Alamak! Gambar ini tidak mengikut garis panduan kandungan kami. Untuk meneruskan penerbitan, sila buang atau muat naik gambar lain.
...
Mingi jatuh ke lantai, akhirnya bebas daripada rantai yang melilit pergelangan tangannya. Hana tolong Mingi menyandar pada dinding, lelaki itu nampak lemah. Wooyoung pandang kosong ke arah Mingi, kemudian matanya melekat pada Hana.
Hana nampak benar-benar risau dengan keadaan Mingi.
Kalau aku ditempat Mingi, mesti sikit pun kau tak peduli kan, Hana? Sebab aku bukan sesiapa dalam hidup kau. Aku hanyalah iblis yang kurung kau dalam neraka ni. Detik hati Wooyoung.
"Hana, pergi masuk bilik. Mandi. Lepastu turun ke sini semula." arah Wooyoung, dingin nada suara.
Hana angguk, dia berlalu pergi. Kini hanya Mingi dan Wooyoung yang ada di sini. Wooyoung duduk mencangkung di hadapan Mingi, Mingi pandang lemah wajah Wooyoung.
"Memang aku cemburu. Sangat cemburu. Kenapa, Mingi? Aku percayakan kau dengan nyawa aku, tapi kau bawa dia lari daripada aku. Kau khianat aku." Wooyoung cengkam pipi Mingi.
Sempat Mingi mengaduh sakit kerana cengkaman Wooyoung terkena pada luka di wajahnya. Namun dia tahan, masih berani bertentang mata dengan Wooyoung.
"Kau kena bangun, Wooyoung. Hana tu akan serahkan seluruh hati dia secara rela kalau kau layan dia dengan baik. Bukan dengan keganasan."
Wooyoung ketawa sinis, dilepaskan pipi Mingi. Dia berdiri di hadapan Mingi, kedua-dua tangannya dimasukkan ke dalam poket seluar.
"Kalau tak diajar dengan keganasan, orang akan pijak kita, Mingi! Kau tengok, aku layan Hana baik, tapi dia tetap pergi dekat Hongjoong tu!"
"Itu semua kan salah faham. Kenapa kau tak sedar lagi?"
"Salah faham yang di mata. Di hati? Siapa tahu dalam hati Hana masih lagi ada Hongjoong. Suami mana boleh terima kalau isteri dia cintakan lelaki lain?"
Kali ini Mingi pula tertawa sinis. Wooyoung pandang curiga wajah Mingi. Apa yang kelakar sangat?
"Kau tak yakin dengan Hana rupanya. Kau tak percayakan Hana. Cuba tanamkan secebis rasa percaya dalam hati kau. Hana tu isteri kau. Satu je pesanan aku, Wooyoung. Jangan sampai suatu hari kau menyesal sebab tak layan Hana dengan baik. Masa tu, menangis air mata darah sekalipun, belum tentu dia akan kembali kepada kau."
Wooyoung dengar pesanan Mingi. Malas berbicara lanjut, dia keluar dari bilik itu. San pula yang melangkah masuk, dipeluknya Mingi dengan linangan air mata.
"Aku rindukan kau."
"Eleh, lepastu pukul aku. Rindu apa macam tu?" Mingi merajuk.
"Kaulah! Kenapa kau bawa perempuan tak guna tu lari? Tengok, kan kau dah kena macam ni." San lepaskan pelukan.