Jimin မိနစ်ပိုင်းလောက် ငြိမ်သက်ကာ စဉ်းစားပြီးသည့်နောက် အခန်းဝမှာရပ်နေတဲ့သူကို အားနာစွာနဲ့ မော့ကြည့်လိုက်ရသည်။
'ငါ့ဆီမှာ အစားအသောက်တွေကုန်နေတယ်'
မီးဖိုခန်းထဲက ရေခဲသေတ္တာထဲမှာ ရေဘူးတွေချည်းပဲ ရှိသည်ကို ပြန်မြင်ယောင်လာရင်း ပြောလိုက်ရသည်။
'ငါ သွားဝယ်ပေးရမလား။ ခဏစောင့်'
'မသွားနဲ့'
ပိုက်ဆံအိတ်ယူရန် အခန်းထဲ ပြန်လှည့်ဝင်ဖို့ ကြိုးစားလိုက်တဲ့ Jimin ရဲ့ လက်ဖျံကို Jungkook ဖမ်းဆွဲလိုက်သည်။ အခုထိ သူတို့ တိုက်ခန်းရှေ့ Corridor မှာပဲ ရှိနေကြသေး၏။ သူ့လက်ဖဝါးထဲမှ လက်ကလေးက အသာလေးရုန်းထွက်သွားတော့ လက်ကိုပြန်ချထားလိုက်သည်။
'ရတယ်။ ကျွန်တော် ညနေက စားလာတယ်'
'မင်းပဲ ဗိုက်ဆာတယ်ဆို'
'အဲ့တာက'
စကားကို ရပ်ထားပြီး နှာတံကို လက်ညှိုးလေးနဲ့ ကုတ်၏။ သူ့စကားကို စောင့်ဆိုင်းနေတဲ့ Jimin ကို အကြည့်ချင်းမဆုံ။
'အကြောင်းပြချက်ပေးတာ'
'ဘာကိုလဲ'
'Hyung ဆီ လာဖို့'
ပြတ်တောင်းပြတ်တောင်း စကားတွေကို Jimin စပ်ဆက်နားလည်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူ သဘောတကျပြုံးမိလိုက်ပါသည်။ ဒီကောင်လေးဟာ ရင့်ကျက်လာပြီဆိုသော်လည်း ကလေးဆန်တဲ့ အကျင့်လေးတွေက လုံးဝ ပျောက်ကွယ်မသွားသေး။ ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ပိုင်တိုက်ခန်းထဲထိ ပေးဝင်ဖို့ဆိုတာက။
'ကျွန်တော်တို့ စကားတွေအများကြီးပြောဖို့လိုဦးမယ်'
Jungkook ပြောတာလည်း ဟုတ်သည်။ Jimin ဘက်က သိချင်တာလေးတွေရှိ၏။ အရင်က သူစိမ်းတရံလို ဖြစ်နေခဲ့ကြပေမဲ့ သူငယ်ချင်းတွေလို ပြန်နေကြမယ်လို့ ဆုံးဖြတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ မေးချင်တဲ့မေးခွန်းတွေလည်း အများအပြား။ Jimin တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ပြီး။
'ဝင်ခဲ့လေ'
Jungkook တစ်ယောက် အပြုံးတွေ ဝေဆာသွားခဲ့၏။ တုံ့နှေးမနေဘဲ တံခါးပေါက်ကို ကျော်ဖြတ်ဝင်လာခဲ့လိုက်တော့သည်။
