Heart-Rending Fantasy

Kabanata 15

Pinanlakihan ko ng mata ang lalaking nasa aking harapan. “A-Alam mo ang pangalan ko? Paano mo nalaman?”

Ito ang unang beses na nagkita kami ng lalaking ito kaya nakapagtataka na alam niya ang pangalan ko.

Hindi kaya… hindi kaya matagal na akong minamanmanan nito?

“Because of this,” mula sa likod ng kanyang pantalon ay may hinugot siya roon.

“Nahulog mo kasi ang ID mo kanina… kaya ko rin nalaman na Devyn Cabrera ang ngalan mo.”

Nakayuko kong pinagmasdan ang ID ko at dahan-dahan ‘yong kinuha mula sa kamay niya.

Nga naman, dala ng katangahan ko ay nalaglag ko pa ang ID ko. Bigla akong nahiya para pag-isipan siya kanina na stalker ko siya… ngunit hindi pala talaga.

“Salamat,” pilit akong ngumiti sa kanya nang mag-angat ako ng ulo.

“Mauuna na ako, Denver.” Nagmamadali akong umalis para tahakin ang daan patungo sa classroom ko.

Sana lang ay hindi ko na makita pang muli ang grupo ng mga babae na ‘yon. Masyado silang masasakit magsalita.

Nang makarating ako sa classroom, naabutan kong nagkakagulo ang mga estudyante roon. Marahil wala pa sigurong guro sa loob kaya walang nagsasaway sa kanila na tumahimik.

Gulo-gulo ang mga silya at ang mga estudyante sa loob ay mayroong kani-kaniyang pinagkakaabalahan.

Sa puntong iniapak ko ang mga paa papasok sa loob, ilan sa kanila ay napatigil sa ginagawa para lang pansinin ang hampas-lupang kagaya ko.

Huminto ako sa harap nang makarating ako sa gitna, nahihiyang inilibot ang tingin ko sa bawat isa.

“Hello sa inyo, transferee ako---” Naputol ako sa pagsasalita nang may magbato sa mukha ko ng isang basahan na bilog.

“Wala kaming panahon para kilalanin ang isang dugyot na kagaya mo,” maangas na sabi ng lalaki sa likod, nasulyapan ko rin si Ysay na nasa likod rin ang upuan habang siya ay nakayuko.

“Kasama mo ‘to, ‘di ba? Aysh, mukhang kailangan i-disinfect ang buong Hamilton.”

“Anuman ang dahilan kung bakit nakapasok ang dalawang ‘yan dito, I’ll make sure they will leave this school sooner or later.” Tinaasan ako ng kilay no’ng babaeng tadtad ng hair clip sa buhok.

“Either both of you will leave this school voluntarily, or pahihirapan namin kayo para lang mag-decide kayo na mag-drop.”

“Oh! You’re really so intimidating, Samantha!” Dinaluhan siya ng isang lalaki, malay ko ba kung ano ang mga pangalan nila.

“Let’s see how good you are at terrifying these two idiots.”

“I will make them leave…” masama akong tiningnan no’ng Samantha. “They will.”

Tahimik lamang akong nakatayo pa rin sa gitna. Gustong-gusto kong lumapit na kay Ysay at maupo sa tabi niya kaya lang hindi ko magawang maglakad dahil nakaharang ang mga bully na ito sa harap ko.

Naisip ko, baka kahit paglampas ko o hindi pagpansin sa kanila ay maituturing na ‘yong kasalanan.

“Oh, let’s give way to her. Para naman masamahan niya na ‘yong kaibigan niyang loser.” Tila nabasa ng katabi ni Samantha ang nasa isip ko kung kaya’t gumilid sila para paraanin ako.

Nakayuko ang aking ulo na naglakad ako patungo sa inuupuan ni Ysay, ngunit hindi pa man din ako nakalalayo ay biglang may tumisod sa akin… nakipaghalikan tuloy ako sa sahig nang ‘di oras.