Heart-Rending Fantasy

Kabanata 21

Lunch break namin kung kaya't matapos kumain ay dumiretsyo ako sa study area, kasama ko si Denver, para doon kami mag-review sa quiz namin ngayong araw.

Simula nang maging partner kami ni Denver sa subject namin na Marketing, mas lalo kaming naging close. Idagdag pa na tinutulungan niya akong makipagbati kay Ysay at ilayo ito sa grupo ni Sam.

"Hindi ka mag-r-review?" tanong ko sa kasama kong si Denver nang mapansin na imbes na notebook ang hawak niya, tutok siya sa kanyang phone.

"Pakopyahin mo na lang ako."

Agad kong pinalo ang braso niya. "Subukan mo kayang mag-aral kahit minsan lang, 'no?

Sa tingin ko 'pag ginawa mo o sinubukan mo man lang, mas magiging masaya ka, lalo na kung makakapagsagot ka ng exam nang hindi nangongopya o humihingi ng kodigo mula sa iba… hindi mo na kailangang manggamit pa ng ibang tao para lang pumasa."

Marahil dahil sa sinabi ko ay nawala ang atensyon ni Denver sa kanyang phone… dahil ngayon, nakuha ko ang atensyon niya.

"Hindi ito ang tamang paaralan para hindi mo gamitin ang mga estudyanteng pwede mong makasalamuha. Tulad nga ng nabanggit ko sa iyo, naggagamitan lang ang mga estudyante sa isa't isa para sa sarili nilang pangangailangan.

At 'yang gusto mo na lumihis ako mula sa kanila, anong sense? Magkakaroon ba ako ng award sakaling gawin ko 'yon?" Natawa siya sariling sinabi ngunit batid kong iyon ay para lang mang-asar.

"Piliin ko man na maging mabuti at responsableng estudyante, mananatiling hindi pa rin patas ang kalakaran dito sa Hamilton.

Bukod sa mga estudyanteng ginagamit ang isa't isa para maging makasarili, pera ang siyang nagpapatakbo sa paaralang ito. 'Pag mapera ka, nasa iyo ang full benefits. Ibig sabihin, kaya mong bilhin ang mataas na grado. Gano'n lang kadali, 'di ba?"

"Totoo ba 'yan?" hindi makapaniwalang tanong ko. "Kung ganyan lang din pala, bakit pa nagtuturo ang mga teachers dito?

Kung pwede naman palang makapasa ang mga estudyante rito gamit ang mga pera nila, para saan pa na may mga teachers na nagtuturo dito?"

"Props," kaswal na sagot ni Denver. "Ngayong alam mo na ang kalakaran dito sa loob ng Hamilton, siguro mas naiintindihan mo na ako kung bakit mas pinipili kong maging tamad kaysa ang sunugin ang kilay ko sa pag-aaral."

Kasabay no'n ay nang tumayo siya sa inuupuan niya. "Bibili lang ako ng tubig," paalam niya at umalis.

Nanatiling lutang ang isip ko sa kanyang mga sinabi. Hindi ko akalain na sa ganda ng kabuuan at pasilidad ng Hamilton, sa naging matunog nitong pangalan sa buong probinsya namin para ipagmalaki ang mga estudyanteng nag-topnotch sa iba't ibang district contest, at sa bawat estudyanteng nagtatapos sa Hamilton na ang average ay 98 pataas… pera lamang pala ang nasa likod ng mga 'yon.

Kontrolado pala ng pera ang paaralang minsan naming pinangarap ni Ysay na pasukan.

"Mag-isa ka yata ngayon?" Nagulo ang tahimik kong mundo sa pagdating ng grupo ni Sam, kasama si Ysay.

Naupo pa sa harap ko si Sam, at kung makangisi sa akin ay wagas. "Gusto mo ba ng kasama?"

"Kung kayo lang din, 'wag na."

"Sino ba nagsabing gusto ka naming samahan? You're such a loser, nakakadiri ka kayang lapitan!" umiirap na sabi ni Angela na nakatayo sa likod ni Sam.

"Kayo pala 'tong diring-diri sa akin at ayaw akong lapitan," nakangisi kong sambit, "pero bakit kayo itong lapit ng lapit sa akin?"

"Excuse me---"

"Sa ginagawa n'yong 'yan, mas lalo n'yo lang ipinapahalata sa akin na gusto n'yo ng atensyon ko. Tama ba?"