Chapter 11:
Ibinukas ko ang mga mata ko nang maramdaman ang sinag ng araw sa aking mukha. I groaned as the pain attacked my whole body.
Umupo ako sa matigas na kama kung saan naroroon ako ngayon. Napahawak ako sa likod ng aking balikat at napapikit ng mariin, ramdam ang sugat doon na mukhang nagamot naman na.
Naalala ko ang kahapon, nagising ako dahil may masakit akong nararamdaman sa balikat ko at yun pala ay tinatanggal na ang bala doon. I felt the pain because there was no anesthesia so after the operation I lost consciousness again.
Saglit pa akong natulala sa kawalan, iniisip kung nasaan ako ngayon. At nang maibalik na ang wisyo ko ay agad kong inilibot sa kapaligiran ang tingin ko. The whole room was dark and now I was lying on a bed with a mat.
Walang ibang gamit dito kundi ang kama lang at ang banig, may iisang bintana pero napakaliit nito at napakataas. Sinubukan kong tumayo para sana lumapit sa pintuan pero agad akong napasalampak pabalik dahil sa kanang kamay kong nakatali sa uluan ng kama.
I sighed. Okay, where am I?
Napahawak ako sa tiyan ko ng tumunog ito. Ilang oras ba akong tulog at grabe na ang gutom ko?
I cried.
Oh no, I'm hungry, at kung sakali mang pakainin ako ng nagdala saakin dito at mapapadami ng kain ko... for sure my diet will be ruined!
No.
Napaangat ang tingin ko sa pinto ng bumukas ito. Agad nawala ang ekspresyon sa mukha at tinanggal ang kaartehan sa buong katawan.
Oo nga pala, I'm kidnapped.
"Gising na pala ang prinsesa!" Sarkastikong sambit ng lalaki.
I opened my mouth but I shut it again immediately. Hindi ko alam ang irereak ko ng makita ang lalaki. He's familiar, siya ata yung pulis na nag assist saakin nung pinuntahan ko si Mr. Danilo Enriquez sa Bilibid.
Mayron parin talagang mga alagad ng batas na traydor.
"Yes, gising na ako. Where's my prince, by the way?" Panglalaro ko sakanya, tinaasan naman ako ng kilay nito.
I smirked at him, galit niya naman akong tinignan. Lumapit siya saakin at hinawakan ng mariin ang baba ng aking mukha.
Iniwas ko ang aking mukha kaya napatawa siya.
"Why are you still not scared? Am I not scary? Hmm... Lieutenant?" Nandidiri ko siyang tinignan ng hinalikan niya ang leeg ko!
"Don't you dare touch me! You fucking traitor!"
Tinaasan niya ako ng kilay. Tila mangha na sinabi ko iyon.
Inismiran ko siya, "Aren't you the cop? How dare you to show your face in front of me? Pagkatapos mong mag traydor." I laughed at his face without humor.
Galit ko siyang tinignan habang naiisip na napag traydoran nanaman kami.
"Well, I'm so sick with your laws, at nakakatamad na magbantay sa Bilibid." Nagkibit-balikat siya at tumayo para harapin ang lalaking kasama niya. "Get a food for her."
"Oh don't worry! Pag nakaalis ako dito hindi kana magbabantay sa Bilibid. I'll make sure na mapupunta ka sa likod ng rehas!"
"Oh shut up, Miss Lieutenant. I can't believe na ganito ka kaingay pagkatapos ng dalawang araw na wala kang malay. Sa ibang bagay din kaya, maingay ka?" Ngumisi siya saakin at agad nanlamig ang katawan ko sa ibig niyang sabihin.
"D-Don't you d-dare. I will kill you!" I said angrily. Nanginginig ang mga kamay na kinuyom ko ito.
Lumapit siyang muli saakin, hinawakan niya ulit ang baba ko. Sinubukan ko iyong iiwas pero mas diniinan niya lang ang hawak doon.
BINABASA MO ANG
The Commander's Order
RomanceAntrius Adler Langston, the Arrogant and Naughty Sexy Beast Commander of Special Forces. He is known to be chased by women, and he is very high of himself because he know that all women voluntarily throw themselves at him. But the Commander was wron...
