Hatamsın

18

"Başım ağrıyor Ahmet"dedim.

Erkutla Doğanı markete yollamıştı beni de alelacele odamıza getirmişti.

Onun üzerine atlamak istesem de boynumdaki izi görmesini istemiyordum.

"Hem sen dememiş miydin bir ay bekleyelim diye?"

"Saçmalamışım senden uzak kalamadım"dedi.

"Bir ay dolmadan olmaz hem delikanlı adamlarız geri vites bize ters"dedim.

"Yağızım yanıma gel"dedi. Bana doğru adım attığında pencereye çıktım.

"Yağız!"diye bağırdı. İrkildiğim için dengemi sağlayamadım ve aşağı düştüm.

Kıçıma giren ağrıyla yüzümü buruşturdum. Epey canımı yakmıştı.

Kafamı kaldırdığımda pencereden Ahmet bana bakıyordu. Yüzünde bu sabah gördüğüm ifade vardı.

"Bu kadar mı istemiyorsun?"dedi.

Allahtan yüksek bir binada yaşamıyorduk yoksa çoktan öbür dünyayı boylamıştım.

"Ahmet burda acı çekiyorum senin aklın hala orda mı?"dedim.

"Ne halin varsa gör"dedi ve kafasını pencereden içeri soktu pencereyi kapatması yetmezmiş gibi perdeyi de çekti.

Ayak seslerini duyduğumda arkama döndüm. Doğan koşarak bana geliyordu onun arkasında ise doğanın bıraktığı poşetlerle beraber bir sürü poşet taşıyan Erkut vardı.

Yanıma gelip eğildi.

"İyi misin?" yüzündeki endişeli ifadesi apaçık ortadaydı.

"Git başımdan Doğan"dedim.

Yerden kalkmak yerine Ahmeti beklemek daha mantıklıydı benim için.

"Pencereden düştüğünü gördüm. Yağız sen aklını mı kaçırdın?"sesini sonlara doğru yükseltmişti.

"İster atlarım ister zıplarım seni ilgilendirmez"dedim. Sinirlerimi bozuyordu.

Ayağa kalkıp elini bana uzattı. Poşet seslerini duyduğumda kafamı o yöne çevirdim Erkut poşet yığını gibi duruyordu. Bize bakıp kafasını olumsuz anlamda sallayıp içeri girdi.

"Özür dilerim" duyduğum şeye inanamayarak Doğana baktım. Ömrü boyunca asla kimseden özür dilemeyen Doğan benden özür dilemişti.

"Küçükken bizden büyük abilerden özür dileseydin bu kadar dayak yemezdin"dedim.

"Yetimhaneyi bana hatırlatma"dedi.

"O kadar kabahat işledin ki hangisine bu özrün?"

"Ayşeyle beni ayırmaya çalışman mı? Bak aklıma geldi küçükken beni kaçırıp tuvalete kilitlemiştiniz de ağzına edim senin"dedim.

"Geçmişte bıraksan her şeyi"dedi.

"Affetmek falan yok"dedim.

"Hayatım boyunca sevdiğim tek insan sensin. Güvendiğim tek kişi sensin. Sevmeyi öğrettin sen bana. El kadardım lan ben seni sevmeye başladığımda. Hiç mi acımadın sen bana? Hiç mi merhamet göstermedin"dedi.

"Acırsan acınacak duruma düşersin o tuvaletteki pislikler neyse sen de osun gözümde"dedim.

"Beni sevmiyorsun sen" konuyu değiştirmek istiyordu tekrar ağzını açtığında onu elimle susturup devam ettim.

"Bana olan hislerin alışkanlıktan başka bir şey değil. Takıntı haline getirdin beni. İlk başlarda elde etmek için uğraştın ama bunu başaramadığında egona yediremedin bu durumu. Seninle bir yola çıksam tatmin olduğunda beni bırakırsın sen"dedim.