Dive Deep

CHAPTER 43

"Sigurado na ba kayo sa plano ninyong iyan?" Cyra's dad asked again

"Dad, ilang beses niyo na pong naitatanong 'yan. But my answer is still the same..." Ipinilig niya ang ulo sa kanyang katabi. Hawak din nito ang kamay niya. "Yes, and I'm beyond a hundred percent sure. " She then smiled

Sa huling araw nina Cyra sa kanilang probinsya ay ginugol nila iyon upang linawin ang detalye ng napagkasunduan nila ni Ashen. It was a hard decision for her but holding on to her loved ones made her arrived to decisiveness.

"Bukas ho ng umaga babalik na kami ng Maynila para asikasuhin ang kasal pati na rin ho ang pagpapagamot kay Cyra." Hayag naman ni Ashen

"Don't ever hurt my daughter, Mr. Ashen Andwesta. Dahil kung hindi, hindi mo na siya makikita kailanman." Banta ng ina ni Cyra

Buo at masaya ang damdamin ngayon ni Cyra. Sa hinaba-haba ng panahon ay muling nagsama ang mga magulang niya at matagal din niya iyong hiniling. She's unexpceptionally happy today at sa mga nakaraan pang araw sapagkat kahit na nagdesisyon siyang manatili muna roon sa probinsiya nila ay hindi pa rin siya iniwan ng kasintahan. She also wondered about his work but Ashen explained everything to her.

"Makakaasa ho kayo Tita. Gagawin ko lahat para magsama pa kami ng matagal. No lacks can defy us." Ashen firmly asserted

Ngumiti ang ginang samantala napatikhim na lamang ang ama ni Cyra bago ito tumayo at magpaalam sa kanila.

"Kailangan ko ng umalis. See you on your wedding, anak."

Cyra felt her tears leaning again. She did not await for this moment to come, ang araw na magkakaayos sila ng kanyang ama. It all happened because of her current state- and it must be true, everything happens for a reason.

"Maraming salamat Cynthia." Her father added

Tumayo rin ang kanyang ina upang pantayan ito. "Salamat din sa pag-alaga sa anak natin. Mag-ingat ka pagbalik mo ng Maynila."

Nagkatinginan si Cyra at Ashen, at siguro'y dala ng bugso ng kanilang mga damdamin ay niyakap nila ang isa't isa.

"Let's give them some privacy," bulong sa kanya ni Ashen, "So we could have ours." Ang mainit nitong hininga'y nagdulot ng kiliti sa kanya.

"Mom, lalabas lang po kami." Paalam niya. Tumango naman sa kanya ang ginang.

"Hindi mo sinabing nagkaayos na sila." Ashen started

Naglalakad-lakad sila ngayon sa dalampasigan at malapit na ring magtago ang araw. Their hands are engtangled with each other. The small laughters from far afar, waves crashing to the shore, birds tweeting while flying around, and a reddish-yellow color of the sky are now Cyra's comfort. But it seems like, she'll go over them again as tomorrow they will be leaving the place.

"I can't say that, dahil hindi ko naman alam kung nagkaayos na talaga sila. I just talked to them nicely para mapag-usapan natin ng maayos ang araw na ito."

Ashen interrupted their walk when he faced her. He then lifted his hand and caressed her tummy.

"I am lost of words for how happy I am that you're carrying my child." He leaned and kissed her forehead. "Hindi mo alam kung gaano ako kasaya Cyra, kaya gagawin ko ang lahat para mailigtas kayong pareho."