DemonxHuman

DxH Chapter 25

Jofer said, “Hindi ako sigurado sa plano niyong pumasok sa lupain ng Auckland pero kung dadaan kayo dito baka hindi nila kayo paghihinalaan ng mga nakatira doon,” suhestiyon niya bago tinuro ang isang parte ng mapa.

“May kailangan ba kaming malaman?” tanong ni Heinukel Moreen. Nakaupo siya habang nakacross ang kaniyang hita at kamay. Mukha tuloy siyang galit sa itsura niya. Minsan nakakamangha ang ganda niya bilang Elfar.

“Ang lungsod ko ang pinakamalapit sa Werzenia. Malaki ang galit ng mga tao ko kay Sultan Macter lalong lalo na sa inyo at maaaring ganun din ang ibang lugar. Sa tagal niyong hindi nagpaparamdam ay sigurado akong naghihinala na ang ibang mamamayan ng Werzenia kung bakit lumilitaw ang mga halimaw na hindi naman dapat,” mahaba niyang sabi.

Napagtanto kong nagsasabi si Jefor ng totoo dahil hindi nga lumalabas sa palasyo ang Heinukel. Madalas mababang kawal ang nakikita kong umaalis sa labas ng tarangkahan para mag-ikot sa kapital. Tulad ko hindi nakaimik ang iba sa sinabi ni Jefor.

“Mas maganda na rin na dito kayo dumaan dahil aabutin lang kayo ng dalawang araw bago kayo makakarating sa Fortaleza bago ang Auckland at kakailanganin niyo siya para makarating kayo ng ligtas.” Nagkatinginan kami ni Aren dahil tinuro siya ni Jofer.

“Bakit?” tanong ni Heinukel Moreen.

“He possesses Cryokinesis. He can control the situation in case na may hindi magandang mangyari sa paglalakbay niyo. This path is easy but difficult to pass by.”

“Can you explain to us bakit hindi mo sinabi na may iba pang mahika si Aren?” mataray na tanong ni Heinukel Moreen.

“Bakit ko sasabihin?” nalilito kong tanong sa kaniya.

“Talagang naghihinala ako sa’yo. Isa ka lamang Ordihum pero bakit may kakayahan kang hawakan at palabasin ang mahika ng Pollo? Kakaiba din ang itsura ng kapatid mo. Kaya niyang magteleport at may kakaiba pa siyang mahika,” nakakunot niyang wika.

“Hanggang ngayon ba iyan pa rin ang isyu mo sa’kin?” balik ko sa kaniya.

“Psh! Hindi ako naniniwala na apprentice ka ni Babaylan Yveli. Imposible din ang sinabi mo na ipinasa niya ang kakayahan niya sa’yo na makita ang hinaharap ni Sultan Macter.” Mukhang hindi ko talaga makakasundo talaga si Heinukel Moreen dahil sa ginagawa niya.

“Wala akong magagawa kung makitid talaga ang pag-iisip mo,” balewala kong sabi bago tumalikod sa kaniya.

“Anong sabi mo?” pasigaw niyang tanong.

“Narinig mo ang sinabi ko. Wala akong magagawa kung makitid ang utak mong intindihin na malinis ang intensyon ko. Kung hanggang ngayon pinagdududahan mo ako bakit hinahayaan ni Sultan Macter na sumama ako sa inyo? Isa pa may koneksiyon na kami ni Heinukel Vetel at isa iyon sa nagpapatunay na hindi ako masamang tao dahil pareho naming nakita ang memorya ng isa’t isa.” Totoo naman ang sinasabi ko.

Kaso pili lang ang nakita namin sa isa't-isa na mga alaala. The only memory I saw of him was from recent events, so I'm sure that's what he experienced as well.

“Malalaman ko rin ang tinatago mo lalong lalo na ang kapatid mo! Halos gabi-gabi ko siyang nakikita na tumatakas palabas sa palasyo kaya sigurado akong may binabalak kayong masama!” maangas niyang hamon sa akin.

My guard went down because I didn’t expect the words he said. Tumingin ako kay Aren pero nag-iwas lang siya ng tingin. Napabuntong hininga ako dahil sa ginawa niya.

“Tama na yang pagbibintang mo Heinukel Moreen.” Tumayo si Prinsesa Gail at humarap sa kaniya.

“Masyado kang nagtitiwala sa kaniya. Maging ang kuya mo Gail ganoon din ang nararamdaman,” siwalat niya na kinalaki ng mata ko.

“Pwede ba Moreen nasa importante tayong misyon! Itabi mo na yang pagiging judgemental mo sa kaniya,” may kalakasan din na sagot ni Prinsesa Gail.

“Moreen,” tawag sa kaniya ni Prinsipe Ocuser.

“Tsk!” asik ni Heinukel Moreen bago tumalikod sa amin.

“Ordihum? I can feel a strong aura inside you,” ani Jofer kaya napatingin kaming lahat sa kaniya.

Is he pertaining to me?

“Sa tingin ko nagkakamali ka,” sagot ko.

“I see. Mahal na prinsipe, gusto ko lang ipaalam na lilisanin na namin ang lugar na ito kasabay ng pag-alis niyo,” wika niya.

“Saan kayo pupunta?” tanong ni Prinsipe Ocuser.

“Tulad nga ng sinabi ko, hindi na namin kaya ang paglitaw ng mga Hamter sa aming syudad. Tanging hiling ko ay magtagumpay kayo sa inyong plano kung totoo man ang nababalitaan kong magkakaroon ng digmaan sa pagitan ng dalawang realm,” muli niyang wika, “Masyado ng maraming pagbabago ang nangyari at hindi ko na alam kong tama pa ba ang ginagawa ni Sultan Macter. Ipagpaumanhin mo mahal na prinsipe subalit kakaiba na ang kilos at pananaw ni Sultan Macter para sa mamamayan ng Werzenia.”

Hindi nakasagot ang iba dahil sa sinabi ni Jofer.

“Mukhang naiintindihan niyo ang nais kong ipahiwatig. Salamat naman kung ganoon. Nasa inyo pa rin ang desisyon kung ano ang marapat gawin,” mahinhin niyang bulalas bago inabot ang mapa sa kamay ni Prinsipe Ocuser.

Pagkatapos ng masinsinang usapan ay pinatuloy nila kami sa malaking bahay. Hindi ko namalayan na gabi na pala. Sobrang bilis ng oras dahil sa mga nangyari. Bago ako pumasok sa aking silid ay naabutan ko ang mapanghusgang tingin ni Jofer. Wala sa sarili akong napahawak sa dibdib ko.

                                             ••••••

I blinked long and hard.

“Remember, don’t ever use magic while traveling,” Jefor earnestly advised us.

“I wish they would be trapped there forever,” Ashen whispered.

“We need to go. Thank you Jefor.” Napa-irap si Ashen nang makipagkamay si Prinsipe Ocuser sa kaniyang ama.

We set out on foot while lugging the items given to us. When Princess Gail continued to glance behind me, I silently wondered why, but when I turned around, I saw nothing.

“You okay?” Napatalon si Prinsesa Gail nang tanungin ko siya.

“I-I am just confused. You know w-we ahmm... I’m just thinking kung makakalakbay ba tayo ng matiwasay. Narinig ko kasi sa kanila na lahat ng dumaan sa Peath Way hindi na nakalabas at nakabalik,” she concerned.

“Relax Aren can teleport us easily.” Napangiwi ako nang mabilis niya akong hampasin sa likod.

“Right! Bakit hindi ko naisip yun,” she exclaimed.

Napailing ako dahil sa katangahan niya. “Oh, and Heinukel Vetel also had that power! Silly me,” she unconsciously whispered.

“Stop it Aewe.” Pareho kaming napatingin ni Prinsesa Gail kay Heinukel Hanuis dahil sa boses niya.

Heinukel Aewe is teasing him and this make Heinukel Hanuis mad. Bakas sa kaniyang mukha na gusto niyang sapakin si Heinukel Aewe.

“Yieee, you like her,” Heinukel Aewe teased him more.

Her? I wonder kung sino ang tinutukoy ni Heinukel Aewe.

Napangiti ako ng kusa dahil namumula na sa hiya si Heinukel Hanuis. Tsk... I thought he’s a serious person. Napatalon kami sa gulat ng magsimula silang magsuntukan.

“Don’t worry normal na sa kanila yan,” wika ni Prinsesa Gail habang ngumunguya.

“Halata nga,” sabi ko naman.

“You have a nice hair Meil. Black and silky,” Prinsesa Gail commented.

“What the catch?” I raised my eyebrow, but she looked away.

“Nothing! I just gave you a compliment. Is it bad?”

“Out of nowhere?” medyo mataray kong tanong.

“Hingang malalim,” she demonstrated inhaling using her both hands.

I chuckled.

“Sira,” pag-uulit ko.

“Yow guys, may nadiskubre ako—“

“Huwag ka ngang manira ng araw Aewe,” Heinukel Moreen warned him. Medyo kasabay namin kasi si Heinukel Moreen sa paglalakad kaya bahagya siyang nabangga ni Heinukel Aewe pagkatapos niyang lumapit sa amin.

“What? Am I not allowed to get to know them?” he innocently asked.

“Huh! Talked to my hand, Aewe, you don’t even know what the meaning of interaction is,” Heinukel Moreen scoffed.

“Oh baby... You still can’t accept that I turned down your feelings last year?” Nanlaki ang mata ko maging si Prinsesa Gail.

That’s burned. Narinig ko ang mahinang sipol ni Prinsesa Gail.

“Hah. Excuse me baka nakakalimutan mong hanggang ngayon nanghahabol ka pa rin kay Prinsesa Gail?”

Napatingin ako kay Prinsesa Gail na ngayo’y nagtataka rin kung papaano nasali ang kaniyang pangalan.

“Why jealous?” Heinukel Aewe smirked.

“Sorry, but I’m not interested in you anymore, and I like someone else, so please don’t bring up the past every time you want. Be matured Heinukel Aewe,” seryosong wika ni Heinukel Moreen.

Mabilis na nagbago ang timpla ng mukha ni Heinukel Aewe. Hindi ko alam kung nasaktan ba siya na may gusto ng iba si Heinukel Moreen o na turned off dahil sinabihan siyang immatured. Walang paalam tuloy na umalis sa tabi namin si Heinukel Aewe at lumapit na lang kina Heinukel Vetel. Pareho kaming tumingin ni Prinsesa Gail kay Heinukel Moreen dahil s nangyari.

“What?” mataray niyang tanong.

“Mukhang uulan pa ata,” pag-iiba ni Prinsesa Gail.

Tumingin ako sa kalangitan na nagsisimulang maging makulimlim. I forced a hard swallow when I noticed the impending terrible weather in the sky. After a few seconds, a few water drops began to fall, producing powerful thunder and lightning.

“Nandito na tayo,” ani Heinukel Hanuis na nagpatigil sa amin sa paglalakad.

“Peath Way,” sabay naming basa ni Heinukel Aewe sa palatandaan na nakatayo sa gilid. Gawa sa kahoy pero halatang matagal na dahil sa dahon na tumatakip sa ilang parte.

“Jefor said that the only weather here is rainy.” Lumingon si Heinukel Vetel sa amin bago niya binaba ang malaking bag na nasa likod niya.

“Isuot niyo ito para hindi kayo masyadong mabasa. I think mas better kung si Prinsipe Ocuser ang mauuna kasama si Hanuis. Sunod si Prinsesa Gail, Aewe at Meil. Kami na sa huli,” Heinukel Moreen remarked.

Mabilis kong sinuot ang binigay ni Heinukel Vetel na asul na kapa. Makapal ang tela at mainit sa loob, nagulat pa ako dahil hindi pumapasok ang tubig sa loob.

“Walang lalayo kung ano man ang mapansin niyo sumenyas lang kayo,” paalala ni Heinukel Moreen.

Pinagpatuloy namin muli ang maglakad. Halos nanginginig na ang katawan ko dahil sa malakas na hangin at malalakas na patak ng ulan.

“Mabuti na lang may magic itong kapa,” bulong ko sa sarili.

Namangha ako ng makalayo na kami sa palatandaan ng Peath Way. Maputik ang daan at halatang napabayaan dahil sa naglalakihang Scutch Grass na sumasalubong sa amin. May haba hanggang tuhod kaya nahirapan ako sa paglalakad dahil maliit lang ang paa ko. Hindi katulad sa Terials City na nakasemento ang ilang parte ng lupa kaya nasasabayan ko sila sa paglalakad.

Naging alerto ang lahat ng makarinig kami ng kaluskos sa paligid. Nilabas ni Moreen ang kaniyang pana at palaso na binigay ni Jefor sa kaniya.

“Hayop yan kuneho lang pala.” Ngumuso si Prinsesa Gail.

“Bilisan niyo maglakad nauuna na sila,” ani Heinukel Moreen bago naunang naglakad.

Wala akong ibang makita sa paligid kundi hamog at nagtataasang puno. Wala pang ilang minuto biglang nagkaroon ng malakas na kidlat at tumama sa malaking Maple tree. Sabay kaming napatili ni Prinsesa Gail dahil sa gulat.

“Hide! Hide! Hide!” sigaw ni Heinukel Hanuis na ikinalito ko.

Nadapa pa kami ni Prinsesa Gail dahil sa pagmamadali kung saan magtatago. Masyadong malabo ang paligid dahil sa makulimlim na kalangitan idagdag pa ang malakas na ulan.

“Dito kasi,” turo ni Prinsesa Gail sa kaliwa.

“Tsk,” ani Aren bago kami hinila patayo.

Ilang beses pang kumidlat kaya dumapa kami sa lupa. Narinig ko pa ang pag-mura ng iba dahil sa kulog. We looked each other when something odds. We saw a creature after the lightning hit the Maple tree.

“Is that?”

“Black Shuck,” Heinukel Moreen continued before Princess Gail finished her words.

“Ano yun?” hindi sila sumagot sa tanong ko.

Mangungulit pa sana ako pero tinakpan ni Heinukel Aewe ang bibig ko. Hindi ko namalayan na nasa tabi ko na pala siya. I gave him a question looked.

“Shhhh. Don’t make a noise,” babala niya bago bitawan ang bibig ko.

My eyes move rapidly because of the creatures infront of us. They are seven meters away from our positions. Kumidlat pa ng dalawang beses dahilan para madagdagan sila. Ang kaninang apat na Black Shuck ay naging anim.

“Black Dog has a sensitive auditory kahit umuulan,” paalala niya na tila alam ko kung anong nilalang ang nasa harapan namin.

I was speechless when they became attentive. Looks like I was the only one who felt stupid because I didn’t know what kind of creature Black Shuck was. They are like a rogue animal that can kill in a snap. Also, they have a rascal physical appearance. My eyes narrowed when their fur produced electricity. Their size is five times bigger than a Black Panther.

I could feel my heart because of the color of their eyes, and it was a deep burgundy that sent chills down my spine. I obeyed Aren’s command to stand up even though my knees were trembling, and the others did the same until we passed the Black Shuck that appeared from the lightning.

“I didn’t know na totoo talaga ang Black Shuck,” bulalas ni Heinukel Aewe habang inaayos ang talukbong ng kaniyang kapa.

“Ako rin. Bente ang kaba ko kanina,” pagsang-ayon ko.

“Ako rin. Kabog! Kabog! Kabog! Tunog ng puso ko kanina,” natatawang usal ni Heinukel Aewe.

“Parang hindi naman ang seryoso mo kaya kanina,” salungat ko.

“Bakit puso mo?” Sabay kaming humagalpak ng tawa.

Napalingon ako kay Aren dahil sa kinikilos niya. Ano bang problema naman neto? Kanina pa maasim ang mukha.

“I thought we were going to die. Like Black Shuck is the omen of death diba?” Napatango si Aewe kay Prinsesa Gail habang naglalakad.

Walang imik ang iba na tila nakikinig din sa usapan ng dalawa tulad ko.

“The books said so, and their fur produces electricity because they are associated with electrical storms, crossroads then their body is like a shadow that sites of execution.” Napa-wow na lang ako sa isip.

Hindi ko pa nababasa kung ano mang libro ang kanilang tinutukoy. Malamang patungkol sa mga nilalang na hayop ang sinasabi nila.

“Saglit pagod na ako,” reklamo ko.

Mabuti na lang kumalma ang panahon pero hindi pa rin tumitigil ang kalangitan sa pagbuhos ng ulan. May mga hamog pa rin na sumasalubong sa amin.

“We better rest under the tree of Cedar. Mas matibay ang dahon kumpara sa ibang puno dito,” suhestiyon ni Prinsipe Ocuser.

Napalunok ako dahil sa lamig ng boses niya. Seryoso siya habang tumitingin sa mapa. I unconsciously stared his eyelashes. Lalo na ang mabagal niyang pagpikit dahil sa patak ng mga ulan. Napalingon ako dahil sa pagsiko sa akin ni Prinsesa Gail.

“Iba na yan,” she teased. Hindi ako kinilig pero ramdam ko ang init ng dalawa kong pisngi.

“Hep. Hep. Kumain ka na lang neto dahil mukhang paakyat ang sunod nating dadaanan,” wika niya bago pa ako makapagsalita.

Nagpatuloy kami makalipas ang dalawang oras. Paakyat nga talaga ang daan na tatahakin namin tulad ng sinabi ni Heinukel Moreen.

“Daan pa ba to?!” sigaw ko dahil ilang beses akong nadulas pababa.

Hinihingal kaming lahat at halatang sumusuko na ang katawan namin dahil sa pagod.

Bakit ba tag-ulan ang panahon dito?

Pinunasan ko ang tubig na nasa nuo ko dahil lumalabo na ang aking paningin. Nakarating kami sa gitna ng bundok. Hindi ko napansin na malambot ang lupang kinatatayuan ko. Akala ko si Aren ang nasa tabi ko kaya mabilis kong hinila ang laylayan ng kaniyang kapa dahil bahagyang gumuho ang lupa.

“Shit!” singhal niya dahil sa gulat.

Mabilis niyang hinawakan ang aking kwelyo bago ako hinila pabalik. Nanlaki ang mata ko habang nakatingin sa kaniya. My cheeks heat like fire because of embarrassment. He pulled my body easily that’s I forgot to breath.