eve dönüş

24 3 0
                                        

Eylül...
Gözlerimi açtığımda bir odadaydım ve yiğit elimin üstüne kafasını koymuş uyuyordu göğsümde bir kaç kablo en son hatırladığım yiğit hızlı giderken arabaya çarpmıştı sonrası yok yoksa yıllardır komadamıyım elimi yiğitin kafasının altından çekmeye çalışırken yiğit gözlerini açtı uykulu uykulu gözlerini açtı gözleri şişmiş kıpkırmızıydı bana bakarak mutlulukla uyandın sonunda uyandın ve güldüm şaşkın şaşkın yiğite bakarak ne zamandır burdayım diye sordum 1 haftadır yoğun bakımdasın bugün normal odaya aldılar her şey benim yüzümden Eylül nolur nolur beni affet dedi yüzü şişmiş zayıflamış hayır senin suçun yok dedim elimi yüzüne koyarak tebessüm etti gözlerinden yaşlar süzülüyorduderya abla nerde diye sorunca yüzündeki tebbesüm gitti annemi kaybettik Eylül öldü annem diyip kafasını elimin üstüne koydu sen de gideceksin diye çok korktum hemde çok dedi derya abla yoktu artık hiç tepki veremiyor ağlıyamıyordum göz yaşlarını silerek neyse üzülme sen taburcu olucaz ben gidip işlemleri hallediyim dedi ve geldi beni hazırladı kucaklayıp arabaya doğru hızlı hızlı yürüdü arabanın kapısını açtı ön koltuğa oturtturdu beni ehliyet kemerimi taktı yiğit ben korkuyorum arabadan ya yine ağzıma parmağını uzatıp şşş bak sana söz bir daha olmayacak çok yavaş süreceğim tamam mı arabaya bindim eve doğru gidiyorduk ve birden aklıma okul geldi okul noldu yiğit
İzin aldım 3 haftalığına iyi olursan pazartesi gideriz dedi
Rahatlamıştım eve geldik tam emniyet kemeri çıkarıp inceken ayağam da ayakkabımın bile olmadın hatırladım kapıyı açıp beni kucağına aldı ve içeri götürdü yatağa yatırdı ve üstümü örttü duş almam gerekiyordu hala kan kokuyordum sanki ya da bana öyle geliyordu ayağa kalkmam la dengemi kaybedip düşmem bir oldu hala başım dönüyordu yiğit tuttu beni ve ne yapıyorsun sen diye kızdı duş almam gerekiyor yiğit
Tamam ben haledicem yat sen
Dedi ve on dakika sonra yanına geldi oturturdu benim üstümdeki tişörtü çıkardı napıyosun yiğit
Korkma bir şey yapmayacağım iç çamaşırların kalacak bundan utanmasın herhalde ben sahilde bikinili kadın çok gördüm merak etme dedi ve beni kucaklayıp banyoya götürdü küvetin içine oturturdu bir keseyle her yerimi ovdu saçlarımı özenle şampuanla yıkadı ve bana bakarak sakın saçlarını kesme çok güzeller dedi çok utanıyordum kafamı öne eğmiş utancımdan yere bakıyordum utandığımı anladı ve beni duruladı havluya sarıp 5 yaşındaki bir çocuk gibi kucakladı ve odaya götürdü pijamalarımı getirdi ve yanıma koydu bunları giyebilir misin yardım edeyim diye sordu sıkıntı yok giyerim


-Tamam ben mutfaktayım bir şey olursa seslen

Diyip odadan çıktı üstümü oturduğum yerden giydim kapıyı çalıp 

-gelebilirmiyim 

diye sordu gel diyince elinde kurutma makinesi ile tarak vardı saçlarımı kurutup saçlarımı taradı ve topladı

-çorba yaptım çorbamı iç de ilaçlarını vereyim sonrada uyu

 dedi ve gitti
Hala çok utanıyordum geri geldi elinde çorba istemesem de zorla içirdi ve ilaçlarımı içirdi gözlerim kapandı

Gözlerimi açtığımda yatağımda üstüm örtülmüş yanımda yiğit uyuyordu bana bu kadar değer veriyor muydu yoksa son söylediği sözler yüzünden mi pişmanlık duyuyordu bilmiyorum bunu zaman gösterecek telefonuma bakmak istedim ama telefonum malesef kazada paramparça olmuş tam kalkıp lavaboya gitmeye çalışacaktım ki yiğit uyandı

- hayırdır nereye gitmeye çalışıyorsun

Tuvalete nereye olcak

 diye cevap verdim tebessüm ederek

-yardım lazımı 

dedi pis pis sırıtıyordu

-istemez sağol dedim

Yalan SevgilerHikayelerin yaşadığı yer. Şimdi keşfedin