.

"Gusto ko pa sana, e. Ayaw mo naman," sabi ko. Hindi mawala ang ngiti sa mga labi ko. I feel so different. Parang punong-puno ng saya ang puso ko. Makakaya ko yata 'to? Baka bigla na naman itong mawala.

He smirked handsomely, "Hawak mo naman na ako, e." Tumaas ang dalawang kilay niya. He pulled up are holding hands for me to see it.

Lalong lumawak ang ngiti ko kasabay ng pamumula ng pisngi ko.

"You are blushing," sabi niya. Agad kong tinakpan ang kabilang parti mg pisngi ko. Hindi ko rin naman maitatago lahat. He laughed and shake his head, "You are cute." Komento niya.