11

1K 137 53
                                        

[Unicode]

" ဂန်ဆိုးအာက ရှေ့ဆက်တိုးနေတာဘဲ "

ဆောင်ဝူး စားပွဲပေါ်က ဖိတ်စာလေးကိုယူကြည့်ရင်းပြောလိုက်မိသည်။ဟိုနေ့က ဂန်ဆိုးအာနဲ့ဂျုံအင်ထိပ်တိုက်တွေ့တော့ ပြဿနာတွေပြီးသွားပြီထင်နေတာ။မဟုတ်ဘူးဘဲ။

" ဦးလေးပတ်က သိနေတယ် "

" ဟင် ဘာကိုလဲ "

ဂျုံအင်က ဆေးလိပ်ကိုပြာခွက်ထဲထိုးခြေလိုက်ရင်း ဆောင်ဝူးကို တုံးလိုက်တာဟူသောသဘောဖြင့်ကြည့်သည်။

" ငါတို့ ဦးကို သွားရှုပ်နေတာတွေလေ "

" ငါ့အဖေ အိုဆယ်ဟွန်းကို သွားတော့မပြောလောက်ဘူးထင်တာပဲ  "

" အင်းမပြောတတ်ဘူး .. ပြောလည်း ငါ့ကိုဘယ်သူမှတားလို့ရမှာမဟုတ်တော့ဘူး .. ငါ့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေက ဦးကိုအပိုင်ရမှ ရပ်မှာ "

" အချစ်ရူး "

" အခုမှသိလား "

ဂျုံအင် နောက်ထပ်ဆေးလိပ်တစ်လိပ်ကိုမီးညှိရင်း ရယ်ကာပြောလာသည်။ခက်တာက ဂျုံအင်လက်တွေတုန်ယင်နေတာဘဲ။ဆေးလိပ်ကိုင်ထားတဲ့လက်ကတုန်နေသလို မီးခြစ်ကိုင်ထားတဲ့လက်ကလည်းတုန်နေတာမို့ တော်တော်နှင့်ညှိလို့မရ။

" ဂျုံအင် "

" ဟင် "

နာမည်ခေါ်ရင်း မီးညှိပေးတော့ ဆောင်ဝူးကိုမော့ကြည့်လာသည်။အဲ့အကြည့်တွေက အိုဆယ်ဟွန်းနဲ့တွေ့ပြီးနောက်ပိုင်းမှ ဂျုံအင်ကြည့်တတ်တဲ့အကြည့်တွေ။သူသိတဲ့ ဂင်ဂျုံအင်က လူတစ်ယောက်ကိုကြည့်ရင် အသက်မပါတဲ့မျက်လုံးတွေနှင့်ကြည့်တာဖြစ်သည်။

" မင်း .. ​​အိုဆယ်ဟွန်းကို သေချာပေါက်အပိုင်ရမှာ "

ပုခုံးကိုဆုပ်ကိုင်ကာပြောတော့ ဂျုံအင်က ချက်ချင်းအကြည့်လွှဲသွားသည်။ခဏကြာမှ အင်း ဟုတိုးတိုးလေးဖြေလာသည်။အိုဆယ်ဟွန်းကို မပိုင်ဆိုင်ရမှာ ဂျုံအင် ကြောက်နေတာသူသိသည်။ပွေ့ဖက်ပေးရင်လည်း ကြိုက်မှာမဟုတ်တာမို့ ဆောင်ဝူး သက်ပြင်းသာချလိုက်မိတော့သည်။

•~•

" ဂျုံအင် ဒီမှာကြည့်စမ်း "

မင်္ဂလာပွဲရက်နီးလာလေ ဂျုံအင်ကပုံမှန်လူနှင့်တောင်မတူတော့သလို။ညတွေလည်းမအိပ်သလို နိုးနေရင်လည်း ဘာမှမလုပ်ဘဲ ပြတင်းပေါက်ကနေ တဆင့် အ​ပြင်ကိုငေးကြည့်နေတတ်သည်။ကိစ္စတွေဆက်လုပ်ဖို့လည်းမပြောလာတာကြောင့် ဆောင်ဝူးမှာ အသည်းတယားယားနှင့်ကြည့်နေရသည်။

The One I Hate Becomes MineOnde histórias criam vida. Descubra agora