"so bakit ka nga umiyak?" anak ng tokwa talaga 'tong si david
Kinukulit ako ng kinukukit, e!
tsaka ko na sasabihin sakanya pag ready na ako.
ay sainyo pala sabi ni author na maganda^>^
"Okay lang, kung di mo sabihin sakin.
I'll wait!"
"D-david...." pinunasan n'ya yung luha ko at nilapit niya yung dalawang palad niya sa pisngi ko.
"Shhhh....tahan na"
"Halika, tara canteen!"
hinila n'ya ako papunta dun. ayoko maglakad nag-iinarte ako ngayon. ngayon ko lang napansin ang dami pala nakatingin samin.
"OMG? NO WAY!"
"magka-holding hands sila?"
"New love team ba 'to sa campus?"
"landi mo, teh! Di kayo bagay!"
hay, mya chismosa talaga oh
.
puro ganyan ang naririnig ko dito sa loob man ng canteen or labas. sikat na sikat talaga s'ya.
walang pinagbago, pinag-aagawan pa din siya. At dinudumog dito. dami nga nag papa-picture, e!
Iba ka talaga DAVID CLARITOOO!!!
"Ang pogi niya sa personal!"
"Si david clarito nasa canteen?"
"Guys si DAVID! Waaaah!"
oo na sikat ka na. teka nauuhaw na ako daming babae dito. shocks! di ako makasiksik pano na 'to? TvT
"teka, san ka pupunta?" reklamo ni david
.
"nauuhaw na ako, tsaka bibili ako
ice cream!"
"Ako na!" "Huy, tekaaaaa!!
iniwan ba naman ako dito sa dumog dumog na tao. kaasar ka talaga david claritoo!!
infairness nagpapakita ng pagka-gentleman 'tong si david Nyahahaha..
Di bagay, ewz. no way!
Mabait din naman pala.
inisip ko halos mag tatlong araw pa lang kami magkakilala ni'tong si david pero ang dami n'ya nang nagagawang maganda sakin, at magaan loob ko. ewan ko ba d'yan.
[huy, yun lang yan author. wala ng iba.]
"O, ito na ice cream mo."
tumingin ako sa kanya. "oh, bakit isa lang binili mo?" sabi ko.
"wala lang, i don't like sweets flavor!"
"ay, taray. edi sana nag tubig na lang tayo." pagrereklamo ko.
"ang dami mo namang kuda, sige na. kainin mo na 'yan!" habang nakangiting nakatingin sakin.
"O, bakit? maka-ngiti wagas ah!"
"bakit bawal ba?"
"may sinabi ako?"
"paiyak iyak pa kanina, hahahaha" tumawa siya ng malakas. at kinainis ko naman.
sabi na e, nandito lang talaga s'ya para mambwisit sakin.
"alam mo, kung wala lang mga fans mo dito
baka kanina pa kita napatay!" sabay irap ko sakanya.
demonyo talaga 'to. bigla natawa.
"bakit ka ba natawa? nakakaasar na ah!" nilapag ko yung ice cream sa table at mag uumpisa na sana mag lakad kaso...
hinigit n'ya ako paupo.
"galit ka na naman, kahit ganyan ka ang ganda mo pala."
"Ha?! Anong sinabi mo?"
"Ay, wala. sabi ko ang pangit mo magalit."
"Ang sama mo talaga e, no?" hinampas ko nga s'ya.
kaasar kaya!
"ouch, eto naman. Di mabiro!"
"hindi naman kase nakakatawa, lalo na yung tawa mo. tskkk!"
"hays, kawawa naman ako sayo."
"ay, ewan ko ba. tumigil ka na!"
"ay, nga pala. sunduin kita after class later." bumalik agad yung tingin ko sakanya.
ano daw?
"w-wait bakit, close ba tayo?" pangaasar ko.
"friends naman tayo, diba?"
"Teka, friends? kelan pa?"
"Arayyy!" bigla ba pinisil pisngi ko. nakakarami ka na.
"grabe ka sakin, buti nga kinakaibigan pa kita, e. ako na 'to, oh. hot na nga at pogi pa.
all in one ka na."
biglang uminit grabe ang hina naman ng aircon dito.
"Ang kapal mo talaga, ewan ko sa'yo!" tumalikod na ako sa kanya.
ayoko na s'ya kausapin. kumukulo lagi ulo ko.
"hoy, amari. di ka pa papasok? belle na 'oh"
shocks! 8:30 na. bawal pala ma late, pero okay lang, kasama ko naman yung sikat, e! Nyahahahahahaha safe ako dito, diba author?
safe na safe, e puso mo kaya?
ay, gumaganon si author. tsee!
YOU ARE READING
Between me & you
General FictionAt the age of seventeen, taking realistic look into the moment of their lives, moments that all of us might have experienced.
