Yalan Sevgiler

SİNİRLERİN SONU

Sonunda eve gelmiştik. Çok sinirliydim her an patlayacak bir bomba gibiydim. Yengemle kuzenim yüzüme baktı ve sinirli olduğumu anlamış gibi hiç bir şey demediler. Odama indim oda demeye bin şahit gerekir ama olsun bir an önce uyuyup kurtulmak istedim kendimden belki rüyamda annemi görürüm. Yatağa girer girmez bir ağırlık çöktü ve uykuya daldım. Gözümü açtığımda yengem başımdaydı
-hadi kalk öğlen oldu neredeyse kahvaltını yap dayın okula götürecek seni
-iyide ben okulumu dondurdum
-ben bilmem git dayıma sor onu.
Dedi ve yukarı çıktı beni bu evde istemediği o kadar beliydi'ki zaten bende burada duramam daha fazla okulun kapanmasına az bir zaman kaldı neden dondurduysam dondurmak değilde kendi çapımda gitmiyorum annem ölünce ama gidiyim üniversite sınavında az kaldı okuldan sonra gelip biraz ders çalışayım en iyisi yukarı çıktım dayım masada çayını yudumluyorum kahvaltısını yapıyordu
-günaydın
-ooo günaydın kızım hazırmısın iki lokma bir şey ye de seni okuluna götüreyim yeter bu kadar dimi ama
Haklıydı yeter bu kadar tembellik annemde olsa okuluma gitmemi isterdi.
-tamam dayıcım ben bir şey yemeyeceğim hazırım istersen çıkalım
Dedim çayında iki yudum alıp kapıya doğru yürüdük Esra ve yengem çok tuhaftılar sanki bir şey olmuş gibi yüzleri asık bana çok kinliydiler arabaya bindik dayıma dönüp
-dayı yengemle Esra'nın neyi vardı öyle
-sen onları boş ver de Esra'yla yengem sana nasıl davranıyor
Diye sordu içimden her şey anlatmak geldi o odaya benim istemediğim bana kötü davranıp senin yanında iyi olmalarını anlatmak istedim ama onun yerine
-çok iyi davranıyorlar evimde gibiyim dayım ne oldu ki
Diye sordum dayım sanki gerçeği biliyor gibi baktı
-iyi bakalım
Dedi sadece okula gelmiştik müdür bana acıyordu sanki normalde sevmez beni haylaz dersi sürekli kaynatan her kavgada ismi olan bir öğrenciyi kim seferki öğretmenle konuştuk
-raporlu görünecek fakat bundan sonra okula gelmesi gerekiyor
Dedi gelecektim mecburen bu hayattan kurtulmak için bir kaç hafta sonra zaten sınavım vardı. Haylaz olduğuma bakmayın derslerim çok iyiydi benim. Okuldan çıktık pazartesi gidecektim. Dayım bir kafeye götürdü beni orada biraz bireyler yedik içtik pek konuşmadık dayım da kötüydü aslında ablası ölmüştü. Nasıl iyi olabilirdiki hesabı ödedikten sonra arabaya bindik eve gittik ben direkt odama indim yengemle Esra'yı çekemezdim. Telefonda takıldım biraz Zeyno yazdı zeynoyla'da pek görüşmüyorum eskisi gibi içimden gelmiyordu beni görmeye gelmek istediğini söyledi. Ama evde iki cadı varken bu mümkün değildi zaten bende buluşmak istemiyordum. Saat on bir olmuştu. Bir uyku çöktü üstüme yavaş yavaş uyuyordum rüyamda annemi görmüştüm uyandığımda sadece annemi gördüğümü hatırlıyordum. Ne gördüğümü zerre hatırlamıyordum yukarı hiç çıkmak istemedim dayım erken gidecekti pazar pazar çalışıyordu telefonumu aldım eşofman takımı giyip saçımı at kuyruğu yaptım biraz yürümek istedim kulaklığımı takıp şarkı açtım tam kapıyı açıp dışarı çıkacakken saçımdan biri tuttu canım çok yanmıştı arkamı döndüğümde saçımı tutanın Esra olduğunu gördüm artık yeter diye bağırdım ne istiyorsun dedim. Hırsız odamdan babamın hediye ettiği kolyemi sen çaldın diye bağırdı her şeye tamam ama iftiraya asla dayanamam kolundan tutup ittim hırsımı alamıyordum yere düşen esraya vurdukça vuruyordum yengem geldi ve beni tutup kenara itti kapıyı çekip gittim her şeye tamam ama iftiraya dayanamıyorum zeynoyu aradım gelmesini söyledim. Geldi olanı biteni ona anlatım bir süre onlarda kalabilceğimi söyledi eve gidip eşyalarımı topladım. Ve yüzlerine bile bakmadan çıktım gittim. Zeynoyla sınava çalışıyor okula gidip geliyorduk. Burası dayımın evinden daha huzurlu ve daha sıcakkanlı insanlarla doluydu.